حسینیه تابناک؛

سوره قیامه با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سورهٔ قیامة سورهٔ هفتاد و پنجم قرآن است، دارای 40 آیه است، و سوره‌ای مکی است. همانند نام این سوره، محتوای آن پیرامون معاد و روز قیامت است: ابتدا اشراط الساعه، نشانه‌های بروز قیامت، را بیان می‌کند و حال نیکوکاران و بدکاران را توصیف می‌کند. سپس لحظات انتقال افراد از این دنیا به جهان آخرت را توصیف کرده و ارتباط هدف از خلقت انسان را با معاد بیان می‌کند. این سوره را با قرائت عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود مشهور به عبدالباسط عبدالصمد از قاریان بزرگ قرآن اهل مصر می‌شنوید و همزمان می‌توانید روخوانی کنید.

کد خبر: ۱۰۵۲۴۲۳

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۰۰

{$sepehr_media_1357185_700_400}

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

لا أُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیَامَةِ ﴿١﴾ وَلا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾ أَیَحْسَبُ الإنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿٣﴾ بَلَى قَادِرِینَ عَلَى أَنْ نُسَوِّیَ بَنَانَهُ ﴿٤﴾ بَلْ یُرِیدُ الإنْسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿٥﴾ یَسْأَلُ أَیَّانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ ﴿٦﴾ فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿٧﴾ وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿٨﴾ وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿٩﴾ یَقُولُ الإنْسَانُ یَوْمَئِذٍ أَیْنَ الْمَفَرُّ ﴿١٠﴾ کَلا لا وَزَرَ ﴿١١﴾ إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾ یُنَبَّأُ الإنْسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾ بَلِ الإنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ ﴿١٤﴾ وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِیرَهُ ﴿١٥﴾ لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿١٦﴾ إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿١٧﴾ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿١٨﴾ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُ ﴿١٩﴾ کَلا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾ وَتَذَرُونَ الآخِرَةَ ﴿٢١﴾ وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿٢٣﴾ وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿٢٤﴾ تَظُنُّ أَنْ یُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿٢٥﴾ کَلا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِیَ ﴿٢٦﴾ وَقِیلَ مَنْ رَاقٍ ﴿٢٧﴾ وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾ وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿٢٩﴾ إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾ فَلا صَدَّقَ وَلا صَلَّى ﴿٣١﴾ وَلَکِنْ کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿٣٢﴾ ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ یَتَمَطَّى ﴿٣٣﴾ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿٣٤﴾ ثُمَّ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿٣٥﴾ أَیَحْسَبُ الإنْسَانُ أَنْ یُتْرَکَ سُدًى ﴿٣٦﴾ أَلَمْ یَکُ نُطْفَةً مِنْ مَنِیٍّ یُمْنَى ﴿٣٧﴾ ثُمَّ کَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿٣٨﴾ فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالأنْثَى ﴿٣٩﴾ أَلَیْسَ ذَلِکَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ یُحْیِیَ الْمَوْتَى ﴿٤٠﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

سوگند به روز قیامت، (۱)

و سوگند به (نفس لوامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (كه رستاخیز حق است)! (۲)

آیا انسان مى‏پندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهیم كرد؟! (۳)

آرى قادریم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنیم! (۴)

(انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مى‏خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت) در تمام عمر گناه كند! (۵)

(از این رو) مى‏پرسد: «قیامت كى خواهد بود»! (۶)

(بگو:) در آن هنگام كه چشمها از شدت وحشت به گردش درآید، (۷)

و ماه بى‏نور گردد، (۸)

و خورشید و ماه یك جا جمع شوند، (۹)

آن روز انسان مى‏گوید: «راه فرار كجاست؟!» (۱۰)

هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد! (۱۱)

آن روز قرارگاه نهایى تنها بسوى پروردگار تو است; (۱۲)

و در آن روز انسان را از تمام كارهایى كه از پیش یا پس فرستاده آگاه مى‏كنند! (۱۳)

بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است، (۱۴)

هر چند (در ظاهر) براى خود عذرهایى بتراشد! (۱۵)

زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن ( قرآن) حركت مده، (۱۶)

چرا كه جمع‏كردن و خواندن آن بر عهده ماست! (۱۷)

پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروى كن! (۱۸)

سپس بیان و (توضیح) آن (نیز) بر عهده ماست! (۱۹)

چنین نیست كه شما مى‏پندارید (و دلایل معاد را كافى نمى‏دانید); بلكه شما دنیاى زودگذر را دوست دارید (و هوسرانى بى‏قید و شرط را)! (۲۰)

و آخرت را رها مى‏كنید! (۲۱)

(آرى) در آن روز صورتهایى شاداب و مسرور است، (۲۲)

و به پروردگارش مى‏نگرد! (۲۳)

و در آن روز صورتهایى عبوس و در هم كشیده است، (۲۴)

زیرا مى‏داند عذابى در پیش دارد كه پشت را در هم مى‏شكند! (۲۵)

چنین نیست (كه انسان مى‏پندارد! او ایمان نمى‏آورد) تا موقعى كه جان به گلوگاهش رسد، (۲۶)

و گفته شود: «آیا كسى هست كه (این بیمار را از مرگ) نجات دهد؟!» (۲۷)

و به جدائى از دنیا یقین پیدا كند، (۲۸)

و ساق پاها (از سختى جان‏دادن) به هم بپیچد! (۲۹)

(آرى) در آن روز مسیر همه بسوى (دادگاه) پروردگارت خواهد بود! (۳۰)

(در آن روز گفته مى‏شود:) او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند، (۳۱)

بلكه تكذیب كرد و روى‏گردان شد، (۳۲)

سپس بسوى خانواده خود بازگشت در حالى كه متكبرانه قدم برمى‏داشت! (۳۳)

(با این اعمال) عذاب الهى براى تو شایسته‏تر است، شایسته‏تر! (۳۴)

سپس عذاب الهى براى تو شایسته‏تر است، شایسته‏تر! (۳۵)

آیا انسان گمان مى‏كند بى‏هدف رها مى‏شود؟! (۳۶)

آیا او نطفه‏اى از منى كه در رحم ریخته مى‏شود نبود؟! (۳۷)

سپس بصورت خون بسته در آمد، و خداوند او را آفرید و موزون ساخت، (۳۸)

و از او دو زوج مرد و زن آفرید! (۳۹)

آیا چنین كسى قادر نیست كه مردگان را زنده كند؟! (۴۰)