پاي صحبت مربي بحث‌برانگيز تيم ملي فوتبال فرانسه:

دومنک و زندگي تحت فشار مهلک روحي

هرچند از حالا مقرر شده است كه او در پايان اين رقابت‌ها جايش را به «لوران بلان» خواهد داد، شايد هم دومنك مدعي باشد كه تا همين نقطه نيز در كارش بسيار موفق بوده، زيرا اولين مربي در فرانسه محسوب مي‌شود كه تيم ملي اين كشور را به مرحله نهايي 3 جام بزرگ متوالي در عرصه‌هاي ملي رسانده است. (جام جهاني 2006، يورو 2008 و جام جهاني 2010)‌

کد خبر: ۱۰۳۳۰۸

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۳:۵۱

فرانسه راه بسيار دشواري را تا رسيدن به مرحله پاياني جام جهاني فوتبال 2010 طي كرد و بعد از اكتفا به رتبه دومي در گروه هفتم انتخابي اروپا و ارجاع به مرحله پلي‌آف، در اين مرحله نيز فقط با خطاي هند تيه‌ري آنري، راه عبور از سد ايرلند جنوبي را هموار ساخت كه هنوز هم بدنامي حاصل از آن و تبعات آن تقلب براي فوتبال فرانسه ادامه دارد.

به نوشته جام جم و به نقل از سایت فیفا؛ بديهي بود كه در اين ميانه بيشترين انتقادها متوجه ريموند دومنك شود زيرا در مقام سرمربي تيم ملي فرانسه نتوانست از بحران فوق جلوگيري و عبور از مرحله فوق را آسان‌تر كند. در جام ملت‌هاي اروپاي 2008 نيز بيلان بسيار بد خروس‌ها و حذف در همان مرحله گروهي دامان دومنك را گرفته بود اما اين مربي 58 ساله كه آدمي خاص، خرافاتي و در بسياري از موارد بحث‌برانگيز است، همان طور كه از آن مخمصه گريخت پس از صعود رقت‌بار از مرحله مقدماتي جام جهاني نوزدهم نيز در سمت خود ماندني شد و اينك اين اميد را در دل مي‌پروراند كه بتواند كار بزرگ و بسيار غيرمنتظره خود در جام جهاني 2006 را، جايي كه آبي‌ها را به نايب قهرماني رساند، تكرار كند.

با توجه به نحوه صعود جنجالي و مخدوش خروس‌ها به جام نوزدهم و قرباني شدن غيرمنصفانه ايرلندي‌ها در اين راه، از حالا مشخص است كه دومنك و شاگردانش روزها و ساعات سختي را در جام جهاني 2010 انتظار مي‌كشند. چيزي كه دومنك در مورد آن مانند ساير مسائل پيش رو اين چنين اظهارنظر و نكاتي را بيان مي‌كند.

فرصت بسيار كمي تا شروع جام مانده است. فكر مي‌كنيد فرانسه واقعا چقدر آماده باشد؟
ما مشكل حادي در اين زمينه نداريم. مدتي منتظر پايان مسابقات ليگ فرانسه بوديم تا اردوي نهايي تيم ملي را برپا كنيم كه اين مهم صورت پذيرفت و فكر مي‌كنم پس از يك ماه اردوي فشرده و متمركز به اهدافمان رسيده‌ايم و با آمادگي لازم به آفريقاي جنوبي مي‌رويم.

اما چگونگي راهيابي فرانسه به مرحله پاياني جام و ماجراهاي پلي‌آف و آن گل خطا خاطرات بدي در ذهن مردم به جا گذاشته است.
انتقادها و حرف‌هاي منفي زيادي در اين مورد مطرح و گفته شد، اما اين گونه ماجراها معمولا از كنترل يك تيم خارج است. اضافه بر اين، فوتباليست‌هاي حرفه‌اي با اين جور اتفاقات آشنا هستند و شرايط را مي‌شناسند و كار عادي‌شان را انجام مي‌دهند و از اين حرف‌ها تاثير زيادي نمي‌پذيرند. البته يادتان نرود كه در تمامي اين قضايا آتش‌ها و شليك‌ها در درجه اول به سوي من بوده و نه به سمت بازيكنان و بيشترين انتقادها از من صورت گرفته است.

وقتي دور پاياني جام جهاني شروع شود، آنها بيش از من در مركز توجه قرار خواهند داشت و وظيفه من اين است كه به شكل لازم آنها را از تيررس برخي از اين حملات و مشابه آن دور نگه دارم تا كارشان را راحت انجام بدهند. من هر كاري را در اين ارتباط انجام مي‌دهم و حافظ و مراقب درجه اول آنها خواهم بود.

