امنیت اینترنت اشیا: چالش ها و راه حل ها

حریم خصوصی و امنیت

کد خبر: ۱۰۲۰۰۸۰

تاریخ: ۱۸ آذر ۱۳۹۹ - ۱۹:۵۱

حریم خصوصی و امنیت از مهمترین چالشهای اینترنت اشیا (IoT) است. به روزرسانی های نادرست دستگاه ، کمبود پروتکل های امنیتی موثر و قوی ، عدم آگاهی کاربر و نظارت بر دستگاه فعال از جمله چالش هایی است که IoT با آن روبرو است.

در این زمینه، ما در حال کاوش در زمینه سیستم های اینترنت اشیا و اقدامات امنیتی هستیم و موضوعات زیر را بررسی خواهیم کرد:
(الف) مسائل مختلف امنیتی و حریم خصوصی ،
(ب) رویکردهای مورد استفاده برای امنیت اجزای محیط های اینترنت اشیا و سیستم های مبتنی بر اینترنت اشیا ،
(ج) راه حل های امنیتی موجود، و
(د) بهترین مدل های حفظ حریم خصوصی لازم و مناسب برای لایه های مختلف برنامه های IoT.

در این کار ، ما یک مدل لایه ای جدید از اینترنت اشیا را ارائه دادیم: عمومی، دارای مشخصات حریم خصوصی و امنیت، و شناسایی لایه ها. در این مطالعه سیستم IoT با پشتیبانی loud/edge پیاده سازی و ارزیابی می شود. لایه پایین که توسط گره های اینترنت اشیا تولید شده، از سرویس وب آمازون (AWS) به عنوان ماشین های مجازی نشان داده می شود. لایه میانی (edge) به عنوان کیت سخت افزاری Raspberry Pi 4 با پشتیبانی از Greengrass Edge Environment در AWS پیاده سازی شده است. ما برای پیاده سازی لایه بالایی (cloud) از محیط IoT با قابلیت پشتیبانی از ابر در AWS استفاده کردیم. پروتکل های امنیتی و جلسات مهم مدیریتی بین هر یک از این لایه ها تعبیه شده است تا از حریم خصوصی اطلاعات کاربران اطمینان حاصل شود. ما مجوزهای امنیتی را برای اجازه انتقال داده ها بین لایه های مدل اینترنت اشیا cloud/edge پیشنهادی فعال کردیم. مدل سیستم پیشنهادی نه تنها آسیب پذیری های امنیتی احتمالی را برطرف می کند ، بلکه می تواند همراه با بهترین تکنیک های امنیتی برای مقابله با تهدیدهای امنیت سایبری که هر یک از لایه ها (ابر ، لبه و اینترنت اشیا) با آن روبرو هستند ، استفاده شود.

1. معرفی
اینترنت اشیا (IoT) به مفهومی از اشیا و دستگاههای متصل از هر نوع از طریق اینترنت سیمی یا بی سیم اشاره دارد. محبوبیت اینترنت اشیا به سرعت افزایش یافته است ، زیرا این فن آوری ها برای اهداف مختلفی از جمله ارتباطات ، حمل و نقل ، آموزش و توسعه کسب و کار مورد استفاده قرار می گیرند. اینترنت اشیا مفهوم فرا اتصال (hyperconnectivity) را ارائه می دهد ، به این معنی که سازمان ها و افراد می توانند بدون دردسر از مکان های دور با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. کوین اشتون اصطلاح "اینترنت اشیا" را در سال 1999 برای ارتقا شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) اختراع کرد که شامل سنسورها و محرک های جاسازی شده است. با این حال، ایده اصلی در دهه 1960 مطرح شد. در آن دوره ، این ایده محاسبات فراگیر یا اینترنت جاسازی شده نامیده می شد. اشتون مفهوم اینترنت اشیا را برای بهبود فعالیت های زنجیره تأمین ارائه داد. با این وجود ، قابلیت های متنوع اینترنت اشیا به آن کمک کرده است تا در تابستان 2010 محبوبیت زیادی کسب کند. دولت چین با ارائه یک برنامه 5 ساله اولویت استراتژیک اینترنت اشیا را برای چین نشان داد. در جهان فعلی حدود 26.66 میلیارد دستگاه اینترنت اشیا وجود دارد. در سال 2011 با معرفی اتوماسیون خانگی ، دستگاه های پوشیدنی و کنتورهای انرژی هوشمند انفجار گسترده اینترنت اشیا آغاز شد. انفجار سریع اینترنت اشیا به نفع سازمانها بوده و از طرق مختلف تحقیقات بازار و استراتژیهای تجاری را بهبود بخشیده است. به همین ترتیب ، اینترنت اشیا با ارائه خدمات خودکار، سبک زندگی افراد را بهبود بخشیده است. با این حال ، چنین انفجار کنترل نشده ای باعث افزایش چالش های حریم خصوصی و امنیتی شده است.

