تناقض در آمارهای نفتی مسئولان

کد خبر: ۱۰۴۲۵۶

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۲:۳۷

براساس آمارهای ارائه شده ازسوی مدیرعامل شرکت ملی نفت، ظرفیت تولید نفت کشور درشرایط فعلی نسبت به سال گذشته با کاهش 335 هزار بشکه‌ای مواجه شده است.

به گزارش «خبر آنلاین»، براساس اظهارات احمد قلعه بانی در حال حاضر ظرفیت تولید نفت کشور 4 میلیون بشکه است در حالیکه این رقم در سال گذشته از سوی نوذری وزیر نفت دولت نهم 4 میلیون و 335 هزار بشکه اعلام شده بود.براین اساس در صورت واقعی بودن آمارهای اعلام شده از سوی مقامات بالارتبه نفتی، در حال حاضر ظرفیت تولید نفت ایران با افت 335 هزار بشکه‌ای مواجه شده است.البته در این راستا نیز نباید کاهش صادرات نفت ایران از ابتدای سال میلادی تا کنون را نیز نادیده گرفت.

اگرچه کاهش صادرات نفت ایران بیشتر به دلیل نبود خریدار بر می‌گردد اما با این حال کارشناسان نفتی کاهش ظرفیت تولید نفت ایران را در این مساله بی تاثیر نمی‌دانند.

در صورت آنکه آمار ارائه شده از سوی این مقامات نفتی را درست بدانیم در اینصورت به نظر می‌رسد مسئولان نفتی ما در سال گذشته در حفظ ظرفیت تولید نفت ایران موفق عمل نکرده‌اند و نتوانسته‌اند افت تولید میادین نفتی را جبران کنند.

گفته می‌شود افت تولید نفت کشور سالانه بین 200 تا 400 هزار بشکه  است که تلاش می‌شود این امر با تزریق گاز به میادین و استفاده از تکنولوژی‌های روز در برداشت نفت جبران شود. براین اساس شرکت ملی نفت ایران در هر سال دو وظیفه مهم پیش روی دارد که شامل حفظ ظرفیت تولید و افزایش ان از طریق توسعه میادین جدید نفتی است که در صورت درست بودن امار ارائه شده شرکت ملی نفت در سال گذشته عملکرد مثبتی نداشته است.چرا که در صورت صحت آمار ارائه شده نه تنها ایران در سال گذشته موفق در جبران افت تولید سالانه نبوده بلکه نتوانسته هیچیک از طرح‌های توسعه‌ای خود را در راستای افزایش ظرفیت تولید محقق کند.

براین اساس در سال گذشته هیچ یک از طرح‌های توسعه‌ای به تولید نرسیده‌اند که البته دلیل این امر را برخی از مسئولان نفتی،کمبود سرمایه گذاری و توقف اغلب پروژه‌های نفتی در سال گذشته اعلام می‌کنند.

همچنین قلعه بانی میزان تولید روزانه نفت کشور را 3 میلیون و 900 هزار بشکه اعلام می‌کند. در حالی که در صورت صحت این رقم ایران 100 هزار بشکه بیشتر از تعهد خود به اوپک نفت تولید می‌کند.

براساس تعهد ایران به اوپک باید روزانه 3 میلیون 800 هزار بشکه نفت تولید شود که در صورت صحت آمار ارائهشده از سوی قلعه بانی ایران به تعهد خود به اوپک نیز پایبند نیست.

اگرچه امارارائه شده از سوی قلعه بانی چندان مورد موافقت مسئولان امور بین الملل نفت نیست.چرا که به گفته یک مقام آگاه در امور بین الملل وزارت نفت،از ابتدای سال میلادی تا کنون ایران روزانه سه میلیون و  585 هزار بشکه نفت تولید کرده است در حالیکه تعهد کشور به اوپک حدود سه میلیون و 800 هزار بشکه درروز است.

این در حالی است که گفته می‌شود علت این کاهش تولید کاهش تقاضای خرید نفت ایران بوده است که براین اساس نیز آمارها حکایت از کاهش 378  هزار بشکه‌ای صادرات نفت ایران درهرروزنسبت به سال 2009 دارد.

بر این اساس، اگر تولید نفت کشور روزانه 3 میلیون و 900 هزار بشکه باشد  در صورت کسر 1 میلیون و 750 هزار بشکه نیاز داخلی، ایران روزانه 2 میلیون و 150 هزار بشکه نفت صادر می‌کند.

در اینصورت درآمد نفتی امسال ایران با احتساب نفت 70 دلاری باید حدود 54 میلیارد دلار باشد.

این در حالی است که گفته می‌شود نفت ایران در شرایط فعلی مشکل خریدار دارد و علت کاهش تولید نفت نیز در همین راستا صورت گرفته است.

براین اساس شاید گذری بر تخفیف‌های ارائه شده برروی هر بشکه نفت صادراتی به مقصدهای مختلف نیز دلیل این ادعا باشد.

آمارهای ارائه شده در بولتن روزانه امور بین الملل شرکت ملی نفت نشان می‌دهد منطق مشخصی در ارائه تخفیف به مشتریان نفت کشور وجود ندارد. براساس این آمار که در بولتن روزانه امور بین الملل نفت ایران آمده است که در ماه جاری (می میلادی) تخفیف داده شده به نفت سبک ارسالی به آفریقا بدون احتساب هزینه حمل حدود 4 دلار و 30 سنت است در حالیکه  همین نفت به مقصد کانل سوئز(Sidi Kerir) که هزینه حمل نیز با ایران است حدود 3 دلار و 75 سنت تخفیف دارد.

براساس این گزارش، (Sidi Kerir) یکی از بنادر مصر است که نفت خام ایران با ارسال به این منطقه در مقابل نفت خام برنت و روسیه رقابتی می‌شود. اغلب مقصد نفت خام رقابتی در این منطقه کشورهایی چون سوریه، لبنان،الجزایر و مصر هستند.

لازم به توضیح است که ارائه تخفیف از سوی صادرکننده نفت بالاخص در منطقه خلیج فارس بین کشورها مرسوم است و اغلب تعیین این تخفیف به صورت رقابتی میان کشورهایی چون عربستان، ایران، کویت و امارات صورت می‌گیرد اما با این حال ارائه این تخفیف در هر کشوری با توجه به سیاست‌های بین المللی کشورهای مذکور صورت می‌گیرد.

این در حالی است که این آمارها نشان می‌دهد که ایران سیاست مشخصی در ارائه تخفیف به کشورهای مقصد ندارد و باید این امر بیشتر مد نظر کارشناسان امور بین الملل نفت قرار بگیرد مگر آنکه مسایل فروش نفت نیز تحت تاثیر مسایل سیاسی قرار گرفته باشد و برای حفظ برخی از تبادلات سیاسی لازم باشد که تخفیف ارائه شده به یک منطقه بدون دلیل منطقی مشخصی کمتر و یا بیشتر باشد.