راست بگوييد، انتقادهاي صورت گرفته از شما، چقدر اذيتتان كرده است؟
چون مربي نبوده‌ايد، اين سوال را از من مي‌پرسيد. اولين چيزي كه يك مربي ياد مي‌گيرد، تحمل اين فشارها و زندگي تحت چنين شرايطي است. درست است كه آدمي را آزار مي‌دهد اما چون يك مربي از اوايل كارش به آن خو گرفته، از پاي درنمي‌آيد. تازه، من كه تخصص بيشتري دارم و 3 سال است در اين فضا و تحت فشار مهلك و كمرشكن زندگي مي‌كنم. هر روز صبح كه به كمپ تيم ملي مي‌آيم، در بين راه به خودم نهيب مي‌زنم، ريموند آماده باش.

آقاي دومنك! تعداد بازيكنان صاحب قابليت‌هاي بالاي فردي و نفرات تاكتيك‌پذير در تيم شما كم نيست. پس چرا فرانسه اغلب زير سطح اين توانايي‌ها و كمتر از آنچه در ظرفيتش است، بازي كرده است؟
ما در يك مقطع انتقالي و تغيير از يك شرايط به شرايطي ديگر هستيم و اين مساله زمان مي‌برد. بجز برزيل كه هميشه يك فوج فوتباليست خوب قابل عرضه به عرصه‌هاي بين‌المللي دارد، ساير كشورها براي تغيير نسل به زمان احتياج دارند و فرانسه هم مستثنا از اين قاعده نيست. ما تعدادي بازيكن مجرب داشتيم كه به سبب بالا رفتن سنشان يا در سطح ملي يا به كلي بازنشسته شده‌اند و ما بناچار بايد جايشان را پر مي‌كرديم.

فوتبالدوستان در فرانسه اين مساله را نمي‌بينند و نتيجه‌گيري سريع مي‌خواهند و هيچ جور ركود و توقفي را برنمي‌تابند. ما واقعا تلاش كرده‌ايم اين كار با سرعت هرچه بيشتر صورت پذيرد، اما تا زمان جواب دادنش هنوز وقت قابل توجهي مانده است و وقت جانشين من ـ بلان ـ را هم خواهد گرفت. اگر قابليت‌هاي فردي مورد اشاره‌تان در بازي‌هاي اخير ما كمتر فرصت تجلي يافته، بدين خاطر است كه نفرات جديد و قبلي‌ها فرصت كافي براي هماهنگ و يكي شدن با يكديگر نداشته‌اند.

در آن بازي نحس‌تان با ايرلند جنوبي در مرحله پلي‌آف جام جهاني با اين كه در پاريس ميزبان بوديد، نوعي استرس و ترس از نتيجه حاصله در حركات بازيكنان‌تان بوضوح ديده مي‌شد. با آن همه تجربه و كارايي و نفرات نامدار، چرا بايد اين وضع در تيم فرانسه رويت شود؟
آنقدرها هم غيرمنطقي نبود و ايرلند چيزي براي از دست دادن نداشت. بازي رفت را در دابلين باخته و در پاريس‌ با ما بازي مي‌كردند و احتياط و عقب كشيدن فايده‌اي به حالشان نداشت. در نتيجه هجوم بردند و نتيجه گرفته و صفر ـ يك پيش افتاده بودند و مي‌رفتند كه كار را به ضربات پنالتي بكشند، در نتيجه فشار روحي هولناكي به ما وارد مي‌شد.

در چنان فضايي ايرلند جنوبي راحت‌تر و بهتر از ما بازي مي‌كرد؛ زيرا فشاري به اندازه ما به آنها وارد نمي‌شد، حتي اگر ايرلند مي‌باخت و حذف مي‌شد (كه در نهايت هم حذف شد)‌ اين داعيه را داشت كه در پاريس تسليم ما شده است. ما اين عذرها و بهانه‌ها را در دست نداشتيم و هر اشتباه ما مي‌توانست ضرر مهلك و پيامد هولناكي داشته باشد. بپذيريد كه در چنين شرايطي، اعصاب راحت و خيال آسوده‌اي براي بازيكنان جهت ارائه آنچه در توان دارند، باقي نمي‌ماند و ما در آن ديدار خاص چنان حالتي را داشتيم.