استفاده ناخودآگاه، تغییر رمزعبور و عدم بروزرسانی دستگاه باعث افزایش خطرات مربوط به امنیت سایبری و دسترسی برنامه های مخرب به اطلاعات حساس سیستم های اینترنت اشیا شده است. چنین اقدامات نامناسب امنیتی احتمال نقض داده ها و سایر تهدیدات را افزایش می دهد. بیشتر متخصصان امنیت اینترنت اشیا را به دلیل ضعف پروتکل ها و سیاست های امنیتی ، نقطه آسیب پذیر حملات سایبری می دانند. حتی اگر چندین مکانیسم امنیتی برای محافظت از دستگاه های اینترنت اشیا در برابر حملات سایبری ایجاد شده باشد ، دستورالعمل های امنیتی به طور مناسب مستند نشده اند. بدین ترتیب ، کاربران نهایی نمی توانند از اقدامات محافظتی برای جلوگیری از حملات داده استفاده کنند. هکرها از آستانه سال 2008 انواع مختلف بدافزار را برای آلوده کردن دستگاه های اینترنت اشیا تولید کردند. آنها تکنیک های مختلف فیشینگ را برای تحریک کارمندان یا افراد برای به اشتراک گذاشتن داده های حساس طراحی کردند. بنابراین ، ایستگاه های کاری شرکت ها و دستگاه های شخصی به دلیل حملات پررنگ ، اغلب با نقض حریم خصوصی روبرو می شوند. اگر تولید کنندگان دستگاه و کارشناسان امنیتی تهدیدات سایبری را به طور دقیق ارزیابی کنند ، می توانند مکانیزم محافظتی کارآمد برای جلوگیری یا خنثی سازی تهدیدات سایبری ایجاد کنند.
دستگاه های دارای اینترنت اشیا در برنامه های صنعتی و برای اهداف تجاری متعددی مورد استفاده قرار گرفته اند. این اپلیکیشن ها به این مشاغل کمک می کنند تا نسبت به رقبای خود برتری داشته باشند. با این حال ، به دلیل استفاده بیش از حد از دستگاه های هوشمند مختلف با به اشتراک گذاری داده ها و یکپارچه سازی ، حریم خصوصی و نقض داده ها به دلیل اینکه جریان کار ، فعالیت ها و خدمات شبکه را قطع می کند ، به نگرانی عمده اکثر مشاغل تبدیل می شود. داشتن متخصصانی برای غلبه بر این نگرانی ها و تدوین اقدامات و سیاست های امنیتی جامع برای محافظت از دارایی های تجاری و اطمینان از تداوم و ثبات خدمات ضروری است. به عنوان مثال ، لوازم خانگی هوشمند IoT آشپزخانه خانگی متصل به شبکه محلی می تواند منشأ آسیب پذیری و ورود هکرها برای دسترسی به داده های حساس شخصی یا دستکاری و قطع جریان کار و تجارت باشد.

هر روز فناوری های جدید ظهور می کنند ، یا تغییراتی در فناوری های موجود ایجاد می شود. به عنوان مثال آخرین پیشرفت های شبکه 5G را در نظر بگیرید. انتظار می رود 5G نقشی اساسی در سیستم ها و برنامه های اینترنت اشیا داشته باشد. با توجه به فرکانس و پهنای باند بالا ، توجه و کنجکاوی محققان در مورد خطرات احتمالی امنیت و حریم خصوصی را جلب می کند. این ساختار جدید تهدیدات بیشتری را ایجاد می کند ، مانند ایستگاه های پایه جعلی. و درک خطرات امنیتی و راه حل های بالقوه ضروری است.

در این کار ، هدف ما ارائه یک مرور کلی از برنامه های اینترنت اشیا ، مزایا و خطرات احتمالی است. علاوه بر این ، برای ایجاد چارچوبی برای مطالعه و توسعه بیشتر بهترین شیوه های امنیتی از پیاده سازی و تجزیه و تحلیل طرح های موجود یا توسعه برنامه های جدید استفاده می کنیم. بر اساس یافته ها ، ما توصیه هایی را برای جلوگیری از چنین خطرات و رفع آسیب پذیری های احتمالی امنیتی ارائه می دهیم. این کار آژانس های نظارتی را برای ادامه اجرای سیاست ها ، آموزش کاربران نهایی و نهادها و سهامداران درگیر در اینترنت اشیا راهنمایی می کند تا اقدامات امنیتی و حفظ حریم خصوصی مناسب تری را انجام دهند.
ما مدل خود را با استفاده از سرویس وب آمازون (AWS) برای اثبات مفهوم ساختیم ، که بعداً به سیستم های فیزیکی واقعی با گره های حسگر برای شبیه سازی ساختار کلی اینترنت اشیا منتقل می شود. با ساخت سیستم ، می توانیم با ایجاد دیدگاه ها و معیارهای واقعی ، رویکردهای مختلف امنیتی را پیاده و بررسی کنیم.

