حاشيه هاي نشست ضد ايراني شوراي امنيت

کد خبر: ۱۰۳۴۵۳

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۱:۰۹

نشست ضد ايراني شوراي امنيت مثل شايد عمده نشست هاي رسمي ، خالي از حاشيه نبود اما يکي از آنها که شايد جالب تر بود و فضاي خشک جلسه شورا را شکست ، مقايسه مسابقه فوتبال ميان تهران و واشنگتن در جام جهاني 98 با اين نشست شورا توسط محمد خزاعي سفير ايران در سازمان ملل بود.

به گزارش ایرنا سفير ايران در سازمان ملل پس از تصويب اين قطعنامه و پيش از آغاز سخنراني رسمي خود، به شلوغي جلسه شوراي امنيت اشاره کرد و گفت که من هرگز نديده بودم که جلسه شورا به اين شکل شلوغ باشد و اين تعداد آمده باشند که يک بحث را ببينند.

وي در حالي که لبخند مي زد ، گفت اين صحنه من را به ياد مسابقه فوتبال ميان ايران و آمريکا در جام جهاني 98 مي اندازد که بخش عمده اي از دنيا به تماشاي آن نشسته بودند.

اشاره خزاعي به مسابقه اي بود که ايران در آن با دو گل آمريکا را شکست داد.

پيش نويس قطعنامه ضد ايراني آمريکا نيز با دو راي منفي ترکيه و برزيل و يک راي ممتنع لبنان تصويب شد و اين درحالي بود که واشنگتن همه سرمايه مادي و سياسي خود را به کار گرفته بود تا اين پيش نويس با اجماع تصويب شود.

پس از پايان جلسه شوراي امنيت ، تلويزيون مدار بسته شورا براي لحظاتي صحنه اي از حضور شماري از سفيران عضو شوراي امنيت در کنار سفير ايران و هيات ايراني را نشان داد.

برخي خبرنگاران با خنده مي گفتند احتمالا اينها دارند مي گويند ما را ببخشيد از اينکه به قطعنامه راي داديم ، آمريکا ، انگليس و فرانسه گفته بودند اگر راي مثبت به قطعنامه ندهيد، از کمک ها که خبري نخواهد بود و خود را نيز براي سرنگوني دولتتان آماده کنيد.

يکي ديگر از حاشيه هاي اين جلسه ، تعويق هاي پي در پي آن بود که البته نشان مي داد ديپلماسي سنگيني همزمان در پايتخت ها در جريان است .

جلسه قرار بود ساعت 10 آغاز شود اما شبکه هاي تلويزيوني تا ساعت 11 و 15 دقيقه صبح ، صحنه هايي از داخل جلسه را نشان مي داد که عمده سفيران موبايل به دست سرگرم گفت و گو با پايتخت ها بودند.

ظاهرا پس از 11 و 15 دقيقه، دولت اوباما دريافت که سياست تهديد ديگر کارساز نيست و برزيل و ترکيه مايل نيستند به اين قطعنامه راي مثبت دهند و در نتيجه از سفيرش خواست تا خواهان شروع جلسه شود.

از ديگر نکات جالب اين بود که هنگامي که سفير ايران سرگرم مقايسه تلاش کنوني سه کشور غربي با تلاش انگليس براي جلوگيري از ملي شدن نفت بود، سفيران غربي سرهاي خود را به زير انداخته بودند.

البته واکنش عصبي و به ويژه لرزش دست هاي سفير انگليس در پايان سخنراني خزاعي، نشان داد که اين جملات حسابي انگليسي ها را سوزانده بود.

به رغم برخي زمزمه ها در جريان سخنراني ديگر سخنرانان ، هنگام سخنراني نماينده ايران ، سکوت مطلق نه تنها در نشست شوراي امنيت بلکه در بيرون از جلسه و در جمع خبرنگاران منتظر و عمدتا پرسر و صدا ، حاکم شده بود.

اما صحبت هاي خبرنگاران در فاصله يک ساعت تاخير شوراي امنيت هم شنيدني بود.

يکي از آنها به دوستش مي گفت اينها هم ملت را سرکار گذشته اند ، در قطعنامه گفته اند صدور توپ و تانک به ايران ممنوع است و ظاهرا اعضا نمي دانند ايران همه اينها را الان خودش مي سازد و نيازي به واردات ندارد.

گروهي ديگر با هم درباره برخورد دوگانه شوراي امنيت و بويژه اعضاي غربي آن صحبت مي کردند و تضييع حقوق فلسطيني ها را نمونه مي آوردند.

يکي ديگر از خبرنگاران مي گفت آيا واقعا امکان دارد روزي پرونده هسته اي اسرائيل در شوراي امنيت مطرح شود و دوستش به خنده مي گفت تازماني که اسرائيل متحداني مثل آمريکا ، فرانسه و انگليس را دارد ، محال است که شورا پرونده اسرائيل را بگشايد.

بعد از جلسه راي گيري , عمده خبرنگاران مي گفتند که دو راي منفي ترکيه و برزيل و راي ممتنع لبنان ، به رغم آن همه فشاري که آمريکا و انگليس و فرانسه و روسيه براي تصويب اين قطعنامه وارد کرده بودند، مخصوصا شکستي براي اوباما است.

شماري از خبرنگاران هم اشاره مي کردند که قطعنامه شوراي امنيت شکست ايده تغييرات اوباما در عرصه سياست خارجي بود.

آنان مي گفتند شکست در بهبود اوضاع اقتصادي آمريکا، شکست در طرح مهاجران , شکست در روند صلح خاورميانه , شکست در مذاکره با ايران و پيگيري همان سياست هاي شکست خورده بوش , براي اوباما يک رسوايي است.