تعطیلی سالن‌ها و تداوم تولید توازن سینما را برهم می‌زند

اگرچه تعطیلی سینماها برای مبارزه با گسترش بیماری امری لازم به نظر می‌رسد، اما ظاهرا فعالیت آن‌ها با وجود استقبال کم و فاصله‌گذاری دقیقی که در سالن ها انجام می شد تاثیر چندانی بر شیوع ویروس کرونا نداشت یا حداقل از اماکن و کسب و کارهای دیگر که دچار تعطیلی نشده اند، پرخطر نبود؛ خصوصا به این دلیل که برخی اماکن تفریحی همچون رستوران‌ها و کافه‌ها و همچنین مترو بدون فاصله‌گذاری اجتماعی به ارائه خدمات مشغول هستند.

کد خبر: ۱۰۱۰۵۱۴

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۴

برخی عوامل سینمای ایران در حالی در پشت صحنه تولیدات به کرونا مبتلا شده‌اند که به نظر می‌رسد راهی برای نمایش این آثار تا مدت‌ها وجود نخواهد داشت.

به گزارش «تابناک» و به نقل از صبا، سینماهای استان تهران از روز شنبه ۱۲ مهرماه تاکنون تعطیل بوده و قرار است تا جمعه هفته جاری تعطیل باقی بماند. هنوز درباره هفته آینده، اعلام رسمی صورت نگرفته، اما جهش شمار جانباختگان ناشی از کرونا در روزهای اخیر، دورنمای خوبی از بازگشایی سینماها در پایتخت به دست نمی‌دهد.

وضعیت سینماها و فروش فیلم ها فقط در تهران نیست که شرایط خوبی ندارد بلکه سینماها در بسیاری دیگر از شهرها هم تعطیل هستند و رویهم رفته اکران حداقلی را شاهد هستیم.

در لحظه تنظیم و انتشار این مطلب در ساعت ۱۳ روز ۳۰ مهر ماه طبق اعلام سمفا تعداد سالن ها و سینماهای فعال بدین شرح است:

حال در چنین شرایطی که فیلم ها پشت صف اکران جمع شده و آنهایی هم که رنگ پرده را می بینند اکران های ضعیفی دارند و اکران آنلاین هم نتوانسته با مساله قاچاق فیلم ها در کمترین زمان، مبارزه کند و همچنین حس و حال اکران آنلاین هرگز جایگزین اکران پرده نیست، روند تولید فیلم ها در جریان است و آنهم در شرایط خطرناک گسترش ویروس کرونا که این مساله بیش از پیش، توازن میان تولید و عرضه را برهم می‌زند.

به هر ترتیب تعطیلی جریان اکران در حالی رخ داده که روند تولید در سینما برپاست و همین امر باعث ابتلای جمع قابل اعتنایی از هنرمندان به کرونا شده است مثلا به فاصله کمتر از ۲۴ ساعت، خبر ابتلای محمدرضا گلزار و نوید محمدزاده دو ستاره پول‌ساز سینمای ایران به ویروس کرونا منتشر شده است.

گرچه به نظر می رسد که وضعیت هنرمندان و هنر در همه شاخه های آن اعم از سینما دغدغه مدیران و مسئولان دولت نیست ولی تذکر و یادآوری مشکلات موجود ضرورتی اجتناب ناپذیر است زیرا به نظر می رسد اغلب مشاغل هنری کشور نزدیک به ورشکستگی هستند و تبعات این مشکلات تا سال ها همراه با هنر و هنرمندان و جامعه خواهد بود.