ما برای بررسی تاریخچه و پیشینه سیستم های اینترنت اشیا، ، مسائل مربوط به امنیت و حریم خصوصی آنها و اقدامات متقابل مربوطه ، یک روش بررسی روایی در پیش گرفتیم. ما دیدگاه خود را درباره مدل عمومی و بسط یافته اینترنت اشیا و حریم خصوصی و نگرانی های امنیتی آن ارائه دادیم. ما مدل اینترنت اشیا پشتیبانی شده از ابر / لبه را متشکل از یک ماشین مجازی (سنسورها) و گره لبه (Raspberry Pi) و سرویس های ابری (AWS) ساختیم و مطالعه کردیم. این تنظیمات برای ارزیابی مدلی که در بخشهای بعدی در این مقاله ارائه داده ایم ، طراحی شده است. کار ما جزئیات مربوط به برنامه های مختلف اینترنت اشیا (سلامت هوشمند ، شهرهای هوشمند ، زنجیره تامین ، حمل و نقل و غیره) را ارائه نمی دهد. بلکه به ویژگی ها ، مزایا و چالش های آنها ، یا خطرات امنیتی یا تهدیدهای احتمالی در میان این برنامه ها می پردازیم. ادبیات فنی با چنین محتوایی غنی است.

بقیه این مقاله به شرح زیر است: بخش بعدی یک بررسی ادبیات فنی و به دنبال آن چالش های امنیت و حریم خصوصی اینترنت اشیا را ارائه می دهد. در بخش بعد از آن درباره آینده اینترنت اشیا بحث می کنیم. بخش 5 مدلهای لایه ای اینترنت اشیا پشتیبانی شده از ابر / لبه را ارائه می دهد: عمومی و دارای مشخصات حریم خصوصی و امنیت و شناسایی لایه ها. این بخش همچنین اجرای مدل پیشنهادی را با استفاده از محیط های ابر و لبه AWS و کیت Raspberry Pi 4 نشان می دهد.

بررسی ادبیات فنی

نویسندگان مختلفی چالش های موجود در اینترنت اشیا را بیان کردند، مانند حملات محروم سازی و جعل کلاهبرداری و کسب سایر دسترسی های غیر مجاز ، که یکپارچگی داده های کاربر را به خطر انداخته است. راه حل های بالقوه ای وجود دارد که می تواند به فرد کمک کند اقدامات امنیتی مختلفی را انجام دهد که می تواند به امنیت دستگاه های اینترنت اشیا کمک کند. طبق گفته این مراجع، تهدیدهای مختلفی درباره حریم خصوصی در زمان حاضر ظهور کرده اند و آنها می توانند به فناوری IoT و شبکه یکپارچه آنها نفوذ کنند. مدیریت امنیت دستگاههای اینترنت اشیا در مشاغل و سازمانها آسان نیست. این سازمان ها باید ابزارهای نظارت و اسکن را برای همه دستگاه های اینترنت اشیا که می توانند هر نوع تهدید مربوط به حریم خصوصی را تشخیص دهند ، بکار گیرند و سعی کنند خطر نقض آن را کاهش دهند. ناظران و تجزیه و تحلیل کنندگان باید به شناسایی و بررسی تهدیدات مختلف سایبری کمک می کنند.
مطالعات و خدمات مختلفی در مورد روند کنونی امنیت اینترنت اشیا انجام شده است. سرویس های متعدد برخی از چالش ها یا بردارهای حمله را به دستگاه های مختلف اینترنت اشیا و نحوه محافظت از آنها را ارائه داده اند. ابزارهای مختلف شبیه سازی ، مدل سازها و در دسترس بودن سیستم عامل های متعددی که می توانند این پروتکل امنیتی را تأیید کنند نیز می توانند در تولید پروتکل مربوط به سیستم امنیتی جدید اینترنت اشیا کمک کند. منصفانه است که بگوییم تحقیقات مربوط به امنیت اینترنت اشیا پیشرفت سریعی داشته است و ابزارهای مختلف شبیه سازی و همچنین مدل سازان از این تحقیق پشتیبانی کرده اند. اگر دستگاه های اینترنت اشیا از کار بیفتند ، مسائل و مشکلات پیش آمده بسیار جدی خواهد بود.

