معرفی بهترین مکان های دیدنی اصفهان در توریستگاه

در این مطلب به چند مورد از مکان های دیدنی اصفهان مانند کویر مرنجاب، آبشار آب ملخ، آرامگاه صائب تبریزی، پل مارنان و... خواهیم پرداخت که برگرفته از راهنمای سفر توریستگاه می باشد.

کد خبر: ۱۰۱۷۰۹۱

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۵

توریستگاه یک سایت و اپلیکیشن راهنمای سفر می باشد که در برنامه‌ ریزی سفری به‌ یادماندنی به مسافران کمک می‌ کند؛ تنها کافی است که در توریستگاه به صفحه‌ شهر مورد نظر خود وارد شوید و تمامی اطلاعات لازم مانند آب ‌و هوا، نقشه‌ شهر، مراکز دیدنی شهر، مراکز خرید، سرگرمی‌ها و فعالیت‌ها، بهترین رستوران‌های شهر، هتل‌ها و حتی توصیه ‌های مهم برای سفر به آن شهر و فاصله آن تا شهرهای مختلف را مشاهده و بررسی کنید.

در این مطلب چند مورد از مکان های دیدنی اصفهان که در سایت توریستگاه آورده شده را با هم مرور خواهیم کرد. جهت مشاهده سایر دیدنی ها و تفریحات اصفهان و همچنین دسترسی به اطلاعات بیشتر همچون رستوران ها، هتل ها و مراکز خرید اصفهان به آدرس www.touristgah.com مراجعه نمایید.

کویر مرنجاب

کویر مرنجاب یکی از مشهورترین و محبوب ترین کویر های ایران است و هر ساله مسافران زیادی را به سوی خود می کشاند. این کویر از شمال به دریاچه نمک آران و بیدگل، از جنوب با شهرستان آران و بیدگل، از شرق به کویر بند ریگ و از غرب به کویر مسیله و دریاچه نمک حوض سلطان محدود می شود.

وجه تسمیه:

گفته می شود شاه عباس صفوی نام این کویر را مرنجاب گذاشته است. اما حکایتی نیز وجود دارد، از آنجایی که خاک این منطقه شنی است و کندن آن دشوار و رسیدن به آب شیرین بسیار سخت و طاقت فرسا است، آن را مرد رنج آب نامیده اند و با گذر زمان به مرنجاب تبدیل شده است.

پوشش گیاهی و جانوری:

هرچند از نام کویر به نظر می رسد این منطقه بی آب و علف است، اما این کویر به دلیل آب و غذای مناسب، جانورانی مثل آفتاب پرست، انواع مار، بزمجه،گرگ، شاهین، شغال، عقاب، کفتار ، مارمولک و یوز پلنگ در آن زیست می کنند.

از گیاهان موجود در این کویر می توان به اسکنبیل، ارته، تاق، قیچ، گز و دم گاوی اشاره کرد.

تفریحات و جاذبه های گردشگری کویر مرنجاب:

از جاذبه های این کویر می توان به رصد ستارگان در شب، تماشای طلوع و غروب آفتاب در بیکران آسمان، شب نشینی در کنار آتش و پیاده روی روی رمل و شن ها اشاره کرد، احساس گرمی آفتاب که هنوز بر شن ها مانده روی پوست پاها هنگام راه رفتن می تواند یکی از بهترین تجربه ها باشد.

تفریحاتی مانند شتر سواری و آفرود نیز در این کویر مهیا است.

از سایر مناطق گردشگری نزدیک این کویر می توان به چاه دستکن، دریاچه نمک مرنجاب، دریاچه نمک آران و بیدگل، جزیره سرگردان، تپه خطب شکن، کوه کلنگ، چاله سنبک یا همان چاه هندوانه، کوه یخاب و چاه کنجه اشاره کرد.

بهترین زمان سفر به کویر مرنجاب:

بهترین زمان سفر به کویر از آبان تا فروردین است. با سفر به مرنجاب در روزهای پاییز شاهد آب و هوای بسیار مطلوبی خواهید بود اما زمستان آن همچون تابستان از نا متعادل ترین اوقات سفر به کویر محسوب می شود.

