حسینیه تابناک؛

سوره معارج با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سوره معارج از نظر مفسران در مکه نازل شده و دارای 44 آیه است. معروف در میان مفسران این است که سوره «معارج» از سوره‌های مکی است ولی بعضی از آیات آن در مدینه نازل شده‌است. این سوره دارای چهار بخش است: بخش اول از عذاب سریع برای کسی سخن می‌گوید که بعضی از گفته‌های پیامبر (ص) را انکار کرد، و گفت: اگر این سخن حق است عذابی بر من نازل شود و نازل شد (آیه 1 تا 3). در بخش دوم بسیاری از خصوصیات قیامت و مقدمات آن و حالات کفار در آن روز آمده‌است (آیات 4 تا 18). بخش سوم این سوره بیانگر قسمت‌هایی از صفات انسان‌های نیک و بد است که آن‌ها را بهشتی یا دوزخی می‌کند (آیات 19 تا 34). بخش چهارم شامل انذارهائی است نسبت به مشرکان و منکران، و بار دیگر به مسئله رستاخیز بر می‌گردد و سوره را پایان می‌دهد. این سوره را با قرائت عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود مشهور به عبدالباسط عبدالصمد از قاریان بزرگ قرآن اهل مصر می‌شنوید و همزمان می‌توانید روخوانی کنید.

کد خبر: ۱۰۵۲۳۹۹

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۰

{$sepehr_media_1357139_700_400}

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ﴿١﴾ لِلْکَافِرینَ لَیْسَ لَهُ دَافِعٌ ﴿٢﴾ مِنَ اللَّهِ ذِی الْمَعَارِجِ ﴿٣﴾ تَعْرُجُ الْمَلائِکَةُ وَالرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ ﴿٤﴾ فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیلا ﴿٥﴾ إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیدًا ﴿٦﴾ وَنَرَاهُ قَرِیبًا ﴿٧﴾ یَوْمَ تَکُونُ السَّمَاءُ کَالْمُهْلِ ﴿٨﴾ وَتَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ ﴿٩﴾ وَلا یَسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیمًا ﴿١٠﴾ یُبَصَّرُونَهُمْ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ ﴿١١﴾ وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ ﴿١٢﴾ وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُؤْوِیهِ ﴿١٣﴾ وَمَنْ فِی الأرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ یُنْجِیهِ ﴿١٤﴾ کَلا إِنَّهَا لَظَى ﴿١٥﴾ نَزَّاعَةً لِلشَّوَى ﴿١٦﴾ تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى ﴿١٧﴾ وَجَمَعَ فَأَوْعَى ﴿١٨﴾ إِنَّ الإنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾ إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ﴿٢٠﴾ وَإِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾ إِلا الْمُصَلِّینَ ﴿٢٢﴾ الَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلاتِهِمْ دَائِمُونَ ﴿٢٣﴾ وَالَّذِینَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ ﴿٢٤﴾ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾ وَالَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ ﴿٢٦﴾ وَالَّذِینَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾ إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ ﴿٢٨﴾ وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿٢٩﴾ إِلا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ ﴿٣٠﴾ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِکَ فَأُولَئِکَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿٣١﴾ وَالَّذِینَ هُمْ لأمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿٣٢﴾ وَالَّذِینَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ﴿٣٣﴾ وَالَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلاتِهِمْ یُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾ أُولَئِکَ فِی جَنَّاتٍ مُکْرَمُونَ ﴿٣٥﴾ فَمَالِ الَّذِینَ کَفَرُوا قِبَلَکَ مُهْطِعِینَ ﴿٣٦﴾ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِینَ ﴿٣٧﴾ أَیَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ یُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیمٍ ﴿٣٨﴾ کَلا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا یَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾ فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ﴿٤٠﴾ عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ خَیْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿٤١﴾ فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَیَلْعَبُوا حَتَّى یُلاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ ﴿٤٢﴾ یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الأجْدَاثِ سِرَاعًا کَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ یُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾ خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِکَ الْیَوْمُ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ ﴿٤٤﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

تقاضاكننده‏اى تقاضاى عذابى كرد كه واقع شد! (۱)

