قهرماني با مشكلات فراوان تكنيكي و تاكتيكي

حالا تيم ايران قهرمان شد، بازيكنان ما آرمين صادقياني و رامين‌خاني جايزه بهترين دفاع و ارزشمندترين بازيكنان آسيا را به خود اختصاص دادند، در كنار اينان بازيكناني هم داريم كه برخي از مربيان، آنان را پديده‌هاي جهاني مي‌دانند، مثل عليرضا نصراصفهاني، جواد حسين‌آبادي، موعود آقاپور و ... اما يك تيم خوب از يك مجموعه خوب تشكيل مي‌شود، ما بايد درصدد ايجاد شرايطي جديد براي مرتفع ساختن نقاط ضعف كنوني باشيم، چون «ژي‌هونگ‌وي» رئيس فدراسيون‌ جهاني واليبال بارها سفارش كرده بود كه بايد بكوشيد، نماينده‌اي شايسته براي قاره كهن باشيد.

کد خبر: ۱۰۱۳۰۱

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۲:۱۰

قهرماني نوجوانان ايران در رقابت‌هاي قهرماني آسيا ـ اقيانوسيه اتفاق تازه‌اي نيست چراكه بيش از اين نيز تيم‌هاي ايراني 4 بار يكه‌تاز آسيا شده بودند و 2 بار نايب‌قهرماني دنيا و يك مرتبه عنوان قهرماني جهان را كسب كرده بودند، اما نكته تازه در اين بود كه به دليل پايين آوردن سن بازيكنان تا تاريخ 11/10/70 و تاكيد اين كه احتمال دارد در المپيك نوجوانان دنيا در سنگاپور كه عنقريب برگزار خواهد شد، از بازيكنان تست صغر سني گرفته شود، بيشترين تلاش به اين سمت سوق پيدا كرد كه بازيكناني به عضويت تيم ايران درآيند كه در شناسنامه آنها هيچ لك و پيسي(!) ديده نشود.

به نوشته جام جم؛ ناصر شهنازي سرمربي تيم كشورمان نيز در همه جا با افتخار از آن ياد مي‌كند و مي‌گويد: اين بچه‌ها در آينده ستاره‌هاي تيم ملي بزرگسالان خواهند بود و عليرضا خوشرويي يكي ديگر از مربيان تيم نوجوانان ادعا مي‌كند هر كسي كه دچار شائبه است، مي‌تواند به مدارك تحصيلي بازيكنان رجوع كند. متاسفانه وصله ناجور صغر سني به بازيكنان ما چسبيده و از اين بابت بيشترين صدمات را افرادي مي‌زنند كه از فدراسيون جيره و مواجب مي‌گيرند، اما باز نهان و آشكار سعي در زير سوال بردن موفقيت‌هاي واليبال ما دارند، وقتي تيم ملي بزرگسالان موفق مي‌شود مدعي‌اند كه چين، ژاپن و كره با تمام قوا نيامده‌اند و پيروزي‌هاي سنين پايه را هم به استفاده از بازيكنان غيرواقعي ربط مي‌دهند. همه از دست غير نالند/ سعدي از خويشتن فرياد!

به هر روي هر چه كه بود و هست، تيم نوجوانان ايران در پي 1083 دقيقه پيكار سخت و دلهره‌آور آواي قهرماني سر داد تا هم جواز حضور در المپيك نوجوانان را به دست آورد و هم راهي پيكارهاي جهاني مصر شود، در المپيك نوجوانان سنگاپور فقط تيمي از قهرمانان قاره و تيم قهرمان دوره قبل نوجوانان دنيا‌ حضور خواهند يافت، فرانسه و برزيل ديگر تيم‌‌هاي اين رقابت‌ها خواهند بود.

در تيم ايران 10 بازيكن شهرستاني و دو بازيكن از اسلامشهر و شهريار از توابع تهران حضور داشتند، هماهنگ ساختن روحي و فرهنگي اين بازيكنان حتما وقت زيادي نياز داشت،‌ اما ما بايد طي اردويي 6 ـ 5 ماهه اين بازيكنان غالبا نارس را از نظر فني و تاكتيكي هماهنگ مي‌ساختيم كه كاري ساده نبود، از استراليا و سريلانكا كه بگذريم، در نبرد با هند، چين و تايوان سايه به سايه و ميلي‌متري پيروز شديم و به كره‌جنوبي باختيم، چون مقابل كار گروهي خيره‌كننده با اين تيم حرف زيادي براي گفتن نداشتيم.