کجا اقامت کنیم:

برای اقامت در کویر مرنجاب می توانید کمپ بزنید و تجربه فوق العاده ای را در طول شب تجربه کنید، البته در صورت تمایل به کمپ زدن جای مناسبی دور از مقر حیوانات پیدا کنید و با لوازم مناسب کمپ زدن اقدام به این کار بکنید. به عنوان مثال چادر و کیسه خواب و لباس گرم و آب و غذای فراوان و بیش از مقداری که در حالت عادی لازم دارید به همراه داشته باشید. سنگ فرشی در نزدیک کاروانسرای عباسی مرنجاب هست و می تواند محل مناسبی برای چادر زدن باشد. به علاوه تجربه اقامت در کاروانسرای مرنجاب نیز می تواند بسیار دلپذیر باشد.

آبشار آب ملخ

آبشار آب ملخ یکی از خطرناک ترین آبشارهای ایران است. اغلب وقتی صحبت از اصفهان می شود همه به آثار هنری و تاریخی آن توجه می کنند و جاذبه های طبیعی آن فراموش می شود.

وجه تسمیه

آبشار آب ملخ را به خاطر ترکیباتش این گونه نام گذاری کرده اند. گفته می شود ترکیبات موجود در آب این آبشار به عنوان آفت کش برای ملخ ها عمل می کند. تخت سلیمان، از دیگر نام های این آبشار بوده و در میان مردم به این اسم نیز شهرت دارد.

درباره آبشار آب ملخ

آبشار آب ملخ در اثر ریزش کوه و سقوط تخته سنگی در مسیر رودخانه ایجاد شده است. به مرور زمان رودخانه راه خودش را از دل تخته سنگ باز کرده و تونلی با 80 متر عمل ساخته. این تونل به شکل یک پل روی رودخانه به نظر می رسد و در واقع بخش دوم این آبشار است و قسمت اصلی آن در واقع سرچشمه می باشد. سرچشمه آبشار آب ملخ در ارتفاع قرار دارد و آب آن از تنه کوه به پایین و روی پل طاق مانند سبز رنگ می ریزد و به شکل آبشار دیده می شود.

برای دیدن سرچشمه آبشار باید از کوه بالا بروید. البته توصیه می کنیم این کار را انجام ندهید، چون هم بالا رفتن از این کوه نیاز به تجهیزات و آموزش های فنی و تخصصی دارد و هم در بالا آن، یعنی پشت سرچشمه آبشار پرتگاه خطر ناکی قرار دارد. این پرتگاه تا کنون جان افراد بسیاری را گرفته است.

تفریح و سرگرمی های آبشار آب ملخ

پیاده روی تا آبشار، بازدید از غار، ماهی گیری، پیک نیک و عکاسی و کوه نوردی 3 روزه جزو تفریحات حول این آبشار هستند.

در سفر به آبشار آب ملخ کجا اقامت داشته باشیم؟

به یاد داشته باشید اگر نیاز به اقامت در این محدوده داشته باشید 2 گزینه کمپ و اقامتگاه بوم گردی در سمیرم، به فاصله 56 کیلومتری آبشار برای شما وجود دارد.

چه موقع به آبشار آب ملخ برویم؟

بهترین زمان سفر به این آبشار، فصل های بهار و تابستان است. در این فصول آب و هوای مناسب و مطبوع اطراف آبشار، شما را چند ساعت از گرمای طاقت فرسا شهر نجات می دهد. هم چنین در این فصل رودخانه پرآب تر و فضای اطراف آن سرسبز تر هستند.

اما نیمه دوم سال به دلیل قرارگیری آبشار در ارتفاعات از هوایی سرد برخوردار است و به دنبال این کاهش دما، از میزان آب آبشار نیز کم می شود.