این عذاب مخصوص كافران است، و هیچ كس نمى‏تواند آن را دفع كند، (۲)

از سوى خداوند ذى المعارج ( خداوندى كه فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج مى‏كنند)! (۳)

فرشتگان و روح ( فرشته مقرب خداوند) بسوى او عروج مى‏كنند در آن روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است! (۴)

پس صبر جمیل پیشه كن، (۵)

زیرا آنها آن روز را دور مى‏بینند، (۶)

و ما آن را نزدیك مى‏بینیم! (۷)

همان روز كه آسمان همچون فلز گداخته مى‏شود، (۸)

و كوه‏ها مانند پشم رنگین متلاشى خواهد بود، (۹)

و هیچ دوست صمیمى سراغ دوستش را نمى‏گیرد! (۱۰)

آنها را نشانشان مى‏دهند (ولى هر كس گرفتار كار خویشتن است)، چنان است كه گنهكار دوست مى‏دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند، (۱۱)

و همسر و برادرش را، (۱۲)

و قبیله‏اش را كه همیشه از او حمایت مى‏كرد، (۱۳)

و همه مردم روى زمین را تا مایه نجاتش گردند; (۱۴)

اما هرگز چنین نیست (كه با اینها بتوان نجات یافت، آرى) شعله‏هاى سوزان آتش است، (۱۵)

دست و پاو پوست سر را مى‏كند و مى‏برد! (۱۶)

و كسانى را كه به فرمان خدا پشت كردند صدا مى‏زند، (۱۷)

و (همچنین آنها كه) اموال را جمع و ذخیره كردند! (۱۸)

به یقین انسان حریص و كم‏طاقت آفریده شده است، (۱۹)

هنگامى كه بدى به او رسد بیتابى مى‏كند، (۲۰)

و هنگامى كه خوبى به او رسد مانع دیگران مى‏شود (و بخل مى‏ورزد)، (۲۱)

مگر نمازگزاران، (۲۲)

آنها كه نمازها را پیوسته بجا مى‏آورند، (۲۳)

و آنها كه در اموالشان حق معلومى است... (۲۴)

براى تقاضاكننده و محروم، (۲۵)

و آنها كه به روز جزا ایمان دارند، (۲۶)

و آنها كه از عذاب پروردگارشان بیمناكند، (۲۷)

چرا كه هیچ كس از عذاب پروردگارش در امان نیست، (۲۸)

و آنها كه دامان خویش را (از بى‏عفتى) حفظ مى‏كنند، (۲۹)

جز با همسران و كنیزان (كه در حكم همسرند آمیزش ندارند)، چرا كه در بهره‏گیرى از اینها مورد سرزنش نخواهند بود! (۳۰)

و هر كس جز اینها را طلب كند، متجاوز است! (۳۱)

و آنها كه امانتها و عهد خود را رعایت مى‏كنند، (۳۲)

و آنها كه با اداى شهادتشان قیام مى‏نمایند، (۳۳)

و آنها كه بر نماز مواظبت دارند، (۳۴)

آنان در باغهاى بهشتى (پذیرایى و) گرامى داشته مى‏شوند. (۳۵)

این كافران را چه مى‏شود كه با سرعت نزد تو مى ‏آیند... (۳۶)

از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوى بهشت دارند)! (۳۷)

آیا هر یك از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد كه او را در بهشت پر نعمت الهى وارد كنند؟! (۳۸)

هرگز چنین نیست; ما آنها را از آنچه خودشان مى‏ دانند آفریده ‏ایم! (۳۹)

سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما قادریم... (۴۰)

كه جاى آنان را به كسانى بدهیم كه از آنها بهترند; و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد! (۴۱)

آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازى كنند تا زمانى كه روز موعود خود را ملاقات نمایند! (۴۲)

همان روز كه از قبرها بسرعت خارج مى‏شوند، گویى به سوى بتها مى‏دوند... (۴۳)

در حالى كه چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده‏اى از ذلت و خوارى آنها را پوشانده است! این همان روزى است كه به آنها وعده داده مى‏شد! (۴۴)