تيم ايران از نظر قد و قواره شرايط مطلوبي داشت به جز ليبرو كه 175 سانتي‌متر قد داشت، بقيه ياران ‌اين تيم بالاي 195 سانتي‌متر بودند و حتي بلندي قامت بازيكني چون شهاب احمدي به 210 سانتي‌متر رسيدكه فيزيكي ايده‌آل براي واليبال محسوب مي‌شود، بدون ترديد ميانگين 196 سانتي‌متر، معدلي اميدوار‌كننده براي يك تيم در رده سني 16 ـ 17 سال خواهد بود، اما در كنار تمام شادباش‌‌ها و تحسين‌هايي كه نثار اين نوجوانان شده و خواهد شد، بايد بپذيريم كه از لحاظ مهارت‌هاي اوليه اجراي تاكتيك‌ و نمايش‌هاي گروهي با مشكلات عديده‌اي مواجه بوديم هر چند موفق شديم به لطف پشتيباني‌ عالي و كم‌نظير تماشاچيان اين كمبودها را با شارژ روحي ـ رواني بازيكنان جبران كنيم، اما هرگز زيبايي واليبال هنري كره‌جنوبي، خستگي‌ناپذيري و سرسختي چيني‌ها و تنوع كاري و حتي واليبال فكور ژاپني‌ها را نداشتيم چون شرق آسيايي‌ها بازيكنان خود را از مدارس واليبال باشگاه‌هاي اين كشور گلچين كرده‌اند.

در واقع به دليل اجراي يكسان و يكنواخت امور آموزشي،‌ هرگز دچار تناقض در اجرا نشده و با هارموني مناسبي واليبال بازي كرده‌‌اند،‌ آنان در حد فاصل دو سالي كه بين دو مسابقه قهرماني آسيا فرصت باقي است، كار را رها نكرده‌اند تا مثل ما مجبور شوند تا طي 5 ـ 6 ماه هم بازيكن انتخاب كنند و هم آنان را براي شركت در مسابقات قاره‌اي مهيا سازند، اين مشكلي ريشه‌اي در ورزش ماست كه بالاخره بايد حل شود، واليبال ورزشي، ديرمحصول و وقتگير است و با چند ماه نمي‌توان تمام فنون را به نوجوانان آموخت، كره‌اي‌ها و چيني‌ها زيباترين جشنواره‌ها و فستيوال‌هاي ميني‌واليبال را برگزار مي‌كنند و آنقدر به اين همايش‌ها اهميت مي‌دهند كه نه‌تنها مقامات بلندپايه بلكه نامي‌ترين ورزشكاران كشورهايشان هم در حاشيه ميدان رقابت‌ها حضور پيدا مي‌كنند تا مشوق كارهاي بنيادي و اصولي باشند، آنها از طريق اين مسابقات واليبال را از نونهالي به صورت اصولي و رقابتي به بچه‌ها مي‌آموزند و به همين دليل مسابقه براي آنان عادي مي‌شود و هرگز جنبه مرگ و زندگي به خود نمي‌گيرد.

تيم ما در دفاع از داخل ميدان، اجراي سيستم‌هاي 6 جلو يا تاكتيك 6 عقب، در پوشش دادن‌ها ضعف دارد، بر روي تور از كمبود سرعت و تنوع در حملات رنج مي‌برد و اگر بخواهد با همين روال ادامه بدهد، مقابل برزيل، صربستان، فرانسه و نماينده آفريقا آسيب‌پذير خواهد بود، پس در كنار تعريف و تمجيدهاي متداول هرچه زودتر دست به كار شويم و بويژه با اعزام تيم به يك تورنمنت بين‌المللي بازيكنان را در شرايط مسابقه نگهداريم تا بتوانيم از اعتبار واليبال كشورمان دفاع كنيم.