آرامگاه صائب تبریزی

صائب تبریزی، محمد علی بن میرزا عبد الرحیم تبریزی نام داشت. او در سال 1026 قمری مصادف با سال 996 خورشیدی در تبریز به دنیا آمد و در سال 1081 قمری یا همان 1049 خورشیدی در اصفهان در گذشت. او در زمان زندگی بیش از 120000 بیت شعر سرود و اغلب این اشعار به سبک هندی بودند. شاه عباس علاقه زیادی به صائب داشت و به او لقب ملک الشعرا داد، صائب تا پایان عمر خود در کنار شاه سلیمان و شاه عباس دوم بود و عزت و احترام ویژه ای برای او قائل بودند.

در سال 1317 خورشیدی، جلال الدین همایی این آرامگاه را کشف کرد. بنا آرامگاه صائب تبریزی را استاد حسین معارفی اصفهانی طراحی کرده و در سال 1346 بعد از 4 سال ساخت آن به اتمام رسید. هرچند این بنا در دوران پهلوی ساخته شده است، اما در معماری آن از عناصر معماری صفوی بهره گرفته شده.

آرامگاه صائب را می توان تنها از منظر یک مقبره تماشا نکرد. با حضور حوض آب و آبنما در مقابل ایوان مقبره و درختان بلند قامت سرو، این محل را به یادمانی تاریخی تبدیل کرده، به خصوص که در باغ شخصی صائب ساخته شده است. کافی است کمی در فضای این مکان گردشگری قرار بگیرید تا بخش های چشم نواز آن شما را لحظه ای از هیاهو های شهری در بیاورد و در میان شعر های صائب غرق کند.

کل باغ صائب و آرامگاه او به سبک معماری صفوی ساخته شده است. بنا آرامگاه درواقع ایوانی به ارتفاع 8 متر است و توسط 10 پله سنگی سراسری 2 متر از سطح باغ ارتفاع یافته است. روی سر ستون های ایوان قوس های جناغی و در سقف ایوان آینه کاری های شطرنجی به چشم می خورد.

این مقبره تنها به آرامگاه صائب تبریزی اختصاص نداشته و علاوه بر او، فرزند و نوه اش نیز به خاک سپرده شد اند .

پل مارنان

پل مارنان مانند سایر پل های رودخانه زاینده رود، به منظور وصل کردن روستاهای شمالی و جنوبی زاینده رود به یکدیگر ایجاد شده بود. اطلاعات دقیقی از زمان ساخت پل مارنان وجود ندارد، اما می دانیم این پل هم زمان با پل شهرستان وجود داشته است. در آن زمان، اولویت ساختن پل با محلی بود که ضرورت بیشتر داشت و عبور و مرور در آن قسمت بیشتر می بود. لازم به ذکر است پل مارنان در گذشته 17 دهانه داشته، اما اکنون تنها 7 دهانه از آن باقی مانده است.

وجه تسمیه

در مورد نامگذاری این پل، نظرات متفاوتی وجود دارد. برخی می گویند پل مارنان در گذشته مهر بین نامیده می شد و برگرفته از نام کوه مهربین، معبدگاه زرتشتیان، بود.

عده ای معتقدند چون رود خانه در این قسمت به شکل مارپیچی و مانند مار وارد شهر شده است آن را مارنان می نامند، و روستای مارنان نیز در نزدیکی این پل، توسط همین پل  با روستا جلفا متصل است.

عده ای دیگر پل مارنان را پل سرفراز می نامند . سرفراز یک فرد ارمنی متمول بود و در زمان حکومت شاه سلیمان صفوی این پل را تعمیر کرد، با اینکه پل مارنان قبل از حکومت صفویه احداث شده بود، اما به خاطر رفت و آمد زیاد و فرسایش نیاز به تعمیر داشت. هزینه این تعمیر توسط سرفراز ارمنی تامین شد و به همین جهت عده ای آن را پل سرفراز می نامند.

خانه مشروطه اصفهان

خانه نور الله نجفی را امروزه با نام خانه مشروطه اصفهان می شناسیم. این خانه کاملا به سبک قاجار ساخته شده است و زمانی محل تجمع و تشکیل جلسات آزادی خواهان، روشنفکران و مشروطه طلبان بوده است. این خانه هم مانند سایر خانه های مشروطه در ایران اتفاقات زیادی را از سر گذرانده و اخبار خوب و بد فراوانی در آن رد و بدل شده است. خانه مشروطیت اصفهان اکنون به عنوان موزه فعالیت می کند و شما می توانید در آن جا با مطالعه اسناد و مدارک موجود و تماشا تصاویر به اهداف مشروطه خواهان پی ببرید.

