به یاد او که اسارت را به بند کشیده بود؛

برادر عزيز! پست‌ و مقام‌ به‌ انسان‌ ارزش‌ نمي‌دهد

و برای همین، امام(ره) فرمود: ما امروز از كساني‌ رنج‌ مي‌بريم‌ كه‌ نماز خوانده، زكات‌ مي‌دهند و روزه‌ مي‌گيرند، ولي‌ نسبت‌ به‌ دردهاي‌ جامعه‌ بي‌تفاوت‌ هستند. اگر همه‌‌ شما كنار بكشيد، من‌ تنهايي‌ حركت‌ مي‌كنم. شما كه‌ مرا نمي‌بريد، روح‌ بندگي‌ و دردمندي‌ و احساس‌ مسؤ‌وليت‌ نسبت‌ به‌ مسائل‌ اجتماع‌ عامل‌ حركت‌ ماست.

کد خبر: ۱۰۱۸۵۹

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۰:۲۷

دوازدهم خرداد، دهمین سالگرد عروج جانسوز سید جلیل‌القدر، آزاده و مجاهد پاک باخته حاج سید علی اکبر ابوترابی است.

به گزارش «تابناک»، شخصیت بزرگوار و مؤثر ایشان در تاریخ کشورمان و به ویژه برهه پر افتخار دفاع مقدس فراموش ناشدنی است، همان گونه که رهبر معظم انقلاب در پیامی به مناسبت ارتحال ایشان فرمودند: او همچون خورشیدی بر دل‌های اسیران مظلوم می‌تابید و چون ابری فیاض امید و ایمان را بر آنان می‌بارید.

این قطعه، نمونه روشنی از تابش نور امید و بارش ایمان بر دل‌های اسیران در بند در اردوگاه‌های سفاک ترین دیکتاتور قرن از سوی اوست که به مناسبت ولادت حضرت زهرا(س) و در قالب یک سخنرانی در هفتم بهمن 1367 در یکی از اردوگاه‌های تکریت ایراد شده بود:

««« ... ‌فرخنده‌ ميلاد با سعادت‌ حضرت‌ صديقه‌‌ كبري‌ فاطمه‌ زهرا (س) بر امام‌ و اين‌ امت‌ و بر شما ياران‌ آن‌ بي‌بي‌ و بلكه‌ بر كافه‌‌ بشريت‌ مبارك‌ باد!

... ‌آنها كه‌ مي‌خواهند در سايه‌‌ بندگي‌ به‌ هدفشان‌ برسند، آنها كه‌ مي‌خواهند با «قولوا لا اله‌ الا الله‌ تفلحوا» عمل‌ كنند، «لا اله‌ الا الله» را گفته‌اند و خواستار آن‌ هستند كه‌ به‌ رستگاري‌ كامل‌ دست‌ يابند، بايد بدانند كه‌ حضرت‌ فاطمه‌ الگوي‌ كامل‌ هستند كه‌ مي‌توانند به‌ ما راه‌ را نشان‌ بدهند كه‌ به‌ اين‌ فلاح‌ و رستگاري‌ برسيم. همه‌‌ ائمه‌ الگو هستند؛ اما عمر كم‌ آن‌ بي‌بي‌ به‌ ما نشان‌ مي‌دهد كه‌ در سن هجده سالگي‌ به‌ آن‌ مقام‌ مي‌توان‌ رسيد. اين‌ بزرگترين‌ بهره‌اي‌ است‌ كه‌ ما از آن‌ وجود شريف‌ مي‌توانيم‌ ببريم.

‌چه‌ بايد كرد؟ بايد همان‌ گونه‌ كه‌ فاطمه‌ زهرا (س) زندگي‌ كردند، با همان‌ ويژگيها و امتيازها پيش‌ برويم. ره‌ چنان‌ رو كه‌ رهروان‌ رفتند. راه‌ را اگر به‌ آن‌ طريق‌ برويم‌، خيلي‌ زود به‌ هدف‌ مي‌رسيم. دل‌ فارغ‌ از دنيا و مشغول‌ به‌ خدا و سرشار از خيرخواه به‌ بندگان؛ هر لحظه‌ كه‌ اين‌ حالت‌ را در خود ديديم، آن‌ لحظه، لحظه‌‌ كمال‌ است.

... ‌خدمتتان‌ عرض‌ كردم‌ كه‌ آقاي‌ انصاري‌ شيرازي، جرياني‌ را از امام‌ امت‌ نقل‌ مي‌كردند. اگر ما امروز به‌ وجود امام‌ فخر مي‌كنيم‌ و سايه‌‌ رحمت‌ خدا مي‌دانيم‌ و به‌ عنوان‌ يك‌ بنده‌‌ صالح‌ خدا به‌ ايشان‌ اظهار علاقه‌مندي‌ مي‌كنيم‌ به‌ دليل‌ اين‌ است‌ كه‌ ايشان‌ هم‌ از اين‌ چشمه‌‌ پر فيض‌ بندگي‌ بهره‌مند هستند.