محققان بر این باورند که با وجود مزایای بسیار زیادی که کاربران از اینترنت اشیا می گیرند ، چالش هایی وجود دارد که ناگزیر همراه آن است و باید بررسی شود. امنیت سایبری و خطرات مربوط به حفظ حریم خصوصی از اصلی ترین نگرانی هایی است که ذکر شده است. این دو برای بسیاری از سازمانهای تجاری و همچنین سازمانهای عمومی یک مخمصه بزرگ محسوب می شوند. حملات رایج شایع امنیت سایبری آسیب پذیری فناوری های اینترنت اشیا را نشان داده است. این به سادگی به این دلیل است که ارتباط متقابل شبکه ها در اینترنت اشیا امکان دسترسی از طریق اینترنت ناشناس و غیرقابل اعتماد را فراهم می کند و نیاز به راه حل های جدید امنیتی دارد. از سوی دیگر ، تأکید بر استانداردها و اصول اساسی چارچوب امنیت سایبری اینترنت اشیا در هنگام اجرای سیستم امنیتی اینترنت اشیا مهم است. طبق گفته مراجع، یکی از مهمترین اقداماتی که باید در نظر گرفت فسخ قرارداد متشکل از دستگاههای مختلف با پروتکلهای ارتباطی متفاوت است. اختلاف در پروتکل ها مانع از انعقاد قرارداد خدمات امنیتی جداگانه می شود و این یکی از عناصر اساسی است که باید در ساختار امنیت سایبری هر سیستم اینترنت اشیا وجود داشته باشد. برای اطمینان از قابلیت اطمینان چارچوب اینترنت اشیا در عرصه امنیت سایبری ، لازم است برخی اقدامات کوچک برای کاهش چالش های امنیت سایبری اینترنت اشیا انجام شود. علاوه بر این ، نویسندگان نشان دادند که مقیاس پذیری نیز معیار اساسی برای موفقیت چارچوب امنیت سایبری اینترنت اشیا است. تحلیلگران گفتند که محیط اینترنت اشیا باید به اندازه کافی مقیاس پذیر باشد تا بتواند از عهده چالش مربوط به اینترنت و امنیت سایبری برآید. علاوه بر این ، این مطالعه نشان داد که محیط امنیت سایبری اینترنت اشیا باید از قابلیت آزمایش (مانند آزمایش یکپارچه سازی ، آزمایش مولفه ها ، آزمایش سیستم و آزمایش انطباق) پشتیبانی کند و به طور موثر چالش ها و خطرات را کاهش دهد.

در همین زمینه ، نویسندگان در مطالعه ای دیگر برخی از راه حل های امنیت سایبری اینترنت اشیاء فعلی را توصیف کردند. تنها برخی اقدامات امنیتی ابتدایی توسط تأمین کننده اجرا می شود و بیان می کند که ایجاد و به کارگیری راه حل های با کیفیت بالا برای تولیدکننده سودآور نیست. در مورد امنیت سایبری اینترنت اشیا، ، بعید به نظر می رسد شرکت ها راه حل مناسبی ایجاد کنند.

علاوه بر این ، نویسندگان در مطالعه ای دیگر سیستم های موبایل و سایبر-فیزیکی جاسازی شده فعلی را در همه جا شناسایی کرده اند، از سیستم های کنترل صنعتی وسایل نقلیه مدرن گرفته تا زیرساخت های مهم. روندها و ابتکارات فعلی ، مانند صنعت 4.0 و اینترنت اشیا، نویدبخش مدل های نوین کسب و کار و تجارب جدید کاربر از طریق اتصال قوی و استفاده موثر از نسل های جدید فناوری است.

دستگاه های جاسازی شده در این سیستم ها مقادیر زیادی داده مربوطه را تولید ، پردازش و مبادله می کنند. این داده های امنیتی و محرمانه ای که حملات سایبری را به یک هدف جذاب برای سیستم اینترنت اشیا تبدیل می کند باعث آسیب فیزیکی و اختلال در زندگی افراد می شود. پیچیدگی این سیستم ها و تأثیر بالقوه حملات سایبری تهدیدهای جدیدی برای سیستم های اینترنت اشیا مرتبط با صنعت است. راه حل های ممکن برای چالش های امنیت و حریم خصوصی ، چارچوب های امنیتی عمومی برای سیستم های اینترنت اشیا هستند. سیستم های اینترنت اشیا فعلی به اندازه کافی پیشرفت نکرده اند تا عملکردهای مورد نظر را تأمین کنند.

بنابراین ، مطالعه و تحقیق در مورد مسائل مختلف امنیتی در اینترنت اشیا ، اهمیت فوق العاده ای وجود دارد. یکی از اهداف اصلی امنیت اینترنت اشیا تأمین حریم خصوصی ، محرمانه بودن و اطمینان از این است که هر کاربر می تواند از ، زیرساخت های محفاظت شده و تضمین شده برای دسترسی به خدمات مختلف ارائه شده توسط اکوسیستم اینترنت اشیا بهتر برخوردار شود. بنابراین ، تحقیقات در مورد امنیت مختلف اینترنت اشیا با کمک ابزارهای مختلف شبیه سازی و همچنین چندین سیستم عامل محاسباتی ، جنبش لازم را پیدا می کند.

