حسینیه تابناک؛

سوره تکویر با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سوره تکویر، هشتاد و یکیمن سوره قرآن، سوره مکی است و دارای 29 آیه است. محتوای این سوره عمدتاً بر دو محور دور می‌زند: آیات آغاز این سوره بیانگر آن چیزی است که به باور مسلمانان نشانه‌هایی از قیامت و دگرگونی‌های عظیم در پایان این جهان و آغاز رستاخیز به‌شمار می‌آید بخش دوم سوره به باور مسلمانان از «عظمت قرآن و آورنده آن» و تأثیرش در نفوس انسانی سخن می‌گوید، و این قسمت با «سوگندهای بیدارکننده» همراه است. این سوره را با قرائت عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود مشهور به عبدالباسط عبدالصمد از قاریان بزرگ قرآن اهل مصر می‌شنوید و همزمان می‌توانید روخوانی کنید.

کد خبر: ۱۰۵۲۴۴۱

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۲:۰۰

{$sepehr_media_1357195_700_400}

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ ﴿١﴾ وَإِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ ﴿٢﴾ وَإِذَا الْجِبَالُ سُیِّرَتْ ﴿٣﴾ وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾ وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾ وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾ وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾ وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾ بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ﴿٩﴾ وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾ وَإِذَا السَّمَاءُ کُشِطَتْ ﴿١١﴾ وَإِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾ وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾ فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿١٥﴾ الْجَوَارِ الْکُنَّسِ ﴿١٦﴾ وَاللَّیْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾ وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾ إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ ﴿١٩﴾ ذِی قُوَّةٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ ﴿٢٠﴾ مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ ﴿٢١﴾ وَمَا صَاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ ﴿٢٢﴾ وَلَقَدْ رَآهُ بِالأفُقِ الْمُبِینِ ﴿٢٣﴾ وَمَا هُوَ عَلَى الْغَیْبِ بِضَنِینٍ ﴿٢٤﴾ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ ﴿٢٥﴾ فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾ إِنْ هُوَ إِلا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ ﴿٢٧﴾ لِمَنْ شَاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ ﴿٢٨﴾ وَمَا تَشَاءُونَ إِلا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ ﴿٢٩﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

در آن هنگام كه خورشید در هم پیچیده شود، (۱)

و در آن هنگام كه ستارگان بى‏فروغ شوند، (۲)

و در آن هنگام كه كوه‏ها به حركت درآیند، (۳)

و در آن هنگام كه باارزش‏ترین اموال به دست فراموشى سپرده شود، (۴)

و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند، (۵)

و در آن هنگام كه دریاها برافروخته شوند، (۶)

و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرین گردد، (۷)

و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سوال شود(8)

به كدامین گناه كشته شدند؟! (۹)

و در آن هنگام كه نامه‏هاى اعمال گشوده شود، (۱۰)

و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود، (۱۱)

و در آن هنگام كه دوزخ شعله‏ور گردد، (۱۲)

و در آن هنگام كه بهشت نزدیك شود، (۱۳)

(آرى در آن هنگام) هر كس مى‏داند چه چیزى را آماده كرده است! (۱۴)

سوگند به ستارگانى كه بازمى‏گردند، (۱۵)

حركت مى‏كنند و از دیده‏ها پنهان مى‏شوند، (۱۶)

و قسم به شب، هنگامى كه پشت كند و به آخر رسد، (۱۷)

و به صبح، هنگامى كه تنفس كند، (۱۸)

كه این (قرآن) كلام فرستاده بزرگوارى است ( جبرئیل امین) (۱۹)

كه صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائى دارد! (۲۰)

در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است! (۲۱)

و مصاحب شما ( پیامبر) دیوانه نیست! (۲۲)

او (جبرئیل) را در افق روشن دیده است! (۲۳)

و او نسبت به آنچه از طریق وحى دریافت داشته بخل ندارد! (۲۴)

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست! (۲۵)

پس به كجا مى‏روید؟! (۲۶)

این قرآن چیزى جز تذكرى براى جهانیان نیست، (۲۷)

براى كسى از شما كه بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد! (۲۸)

و شما اراده نمى‏كنید مگر اینكه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده كند و بخواهد! (۲۹)