قاتل: به خاطر 500 تومان مرتكب قتل شدم

مأموران وقتي براي رسيدگي به اوضاع جوان مصدوم به نام اميد به بيمارستان امام حسين مراجعه كردند متوجه شدند كه وي بر اثر شدت جراحات وارده فوت كرده است. دوست مقتول به نام محمد كه مجروح را به بيمارستان آورده بود و آنجا حاضر بود و به ارتكاب درگيري با وي اعتراف كرد.

کد خبر: ۱۰۱۶۸۱

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۸:۱۸

پسر جواني كه دوست خود را به قتل رسانده بود مدعي شد كه اولين باري كه چاقو به دست گرفت مرتكب قتل شد.

به گزارش خبرنگار حوادث فارس، شامگاه 19 شهريور 88، مأموران كلانتري 128 تهران‌نو از طريق مركز فوريت‌هاي پليس از وقوع يك فقره درگيري منجر به جرح در خيابان پيروزي باخبر شدند.

بعد از اعتراف متهم 18 ساله به درگيري و قتل اميد، قرار مجرميت وي از سوي دادسراي جنايي تهران صادر و پرونده براي رسيدگي به دادگاه كيفري استان تهران ارجاع داده شد.

صبح امروز، جلسه رسيدگي به اين پرونده، در شعبه 113 دادگاه كيفري استان تهران و به رياست قاضي محمدسلطان عزيزمحمدي برگزار شد. شفيعي، نماينده دادستان با اشاره به مدارك موجود در پرونده، بزه انتسابي به متهم را محرز دانست و مجازات وي را خواستار شد.

اولياي‌دم نيز با اعلام شكايت مجدد از متهم، خواسته خود را قصاص متهم عنوان كردند.

در ادامه جلسه، متهم در جايگاه قرار گرفت و در تشريح علت ارتكاب قتل گفت: به همراه مقتول و 2 نفر ديگر از دوستانم داخل پارك مشغول بازي بوديم. يك اسكناس 500 توماني كه متعلق به مقتول بود، در دست من و بقيه بچه‌ها مي‌چرخيد. اميد به من گفت پولم را بده و من هم بارها قسم خوردم كه پول دست من نيست.

وي ادامه داد: اميد دمپايي من را برداشت و پنهان كرد و به همين دليل از او عصباني شدم و به او گفتم از پارك بيرون برو. اما او توجهي نكرد و بين ما درگيري شروع شد. لگدي به او زدم و او هم با همين كار جواب مرا داد. چاقو را براي ترساندن به سمت او گرفتم، دوباره به سمت من آمد كه ناگهان متوجه چاقو وارد بدنش شده است.

متهم گفت: قبل از اينكه به پارك بيايم، براي دعوا با كسي كه براي خواهرم مزاحمت ايجاد كرده بود، چاقو برداشتم اما با آن چاقو دوستم را زدم. اولين‌بار بود كه با خودم چاقو حمل مي‌كردم و در همان مرتبه مرتكب قتل شدم.

قاضي به اظهارات شاهد حادثه مبني بر اينكه متهم ابتدا با انتهاي چاقو به پهلوي مقتول زده و وقتي مقتول به كار خود ادامه داده است، متهم چاقو را وارد بدنش كرده، اشاره كرد كه متهم اين اظهارات را انكار كرد و مدعي شد اصلا متوجه برخورد چاقو نشده است.

بعد از اظهارات وكيل مدافع متهم مبني بر اينكه متهم را نبايد با قاتلان حرفه‌اي مقايسه كرد و اصولا اين قتل به علت يك لجبازي بچه‌گانه روي داده است، متهم براي بيان آخرين دفاع در جايگاه قرار گرفت و گفت: اميد براي من مانند برادر بود و ما از كودكي با هم بزرگ شده بوديم. اميد مي‌داند كه من قصد كشتن او را نداشتم و خودش بارها به خواب من آمد و به من دلداري داد.

وي ادامه داد: دوست نداشتم عاقبت اين دوستي اين باشد كه او الان زير خروارها خاك باشد و من پشت ميله‌هاي زندان.

بعد از اظهارات متهم، قاضي همت‌يار ختم جلسه را اعلام و صدور حكم را به بعد از مشورت با مستشاران دادگاه موكول كرد.