چالش های امنیت و حریم خصوصی اینترنت اشیا

اینترنت اشیا مزایای زیادی برای کاربران به ارمغان آورد. با این حال ، برخی از چالش ها همراه آن است. امنیت سایبری و خطرات مربوط به حفظ حریم خصوصی مهمترین نگرانی محققان و متخصصان امنیتی است که به آنها اشاره شده است. این دو موضوع چالش های قابل توجهی برای بسیاری از سازمانهای تجاری و همچنین سازمانهای عمومی به وجود آمده است. حملات رایج شایع امنیت سایبری آسیب پذیری فناوری های اینترنت اشیا را نشان داده است.
این آسیب پذیری صرفاً به این دلیل است که ارتباط متقابل شبکه ها در اینترنت اشیا امکان دسترسی از طریق اینترنت ناشناس و غیرقابل اعتماد را فراهم می کند که نیاز به راه حل های جدید امنیتی دارد. از بین همه چالشهایی که شناخته شده است ، هیچ یک از آنها تأثیر قابل توجهی در سازگاری اینترنت اشیا ، مانند امنیت و حریم خصوصی ندارند. با این حال ، جای تأسف است که کاربران اغلب تأیید لازم درباره تأثیرات امنیتی را تا زمان وقوع مشکل ندارند ، و باعث خسارات زیادی مانند از دست دادن اطلاعات مهم می شوند. با نقض امنیت مداوم که حریم خصوصی کاربران را به خطر انداخته است ، اکنون تمایل مصرف کنندگان برای افزایش امنیت سیستم ها بیشتر شده است. در بررسی که اخیرا انجام شده در مورد حریم خصوصی و امنیت ، اینترنت اشیا-در سطح مصرف کننده عملکرد خوبی نداشت. آسیب پذیری های زیادی در سیستم های مدرن خودکار وجود دارد.

امنیت
اینترنت اشیا از رایانه های سنتی و دستگاه های محاسباتی متنوعی تشکیل شده است ، و آن را در برابر چالش های امنیتی از راه های مختلف آسیب پذیرتر می کند:
بسیاری از دستگاه ها در اینترنت اشیا برای استقرار در مقیاس گسترده طراحی شده اند. یک نمونه عالی از این دست، سنسورها هستند.
معمولاً استقرار اینترنت اشیا شامل مجموعه ای از وسایل مشابه یا تقریباً یکسان است که خصوصیات مشابهی دارند. این شباهت میزان هرگونه آسیب پذیری امنیتی را افزایش می دهد که ممکن است به طور قابل توجهی روی بسیاری از این اشیا تأثیر بگذارد.

به همین ترتیب ، بسیاری از موسسات راهنمایی هایی برای انجام ارزیابی ریسک ارائه داده اند. این مرحله به این معنی است که تعداد پیوندهای احتمالی به هم پیوسته بین دستگاه های اینترنت اشیا بی سابقه است. همچنین واضح است که بسیاری از این دستگاه ها می توانند به صورت نامنظم ارتباط برقرار کرده و با دستگاه های دیگر به طور خودکار ارتباط برقرار کنند. اینها خواستار در نظر گرفتن ابزارها ، تکنیک ها و تاکتیک های قابل دسترسی هستند که به امنیت اینترنت اشیا مربوط می شوند.

حتی با جدید نبودن مسئله امنیت در بخش اطلاعات و فناوری ، اجرای اینترنت اشیا چالش های منحصر به فردی را ارائه داده است که باید برطرف شوند. مصرف کنندگان موظفند به دستگاه های اینترنت اشیا اعتماد کنند و مطمئن باشند سرویس ها در برابر ضعف ها بسیار ایمن هستند ، به خصوص که این فناوری همچنان گسترده تر شده و در زندگی روزمره ما گنجانده شده است. با استفاده از ابزارها و سرویس های اینترنت اشیایی که محافظت ضعیفی دارند، این یکی از مهمترین راه هایی است که برای حملات سایبری و همچنین قرار گرفتن در معرض داده های کاربران با محافظت نکردن از جریان داده ها به اندازه کافی مورد استفاده قرار می گیرد.
ماهیت متصل دستگاه های اینترنت اشیا به این معناست که اگر یک دستگاه از ضعف امنیتی برخوردار باشد، پتانسیل آن را دارد که بر امنیت و انعطاف پذیری کل سیستم در سطح بین المللی تاثیر بگذارد. این رفتار به سادگی به علت به کارگیری گسترده دستگاه های متصل اینترنت اشیا به وجود آمده است. علاوه بر این، قابلیت اتصال مکانیکی برخی از دستگاه های متصل به اینترنت اشیا با دستگاه های دیگر ، بدان معنی است که کاربران و توسعه دهندگان اینترنت اشیا همه تعهد دارند که اطمینان حاصل کنند که دیگر کاربران و همچنین خود اینترنت را در معرض آسیب احتمالی قرار نمی دهند. بنابراین نیاز به یک رویکرد مشترک در توسعه راه حل موثر و مناسب برای چالش های سازمان ها در حال حاضر حس می شود.

اینترنت اشیا

به عنوان مثال ، وقتی که نوبت به تأیید اعتبار می رسد ، اینترنت اشیا با آسیب پذیری های مختلفی روبرو هستند که همچنان یکی از مهمترین موارد در زمینه تأمین امنیت در بسیاری از برنامه ها است. احراز هویت مورد استفاده، برای محافظت از فقط یک تهدید مفید خواهد بود، مانند حملات محروم سازی از سرویس (DoS) یا حملات پخش مجدد. به دلیل رواج کاربردهای اینترنت اشیا و به دلیل تعدد جمع آوری اطلاعات در محیط اینترنت اشیا ، امنیت اطلاعات یکی از مناطق چالش برانگیز در احراز هویت اینترنت اشیا است. برای مثال ، میتوانیم ، از کارتهای اعتباری بدون تماس مثال بزنیم. این کارتها قادر به خواندن شماره کارتها و نامها بدون تأیید اعتبار اینترنت اشیا هستند. این امکان را برای هکرها فراهم می کند تا بتوانند با استفاده از شماره حساب بانکی دارنده کارت کالا را خریداری کنند و هویت آنها را بربایند.

