جزییات جدیدی از اولین دادگاه ریگی

کد خبر: ۱۰۱۹۴۷

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۷:۰۲

اولین دادگاه محاکمه ریگی سرکرده گروهک تروریستی شرق کشور چند روز پیش در یکی از شعب دادگاه انقلاب اسلامی تهران برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری برنا، جزئیاتی از جلسه رسیدگی به اتهامات عبدالمالک ریگی ظهر امروز از اخبار شبکه یک سیما پخش شد.

گفتنی است اولین دادگاه محاکمه ریگی سرکرده گروهک تروریستی شرق کشور چند روز پیش دریکی از شعب دادگاه انقلاب اسلامی تهران برگزار شد.

ریگی در این دادگاه در تاریخ 6 خرداد اظهار داشت: من معروف به عبدالمالک هستم و کسانی را که کشته شده اند همه به دستور مستقیم من یا شورا بوده است.

وی افزود: من در این کشتارها مستقیم یا غیرمستقیم نقش داشته و مسئول ابلاغ حکم بودم.

ریگی ادامه داد: کمکی از گروه ناتو به من شد و من در سال 2004 در اسلام آباد ملاقاتی با آمریکایی ها داشتم و موضوع ایران عامل اصلی این ملاقات بود.

سرکرده گروهک تروریستی شرق کشور ادامه داد: آمریکایی ها باردیگر ملاقاتی در کویت با من ترتیب دادند و در این ملاقات یکی از رابط های خود را پیش من فرستادند و او گفت که می خواهیم با هم همکاری و فعالیت کنیم تا کارها رو به جلو برود به همین منظور می خواستیم با عبدالمالک ملاقات داشته باشیم.

ریگی افزود: من 7 عدد تلفن از این ها گرفتم که این تلفن ها کنترل نمی شدند.

شایان ذکر است ریگی در بخشی از دادگاه در مقابل شهود و خانواده شهدا در مورد جنایات خود توضیحاتی داد و گفت: در عملیات تاسوکی هدف ما گروگان گیری بود به این دلیل که چند نفر از دوستان ما زندانی بودند و ما می خواستیم گروگان ها را با زندانی های خود مبادله کنیم.

در بخشی از این دادگاه یکی از شاهدان اظهار داشت: در 25 اسفندماه 84 بدون دلیل در تاریکی شب راه را بستند و همه مردها و سرنشین های ذکور را پیاده کرده و زنها را نیز در یک قسمت جمع کردند و بعد هم بدون اینکه واخواهی شود و جرمی برای کسی تعریف شود درمقابل چشمان زنان و مادرانی که در آن صحنه حاضر بودند دستور اجرای آتش را عبدالمالک ریگی صادر کرد.

ریگی در ادامه با اشاره به بمب گذاری در مسجد علی ابن ابیطالب اظهار داشت: هدف را انتخاب کرده بودند و در مسجد عملیات انجام گرفت و در ادامه تعدادی از خانواده های شهدا به توضیح این حوادث پرداختند.

در پایان ریگی با خانواده های شهدا رو در رو شد و پاسخی جز شرمندگی و روسیاهی نداشت و گفت: ما در یک فقه انحرافی بودیم و همه چیز را در عینک خود می دیدیم و هر فکر و حرکت و تلاشی صورت گرفته و باعث ضربه بزرگی شد، همه و همه این افکار در مسیر انحراف بود و حال من چگونه هر یک از آنها را توجیه کنم.