آقاي‌ انصاري‌ فرمودند: شبي‌ پیش از سال ‌40 من‌ مهمان‌ حاج‌ آقا مصطفي‌ بودم‌ ـ آقاي‌ انصاري‌ شيرازي‌ از عرفا و فلاسفه‌‌ حوزه‌ به‌ حساب‌ مي‌آيند و بسيار شخص‌ بزرگوار و متواضعي‌ هستند ـ ما در منزل‌ آقا مصطفي‌ خوابيده‌ بوديم. نصف‌ شب‌ ديديم‌ شخصي‌ دارد شيون‌ مي‌كند. شتابزده‌ آقا مصطفي‌ را بيدار كردم‌ و گفتم: برو ببين‌ چه‌ خبر است؟ ايشان‌ پس از بلند شدن‌ خوابيدند. من‌ دو بار ديگر با عصبانيت‌ ايشان‌ را بلند كردم. دفعه‌‌ سوم‌ كه‌ ديد من‌ خيلي‌ عصباني‌ شده‌ ام، گفت: آقاي‌ انصاري‌ راحت‌ باش! اين‌ پدرم‌ است‌ كه‌ در دل‌ شب، بعضي‌ شب‌ها اين‌ حالت‌ به‌ او دست‌ مي‌دهد.

‌... برادر عزيز! اگر بزرگاني‌ هم‌ در  اين‌ دنيا مقامي‌ كسب‌ كرده‌اند، از اين‌ راه‌ بوده. بالا و پايين‌ نشستن‌ و پست‌ و مقام‌ و امثال‌ اينها به‌ انسان‌ ارزش‌ نمي‌دهد. اگر در هر مقامي‌ كه‌ هستي، در رابطه‌ با بندگي‌ خدا و خدمت‌ به‌ بندگان‌ و سوختن‌ در مقابل‌ بي‌نوايي‌ها و بندگان‌ بي نواي‌ خدا، به‌ آن‌ كمال‌ و آن‌ هدف‌ رسيده‌اي، برده‌اي! و اگر روح‌ بي‌دردي‌ داشتيم، هرچند اهل‌ نماز باشيم‌ ولي‌ چون‌ بي‌درديم، باخته‌ايم. برای همین، امام‌ مي‌فرمايند: ما امروز از كساني‌ رنج‌ مي‌بريم‌ كه‌ نماز خوانده، زكات‌ مي‌دهند و روزه‌ مي‌گيرند، ولي‌ نسبت‌ به‌ دردهاي‌ جامعه‌ بي‌تفاوت‌ هستند و فرمودند: اگر همه‌‌ شما كنار بكشيد من‌ تنهايي‌ حركت‌ مي‌كنم. شما كه‌ مرا نمي‌بريد، روح‌ بندگي‌ و دردمندي‌ و احساس‌ مسؤ‌وليت‌ نسبت‌ به‌ مسائل‌ اجتماع‌ عامل‌ حركت‌ ماست.

‌در هر صورت‌ از وظيفه‌‌ بندگي‌ و خدمت‌ نمي‌توان‌ چشم‌ پوشيد. زماني، ايشان‌ تهديد به‌ ترور شدند و عده‌اي‌ خواستند كه‌ ايشان‌ بيشتر از گذشته‌ مراقب‌ جان‌ خود باشند، ولي‌ در اين‌ باره، از امام‌ پاسخ‌ منفي‌ شنيدند به‌ اينكه: بگذاريد مرا بكشند. ما كه‌ نتوانستيم‌ تا کنون به‌ اين‌ ملت‌ خدمت‌ كنيم؛ دوست‌ داريم‌ حداقل‌ خونمان‌ در اين‌ راه‌ ريخته‌ شود. شايد عامل‌ حركتي‌ باشد براي‌ گام‌هاي‌ بعدي‌ در جهت‌ خدمت‌ به‌ اين‌ ملت، كه‌ ما براي‌ خدمت‌ گام‌ برداشته‌ و مهيا شده‌ايم، نه‌ براي‌ حفظ‌ جان‌ و لذت‌ بيشتر و تا زنده‌ايم، به‌ اميد خدا از پاي نخواهيم‌ نشست، هر چند به‌ قيمت‌ جانمان‌ تمام‌ بشود.

‌برادر عزيز! در دنيا بايد اين‌ را دنبال‌ كرد! در غير اين‌ صورت، اگر در عرش‌ باشيم‌ يا در كنار امام‌ عزيز و يا در جبهه‌ اسلحه‌ به‌ دوش‌ و در زندگي‌ خانه‌ به‌ دوش، اگر اين‌ حالت‌ در ما پيدا نشود، ضرر كرده‌ايم. اين‌ درسي‌ است‌ كه‌ فاطمه‌ زهرا صديقه‌‌ كبري‌ (س) در هجده سال‌ زندگي‌ به‌ ما آموختند؛ شور و شوقي‌ از بندگي‌ و خدمت، انسان‌ بشود يك‌ مركبي‌ از اين‌ دو؛ چشمش‌ پاك، يك‌ چشم‌ به‌ خدا، يك‌ چشم‌ به‌ بندگان‌ خدا؛ همانند مادري‌ كه‌ فرزندش‌ در لبه‌‌ پرتگاه قرار گرفته‌ كه‌ دسترسي‌ به‌ او ندارد كه‌ طبيعتاً‌ اين‌ مادر يك‌ چشم‌ به‌ آسمان‌ دوخته‌ و از خدا استمداد مي‌طلبد و يك‌ چشم‌ به‌ فرزند و چون‌ قدرت‌ دسترسي‌ ندارد بي‌وقفه‌ دعا كرده‌ و از خدا طلب‌ نجات‌ فرزندش‌ را مي‌نمايد...»»»

متن کامل این سخنرانی را اینجا بخوانید. ‌