معماری خانه مشروطه

خانه مشروطه اصفهان 12 اتاق، 2 حیاط اندرونی و بیرونی و 2 شاهنشین دارد. البته از معماری این خانه این 2 شاه نشین شمالی و جنوبی بسیار معروف هستند. همچنین ارسی های چشم نواز 5 و 7 بخشی نیز چون محل برگزاری جلسات و ملاقات های رسمی بودند بسیار مورد توجه می باشند. اتاق 7 دری، در واقع تالاری بزرگ است و در طرفین آن پنجره های سرتاسری با شیشه های رنگی وجود دارد. این اتاق فقط در تابستان استفاده می شد. با تابش نور آفتاب از لا به لای شیشه های رنگی، فضای خیال انگیزی در میان این فضا ایجاد می شود.

از تزیینات به کار رفته در این خانه قاجاری می توان به گچ بری ها، به خصوص روی شومینه های دیواری، سقف زینت یافته با معرق کاری، و نقاشی های خیره کننده اشاره کرد. تمام نقاشی های این خانه به سبک شیر و شکر می باشد و به همین دلیل همگی ظاهری برجسته دارند.

بخش های موزه مشروطه اصفهان

موزه مشروطه اصفهان در این خانه شامل 2 بخش می باشد: یکی خانه موزه و دومی بخش فرهنگی و علمی. در بخش اول، خانه مشروطه، ماکت روحانیون پیش رو در نهضت مشروطه و اسناد ومدارک مربوط به این قیام را میبینید و بخش دوم نیز ویژه برگزاری همایش ها و کنفرانس ها می باشد.

خانه مشروطه سال ها بعد از این نهضت توسط شهرداری اصفهان خریداری شد و در سال 1387 خورشیدی، پس از بازسازی افتتاح شد. این موزه در 22 مرداد 1384 با شماره 13009 به ثبت ملی رسید.

پل شهرستان (پل جی)

یکی از تفریحات مرسوم در اصفهان رفتن لب رودخانه و قدم زدن در حاشیه یا روی پل های زاینده رود است. پل شهرستان یا پل جی به نام پل جسر حسین نیز شناخته می شود. این پل قدیمی ترین سازه آبی زاینده رود است. هرچند ساخت آن را به دوره ساسانیان نسبت می دهند، اما پایه های پل نشانه هایی از معماری هخامنشی در خود دارند. 12 پایه بزرگ و سنگی پل روی سنگ های کف رودخانه استوار شده اند و در میان آن ها 11 چشمه ایجاد شده است.

در گذشته پل شهرستان کاربری جنگی و نظامی داشته اما امروزه فقط عبور پیاده از روی آن امکان پذیر است. گفتنی است در قسمت بالایی پل آثاری از مرمت در دوره سلجوقیان و دیلمیان وجود دارد. این پل با مصالحی همچون آجر، خشت، سنگ و ملات ساخته شده و بسیار جالب است که توانسته با این استحکام برجای خود باقی بماند.

پل شهرستان با شماره 889 در 1 دی ماه سال 1348 به ثبت ملی رسید.

محله جلفا

تاریخچه و معماری محله جلفا

محله جلفا اصفهان با پایتخت شدن اصفهان در دوران صفوی ایجاد شد. به نظر می رسد شاه عباس هدف جداسازی شیعیان و غیر شیعیان را داشت، لذا دستور مهاجرت ارامنه شمالی کشور را از شهر جلفا در حاشیه رود ارس صادر کرد و ارامنه در سال 1604-1605 میلادی وارد شهر اصفهان شدند. آنها در شهر جدیدشان محله ای را در حاشیه زاینده رود بنا کردند و آن را به یاد مامن قدیمی شان جلفا نو یا نو جلفا نامیدند.