یکی از شایع ترین حملات در اینترنت اشیا، حمله مرد میانی (man in the middle) است ، که در آن، در یک کانال ارتباطی شخص ثالث با هدف جعل هویت گره های قابل لمس که در تبادل شبکه دخیل هستند ، انجام می شود. این حمله باعث می شود تا سرور بانک معامله انجام شده را به عنوان یک رویداد معتبر تشخیص دهد ، زیرا لازم نیست مهاجم از هویت قربانی مفروض آگاه باشد.

حریم خصوصی

آینده اینترنت اشیا به این بستگی دارد که تا چه اندازه می تواند به انتخاب حریم خصوصی افراد احترام بگذارد. نگرانی در مورد حریم خصوصی و آسیب های احتمالی همراه با اینترنت اشیا ممکن است در جلوگیری از پذیرش کامل اینترنت اشیا قابل توجه باشد. لازم است بدانید که احترام به حریم خصوصی کاربر برای اطمینان خاطر کاربران در استفاده از اینترنت اشیا ، دستگاه های متصل و خدمات مرتبط ارائه شده اساسی است. کارهای زیادی در حال انجام است تا اطمینان حاصل شود که اینترنت اشیا در حال تعریف مجدد مسائل مربوط به حریم خصوصی است ، از جمله مواردی مانند افزایش نظارت و پیگیری نقض های امنیتی. دلیل نگرانی های مربوط به حریم خصوصی به دلیل وجود همه گیر دستگاه های هوشمند یکپارچه است که در آن فرایند دریافت داده های محیطی و توزیع اطلاعات در اینترنت اشیا تقریباً در هر مکانی انجام می شود. اتصال همه گیر از طریق دسترسی به اینترنت نیز عاملی اساسی است که به درک این مسئله کمک می کند زیرا تا زمانی که مکانیسم منحصر به فردی در کار نباشد ، دسترسی به اطلاعات شخصی از هر گوشه جهان قطعاً راحت تر خواهد بود.

قابلیت اشتراک گذاری داده و منابع بین دستگاه ها

پیاده سازی اختصاصی اینترنت اشیا در یک محیط پراکنده برای جلوگیری از نقص های امنیتی باعث کاهش کاربرد و ارزش اینترنت اشیا می شود. حتی اگر قابلیت اشتراک گذاری کامل در بین محصولات و خدمات همیشه امکان پذیر نباشد ، ممکن است کاربران دوست نداشته باشند محصولات و خدماتی را بخرند که مشکل انعطاف پذیری و محصور بودن از سمت فروشنده را نداشته باشند. ابزارهای IoT با برنامه ضعیف امنیتی ممکن است به معنی عواقب منفی برای منابع شبکه ای که آنها به آن متصل می شوندباشد. رمزنگاری یکی دیگر از جنبه های اساسی است که سالها برای محافظت در برابر خلأهای امنیتی در بسیاری از کاربردها مورد استفاده قرار گرفته است. یک مکانیسم دفاعی موثر در برابر حملات انجام شده با استفاده از یک برنامه امنیتی صرف امکان پذیر نیست. بنابراین ، به لایه های مختلف امنیتی در برابر تهدیدات احراز هویت اینترنت اشیا نیاز داریم.

با توسعه ویژگی های امنیتی پیشرفته تر و ساخت این ویژگی ها در محصولات ، ممکن است از هک شدن فرار کنیم. این فرار به این دلیل است که کاربران محصولاتی را خریداری می کنند که "از قبل" دارای ویژگی های امنیتی مناسب برای جلوگیری از آسیب پذیری هستند. علاوه بر این ، برخی از عوامل و نگرانی ها ممکن است در به خطر انداختن تلاش ها برای ایمن سازی دستگاه های اینترنت اشیا تأثیر داشته باشد. این شامل موارد زیر می شود:

به روزرسانی گاه به گاه: معمولاً سازندگان اینترنت اشیا وصله های امنیتی را به صورت فصلی به روز می کنند. نسخه های سیستم عامل و وصله های امنیتی نیز به همین ترتیب ارتقا می یابند. بنابراین ، هکرها وقت کافی برای شکستن پروتکل های امنیتی و سرقت داده های حساس را خواهند داشت.

گذرواژه های جاسازی شده: دستگاه های اینترنت اشیا رمزهای عبور تعبیه شده را ذخیره می کنند ، که به تکنسین های پشتیبانی کمک می کند تا مشکلات سیستم عامل را عیب یابی کنند یا از راه دور به روزرسانی های لازم را نصب کنند. با این حال ، هکرها می توانند از این ویژگی برای نفوذ به امنیت دستگاه استفاده کنند.
اتوماسیون: غالباً ، شرکت ها و کاربران نهایی از ویژگی اتوماسیون سیستم های اینترنت اشیا برای جمع آوری داده ها یا ساده سازی فعالیت های تجاری استفاده می کنند. با این حال ، اگر سایتهای مخرب مشخص نشده باشند ، هوش مصنوعی یکپارچه می تواند به چنین منابعی دسترسی پیدا کند ، که این امر باعث می شود تهدیدها به سمت سیستم روانه شوند.