تعدادي از بازيكنان تيم شما و همان‌ها كه به آفريقاي جنوبي مي‌بريد، تجربه زيادي دارند. اين امر در آنجا و در صحنه مسابقات چقدر به شما ياري خواهد رساند؟
طبعا بي‌تاثير نيست و كمك قابل توجهي خواهد بود، اما فراموش نكنيد كه جام جهاني ميدان ويژه‌اي است كه حتي باتجربه‌ترين بازيكنان را عصبي و دچار دغدغه مي‌كند. از كارايي‌هاي عادي باز مي‌دارد و اين كه چند سال داريد و چه مدت در سطح ملي توپ زده‌ايد نيز لزوما شما را از اين وضعيت رها نمي‌كند. بدانيد كه تيم‌هايي مثل ما و همچنين برزيل، اسپانيا، آلمان، ايتاليا و انگليس تحت فشار روحي بسيار بيشتري قرار داريم.

ما موظف به خوب نتيجه گرفتن هستيم و اگر چنين نكنيم، حملات بيرحمانه‌اي از هرسو به ما مي‌شود و اين امر همان طور كه قبلا گفتيم، ما را در قياس با تيم‌هايي كه برخلاف ما انتظار زيادي از آنها نمي‌رود، عصبي‌تر مي‌كند. اين حالت در دور نهايي جام‌هاي بزرگ مثل آوردگاه جام جهاني چند برابر تشديد مي‌شود. اين تصور كه چون ما نامدار و پرتجربه‌تريم، فشار روحي جام را بهتر تحمل مي‌كنيم، آنقدرها هم برداشت صحيحي نيست.

شما در مرحله نخست با آفريقاي جنوبي همگروه شده‌ايد. چه احساسي داريد؟ از تقابل با اين حريف استقبال مي‌كنيد يا قدري احساس ترس؟
ترسي در كار نيست. برعكس بازي با ميزبان جام جهاني در اولين مرتبه‌اي كه يك دوره جام در خاك آفريقا برگزار مي‌شود، هيجان ويژه خود را دارد، اما سختي‌هاي ويژه‌اش هم غيرقابل انكار است، بخصوص كه بازي سوم (و آخر)‌ ما در داخل گروهمان (دسته اول متشكل از آفريقاي جنوبي، مكزيك، اروگوئه و فرانسه)‌ است و به تبع آن در صعود يا حذفمان نقش زيادي خواهد داشت. بايد با نهايت جديت اما بدون ترس با آن برخورد كنيم.

صحبت آفريقاي جنوبي شد. آيا معتقديد كه براي ميزباني اين جشنواره بزرگ ورزشي واقعا آماده‌اند؟
اخبار رسيده حاكي است كه آماده‌اند و از عهده كار برمي‌آيند. استاديوم‌ها و تاسيسات مهيا شده‌اند. مقام‌ها و مردم شوق و ذوق دارند و نحوه برگزاري جام كنفدراسيون‌ها در سال گذشته هم ثابت كرد كه كارشان را بلد هستند. فكر نمي‌كنم معضل خاصي براي آنها و براي ما ميهمانان پيش بيايد. من حتي شنيده‌ام كه زمين‌هايشان نيز كيفيت خوبي دارند.

قبل از شروع جام جهاني قبلي به فرانسوي‌ها وعده داديد بليت بازي فينال را پيشاپيش بگيرند و در ميان حيرت ناظران، حرفتان درست از آب درآمد. آيا اين بار نيز همين نويد را مي‌دهيد؟
من فقط وقتي مي‌توانم اين قبيل حرف‌ها را بزنم كه بازيكنان با نوع نمايش‌شان اين دلگرمي را به ما بدهند و تا به حال نداده‌اند. سال 2006 فرق مي‌كرد. پزها و حرف‌ها و حركات‌شان بوي رسيدن به فينال را مي‌داد. اينك من حتي از يك برآورد دقيق اوليه از آنچه در اختيار دارم، عاجز هستم؛ زيرا مسابقات باشگاهي تا همين چند هفته پيش در تمامي سطوح ادامه داشت و 2 سال بود كه نتوانسته بودم بازيكنان را در يك اردوي مجتمع ولو يك هفته‌اي در اختيار داشته باشم.

برآورد نهايي من فقط از اواخر ماه قابل تامين شد؛ ولي هنوز هم ابهام‌هايي دارم. در هر مسابقه فوتبال همان 5 و 10 دقيقه اول به شما مي‌گويند كه چكاره‌ايد و مي‌بريد يا مي‌بازيد و هرچند بارها هم اتفاق مي‌افتد كه در نيمه دوم همه چيز 180 درجه عوض مي‌شود، اما اوايل هر بازي‌‌اي، پايان آن را هم نويد مي‌دهد. در شروع جام جهاني و حتي يكي دو روز قبل از آن متوجه مي‌شوم كه كجا ايستاده‌ايم و سرنوشت ما چيست.