به مرور زمان ارامنه دیگری نیز به این محله آمدند و خانه هایشان را به سبک اهالی جلفا بنا کردند. پس از خانه و کلیساهای مختلفی نیز ساخته شد و محله کاملا به محله ای مسیحی نشین تبدیل شد. این محله در امتداد محور غرب به شرق ایجاد شده است. در انتهای غربی محله خانواده خواجه سرافرازیان و در انتها شرقی آن خانواده یمانیان منزل داشتند و همین باعث شد هر دو طرف محله به نام های دروازه شرقی یمانیان و دروازه غربی سرافرازیان شناخته شود.

محله جلفا نو بین خیابان های چهارباغ بالا و حکیم نظامی قرار دارد. مصالح ساختمانی در دسترس مردم کوچ کرده، به جهت کوهستانی بودن اصفهان، سنگ های تراش خورده و رنگارنگ بود و همین باعث به وجود آمدن سبک منحصر به فردی از معماری در این محله شد. این بافت سنگی امروزه در کوچه سنگ تراش ها در خیابان خاقانی محله جلفا بیشتر از هر جای دیگری قابل مشاهده است.

ظاهر محله جلفا امروزه به خاطر مصالح به کار رفته در ساخت خانه ها، حال و هوای قدیمی خود را حفظ کرده است، همچنین کوچه های نسبتا باریک آن می تواند شما را به روزگاران دور ببرد. این محله با خیابان های سنگ فرش شده محصور در خیابان های بزرگ حسی ناب را از تاریخ را در خود دارد.

بخش های محتلف محله جلفا

محله جلفا امروزه ده گذر بزرگ را در خود جای داده است. از آن جمله می توان به خیابان نظر یا خواجه نازار قدیم اشاره کرد. این خیابان شامل 3 بخش شرقی، غربی و میانی است. همچنین خیابان خاقانی و کوچه سنگ تراش ها از جمله گذرهای مهم و دیدنی این محله هستند.

کوچه دیگری در خیابان خاقانی به نام کوچه لت استرا قرار دارد. پیچ  و خم های این کوچه و عرض کم آن حکایت از زمانی دارد که ارتباط مردم از طریق بام خانه ها بود. خواجه عابد نیز نام یک از گذرهای این محله است و خالی از لطف نخواهد بود اگر سری به آن بزنید.

در محله جلفا حوض ها و حوضچه های متعدد کوچکی به چشم می خورد و هر کدام مجسمه ای در خود دارند. مهمترین این ها مجسمه مریم مقدس با کاسه ای پر از آب در دست است.

به جهت اهمیت کلیسا ها در دین مسیحیت، کلیساها اولین مکان هایی بودند که پس از ساخته شدن خانه ها توسط مهاجرین بنا شدند. در این محله 11 کلیسای جدید و قدیمی وجود دارد و مهم ترین آن ها کلیسا وانک، بیت اللحم و سرکیس  است. این کلیسا ها اغلب معماری سنتی دارند و از خشت و خاک ساخته شده اند و به این شیوه تلاش کرده اند با معماری اصفهان هماهنگ شوند.

خانه های قدیمی نیز بخش دیگری از محله جلفا هستند و بازدید از برخی از این خانه ها امکان پذیر است. از جمله خانه های قدیمی این محله می توان به خانه قدیمی هورانس اشاره کرد.

کافه های متعدد با فضاهای بسیار زیبا از مدل های سنتی تا مدرنیته شما را مجاب می کند سری به یکی از آن ها بزنید و خستگی پیاده روی طولانی را از تن بزدایید. از جمله کافه های این محله کافه رستوران هرمی، شربت سرا فیروز، کافه بهار نارنج، کافه آشوب، کافه رستوران رومانس، کافه دالون، آنی، مارسی و ستاره می باشد. ساندویچی آرنیس هم یکی از قدیمی های این محله است.

در خیابان های نظر و خاقانی شما می توانید فروشگاه های مختلفی را با قیمت های متوسط پیدا کنید و خرید مفصلی از پوشا و لوازم آرایشی و زینتی تا لوازم خانه داشته باشید.