دسترسی از راه دور: دستگاه های اینترنت اشیا از پروتکل های مختلف شبکه برای دسترسی از راه دور مانند Wi-Fi ، ZigBee و Z-Wave استفاده می کنند. معمولاً محدودیت های خاصی ذکر نشده است که می تواند برای جلوگیری از مجرمان اینترنتی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین ، هکرها می توانند به سرعت از طریق این پروتکل های دسترسی از راه دور ارتباط مخربی برقرار کنند.

طیف گسترده ای از برنامه های شخص ثالث: چندین برنامه نرم افزاری در اینترنت موجود است که می تواند توسط سازمان ها برای انجام عملیات خاص مورد استفاده قرار گیرد. با این حال ، صحت این برنامه ها به راحتی قابل شناسایی نیست. اگر کاربران نهایی و کارمندان چنین برنامه هایی را نصب یا به آن ها دسترسی پیدا کنند ، عوامل تهدیدآمیز به طور خودکار وارد سیستم می شوند و پایگاه داده جاسازی شده را خراب می کنند.

احراز هویت نامناسب دستگاه: بیشتر برنامه های اینترنت اشیا از سرویس های احراز هویت برای محدود کردن تهدیدات شبکه استفاده نمی کنند. بدین ترتیب ، مهاجمان از این دریچه وارد می شوند و حریم خصوصی را تهدید می کنند.

نظارت ضعیف دستگاه: معمولاً همه تولیدکنندگان اینترنت اشیا شناسه های دستگاه منحصر به فرد را برای نظارت و ردیابی دستگاه ها پیکربندی می کنند. با این حال ، برخی از تولیدکنندگان این سیاست امنیتی را لحاظ نمی کنند. بنابراین ، ردیابی فعالیت های مشکوک آنلاین مشکل خواهد بود.

آینده اینترنت اشیا

در حال حاضر ، اشیا و سیستم ها از قابلیت اتصال به شبکه برخوردار هستند و قدرت محاسبه ارتباط با دستگاه ها و ماشین آلات متصل مشابه را دارند. گسترش قابلیت های شبکه به تمام مکان های فیزیکی ممکن ، زندگی ما را کارآمدتر کرده و به ما در صرفه جویی در وقت و هزینه کمک می کند. با این حال ، اتصال به اینترنت همچنین به معنای برقراری ارتباط با تهدیدات احتمالی سایبری است. محصولات متصل به اینترنت به هدف بالقوه برای مجرمان اینترنتی تبدیل می شوند. گسترش بازار اینترنت اشیا تعداد خطرات احتمالی را افزایش می دهد ، که می تواند بر بهره وری و ایمنی دستگاه ها و از این رو حریم خصوصی ما تأثیر بگذارد. گزارش ها نشان می دهد که فرکانس و شدت نقض امنیت داده ها از سال 2015 به شدت افزایش یافته است. نظرسنجی دیگری در ژاپن ، کانادا ، انگلستان ، استرالیا ، ایالات متحده آمریکا و فرانسه کشف کردند که 63٪ از مصرف کنندگان اینترنت اشیا فکر می کنند این دستگاه ها به دلیل امنیت نامناسب ترسناک هستند. یافته های تحقیق همچنین نشان داد که 90٪ از مصرف کنندگان از امنیت سایبری اینترنت اشیا اطمینان ندارند.

تحقیقات فعلی تکنیک های ابتکاری مختلفی را برای کاهش حملات سایبری و افزایش راه حل های حفظ حریم خصوصی بررسی کرده است. برخی از راه حل های شناسایی شده توسط این تحقیق در زیر ذکر شده است.

استفاده از تکنیک های رمزگذاری: اجرای تکنیک های رمزنگاری قوی و به روز می تواند امنیت سایبری را افزایش دهد. پروتکل رمزگذاری هم در فضای ابری و هم در محیط دستگاه پیاده سازی شده است. بنابراین ، قالب های داده های محافظت شده برای هکرها قابل خواندن و درک نیست و نمیتوانند از آن سواستفاده کنند.
تحقیقات مداوم در مورد تهدیدات در حال ظهور: خطرات امنیتی باید به طور منظم ارزیابی می شوند. سازمان ها و سازندگان دستگاه ها تیم های مختلفی را برای تحقیقات امنیتی توسعه دادند. چنین تیم هایی از طریق آزمایش و ارزیابی مداوم ، تأثیر تهدیدات اینترنت اشیا را تجزیه و تحلیل کرده و اقدامات کنترلی دقیق را انجام می دهند.

افزایش تناوب به روزرسانی ها: تولیدکنندگان دستگاه باید به جای به روزرسانی های اساسی ، وصله های کوچک امنیتی ایجاد کنند. چنین استراتژی ای می تواند پیچیدگی نصب وصله های امنیتی را کاهش دهد. علاوه بر این ، به روزرسانی مکرر به کاربران کمک می کند تا منابع تهدیدات سایبری را از منابع مختلف دفع کنند.

استفاده از ابزارهای قدرتمند نظارت بر دستگاه: بیشتر تحقیقات اخیر پیشنهاد شده برای اجرای تکنیک های قوی نظارت بر دستگاه است بنابراین فعالیت های مشکوک به راحتی قابل پیگیری و کنترل هستند. بسیاری از سازمان های فناوری اطلاعات ابزارهای حرفه ای نظارت بر دستگاه را برای شناسایی تهدیدات معرفی کردند. چنین ابزاری برای ارزیابی ریسک کاملاً مفید است ، که به سازمانها در ایجاد مکانیزمهای کنترل پیچیده کمک می کند.

ایجاد دستورالعمل های مستند برای کاربران جهت افزایش آگاهی آن ها از مسائل امنیتی: بیشتر نقض داده ها و حملات اینترنت اشیا به دلیل عدم آگاهی کاربر اتفاق می افتد. معمولاً ، هنگامی که کاربران این دستگاه ها را خریداری می کنند ، اقدامات و دستورالعمل های امنیتی اینترنت اشیا ذکر نشده است. اگر تولیدکنندگان دستگاه تهدیدات احتمالی اینترنت اشیا را به وضوح مشخص کنند ، کاربران می توانند از این موارد جلوگیری کنند. سازمان ها همچنین می توانند برنامه های آموزشی موثری برای ارتقا سطح آگاهی از امنیت طراحی کنند. چنین برنامه هایی کاربران را برای ایجاد رمزهای عبور قوی جهت بروزرسانی منظم آنها راهنمایی می کند. علاوه بر این ، به کاربران آموزش داده می شود که به طور مرتب وصله های امنیتی را به روز کنند. همچنین می توان به کاربران آموزش داده و به آن ها در جلوگیری از دریافت نامه های هرزنامه ، برنامه های شخص ثالث یا منابع مشکوک کمک کنند که این امر می تواند به امنیت اینترنت اشیا کمک کند.

همه منتظر سرنوشت اینترنت اشیا و آنچه که برای آینده در نظر گرفته است هستند. بیش از 30 میلیارد دستگاه اینترنت اشیا تا سال 2025 وجود خواهد داشت. در اوایل ، مردم از پروژه اینترنت اشیا مطلع بودند ، اما با دیدن پیچیدگی ایده و اجرای چالش برانگیز آن، این ایده را کنار گذاشتند. با این حال ، پس از توسعه فناوری ، اکنون در ذهن مردم این ایده دیگر غیرممکن نیست زیرا توسعه اینترنت اشیا روز به روز به سطوح جدیدی را افزایش می دهد. به عنوان مثال ، در سال 2020 و بعد از آن ، ترموستات های هوشمند و روشنایی هوشمند چند نمونه از نحوه استفاده از اینترنت اشیا در صرفه جویی در انرژی و در کاهش هزینه قبض ها است و این دلیل عمده ای است که بسیاری از مردم استفاده از دستگاه های اینترنت اشیا را انتخاب می کنند.

بسیاری از شهرها هوشمند می شوند. در توسعه شهرها ، با استفاده از اینترنت اشیا ، افق های کاملاً جدیدی وجود خواهد داشت. مدیریت بهتری در ترافیک وجود خواهد داشت. جاده ها از تراکم آزاد خواهند شد ، شهرها از کاهش آلودگی بهره مند می شوند ، استانداردهای جدیدی برای امنیت به دست خواهد آمد و همه این ها با به کارگیری اینترنت اشیا در مقیاس بزرگ به دست خواهد آمد.

با افزایش تعداد بیماری های مزمن ، خدمات بهداشتی بسیار گران تر می شوند. ما در حال نزدیک شدن به زمانی هستیم که مراقبت های بهداشتی اولیه برای بسیاری از افراد پیچیده خواهد بود ، به خصوص که افراد در معرض بیماری قرار دارند. با این حال ، حتی اگر این فناوری قادر به جلوگیری از پیری جمعیت نباشد ، از نظر دسترسی به سهولت مراقبت های بهداشتی به ما کمک می کند. به عنوان مثال ، با انتقال مراقبت های معمول پزشکی از بیمارستان به منزل بیمار ، این یک آسایش بزرگ برای بیماران خواهد بود. نظارت پزشکی در لحظه و زمان واقعی با استفاده از دستگاه های متصل به اینترنت اشیا یکی از راه هایی است که به نجات جان بسیاری از بیماران کمک می کند. دریافت هشدارهای به موقع در موارد تهدیدکننده حیات بسیار مهم هستند ، زیرا بسیاری از دستگاه های اینترنت اشیا برای جمع آوری داده های حیاتی برای ردیابی در زمان واقعی به اتصال خود ادامه می دهند و کیفیت زندگی بیماران به طور قابل توجهی بهبود می یابد.

این مطلب نخستین بار در پایگاه اطلاع رسانی مرکز ملی فضای مجازی منتشر شده است.