بخش مهمی از محله جلفا میدان جلفا است. این میدان حوض آبی را در میان خود جای داده است و ساعت آفتابی ای وسط این آب نظر بینندگان را به خود جلب می کند. این سازه مربوط به زمان ساسانیان است. این بنا هرچند اسم و ابعاد میدان نقش جهان را ندارد ولی قدمتش کم تر از آن نیست. در اطراف این حوض مغازه ها روی سکو سرتاسری 5/0 متری قرار گرفته اند که می توانید بر روی آنها نشسته و به نظاره گر جریان زندگی در این محله چشم نواز باشید.

شهر انارک

شهر باستانی انارک با بادگیرهای زیبایش از جاذبه های گردشگری استان اصفهان محسوب می شود. این شهر تاریخی در فاصله 220 کیلومتری شمال شرقی اصفهان و 75 کیلومتری نائین قرار گرفته است. طبق سرشماری سال 1395، 1903 نفر جمعیت این شهر را تشکیل می دهند و گویش آن ها به نواحی مرکزی ایران بسیار نزدیک است. تنها تفاوت گویش انارکی ها با شهروندان نائین درآوا و لهجه آن ها است. نارُسینه اسم گویش مردمان انارک است و مردمان آن را نارُسنایی می خوانند.

انارک همچون سایر نواحی مرکزی ایران از آب و هوای بیابانی خشک برخوردار است و متوسط نرخ بارش سالیانه آن به 108 میلی متر می رسد. این شرایط باعث شد تا در سراسر شهر بادگیرهایی بر فراز خانه ها نمایان شود تا هوای داخل خانه ها را خنک و مطبوع کنند. وجود سقف های گنبدی شکل بناهای این شهر در کنار مصالح بوم آورد و خاکی رنگشان به تعدیل دمای هوا در روز و شب بسیار کمک می کند. در گذشته، دور تا دور شهر را قلعه و حصاری در برگرفته بود و در حال حاضر بخشی از آن به جا مانده است. در کنار این حصارها، کوچه های باریک و تو در تویی معماری شهر را شکل داده که علاوه بر توجه به مسائل اقلیمی و بحث سایه اندازی برای کاستن گرما در فضای خارجی شهر، جنبه نظامی و دفاعی نیز به همراه داشته است.

واژه انارک به معنای انار های کوچک است و شاید علت نام گذاری آن باغ های انار نزدیک به این شهر زیباست. اما با وجود کم آبی در سال های اخیر، صنعت کشاورزی با مشکلاتی رو به رو شد و به همین دلیل اغلب مردم به کار در معدن مشغول شدند. در گذشته بومیان منطقه فرش های نفیسی می بافتند اما در سال های اخیر به دلیل کاهش دستمزد های بافندگی، این صنعت نیز رفته رفته طرفدارانش را در انارک از دست داد.

تاریخ دقیقی از زمان ساخت این شهر وجود ندارد اما از روی آثار تاریخی آن همچون مسجد انارک و کاروانسرای رباط، به بیش از 250 سال می رسد. همچنین گفته شده در زمان سلطنت شاه عباس اول، فردی به نام محمد پهلوان شروع به ساخت بخش های ابتدایی شهر کرد اما هیچ اثری از پیشینه او وجود ندارد. یکی از اسناد مهم این شهر گچبری در مسجد حاج محمد رضا بوده است و توسط بی دقتی مرمتگران در 60 سال قبل از بین رفت و دیگری 10 سال پیش از آن به سرقت رفت. تنها سند به جا مانده مربوط به آبانماه سال 1229 خورشیدی مصادف با محرم سال 1267 قمری است و پیامی از شخص امیرکبیر به کدخدایان شهر بوده است. در طی این نامه، میرزا محمد تقی‌خان فراهانی به بزرگان شهر انارک هشدار داد تا به ساخت حصاری در اطراف شهر مشغول شوند تا از گزند حمله های راهزنان در امان بمانند.

شاید بتوان گفت سال 1315 خورشیدی یکی از مهمترین سال های شهر انارک باشد، چراکه در آن سال اولین مدرسه انارک با نام فرخی ساخته شد و اغلب خانواده ها فرزاندانشان را به این مدرسه فرستادند.

منبع: راهنمای سفر توریستگاه

انتهای رپرتاژ آگهی/