مرور روزنامه‌های پنجشنبه ۲۴ مهرماه

حمله رسالت به روحانی؛ همان‌قدر سیاست نمی‌دانید که دین نمی‌فهمید/ رفع لابی‌ها و تابو‌ها در روابط ایران و آمریکا / طعم تلخ سیاست در اقتصاد ایران

کرونا دوباره راه‌ها را بست، ۲۰۰ شرکت اخلالگر اقتصادی در یک اتاق! پایان ده سال محدودیت تسلیحاتی ایران، آینده بازار ‏ارز، تعارف مالیاتی با ثروتمندان! بازی با خبر فیک انتشار ایمیل‌های هیلاری! دانش‌آموزان مناطق محروم قربانی بی تدبیری‌ها، ‏آثار منفی شیوه فروش سهام عدالت بر بازار سرمایه، بازداشت مدیرعامل اسبق بانک سرمایه؛ خاوری چه شد؟ و چهره‌های نه چندان ‏جذاب انتخابات ۱۴۰۰ از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۱۰۰۹۱۰۷

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۳۹۹ - ۰۵:۳۵

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز پنجشنبه ۲۴ مهرماه در حالی چاپ و منتشر شد که اعمال منع رفت و آمد در ۵ شهر ‏بزرگ به دلیل کنترل شیوع کرونا از یک سو و سخنان روز گذشته رئیس جمهور درباره پایان تحریم تسلیحاتی ایران و گفته‌های او ‏درباره صلح و جنگ از سوی دیگر، در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است. ‏

ادامه گزارش‌ها از گمانه زنی برای انتخابات ۱۴۰۰ و اظهارات همتی درباره آینده بازار ارز نیز از دیگر موضوعاتی است که در ‏روزنامه‌های امروز مورد توجه قرار گرفته است. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛

طعم تلخ سیاست در اقتصاد ایران

حیدر مستخدمین‌حسینی،‎ ‎اقتصاددان‏‎ ‎در سرمقاله امروز روزنامه جهان صنعت با عنوان طعم تلخ سیاست در اقتصاد ایران نوشت: ‏ در چند ماهی که تزلزل و عدم هماهنگی در حوزه تصمیم‌گیری‌های اقتصادی رخنه کرده، نهاد‌های دولتی مجموعه عظیم و ‏درهم‌تنیده مشکلات و ناهماهنگی‌ها را به انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا پیوند می‌زنند. اما سوال اینجاست که آیا می‌توان حوزه ‏اقتصاد را به حوزه سیاست و تصمیمات سیاسی گره زد؟
متاسفانه طعم تلخ سیاست در ایران، شاکله کارشناسی حوزه‌های اقتصادی را به طور کامل پوشش داده و برای همین است که ‏هرازگاهی دولت و رییس کل بانک مرکزی از تثبیت نرخ ارز و ثبات قیمتی آن در مدت زمان کوتاهی سخن می‌گویند. اما با وجود ‏تاکید‌های مقامات دولتی بر ثبات قیمت‌ها، همواره با بی‌ثباتی در بازار‌های مالی و بروز اثرات تورمی آن در اقتصاد مواجه شده‌ایم. ‏

در سایه ناملایمات اقتصادی مردم کوچه و بازار در انتظار برای نتایج انتخابات آمریکا به سر می‌برند و این امید را در سر ‏می‌پرورانند که اگر فرد دیگری جز ترامپ سکاندار ریاست‌جمهوری آمریکا شود هم بازار ارز به آرامش می‌رسد و هم قیمت‌ها در ‏مسیر کاهشی حرکت می‌کنند. واقعیت، اما چیز دیگری است و تا زمانی که از قدرت و توانمندی داخلی و نیروی فکری جامعه در ‏حوزه‌های مختلف وارداتی و صادراتی و تولیدی استفاده نکنیم از هر نتیجه‌ای که برای انتخابات آمریکا رقم زده می‌شود بی‌نصیب ‏خواهیم ماند. اینکه دولت وعده بدهد که تا چند هفته دیگر و بعد از پشت سر گذاشتن فشار تحریم‌ها به دوره جدیدی در حوزه ‏اقتصادی دست می‌یابیم را نمی‌توانیم مثبت ارزیابی کنیم. دولت باید به جای پرداختن به معلول‌ها، به علت‌ها توجه کند تا تیم ‏اقتصادی بتواند با اتکا به متخصصان و کارشناسان داخلی در حوزه‌های تولیدی، وارداتی و صادراتی به ریشه‌یابی دقیق و درست ‏مشکلات بپردازد. یکی از عمده مشکلاتی که این روز‌ها مطرح می‌شود بحث مسدود شدن منابع ارزی ایران در برخی کشورهاست. ‏اگر این موضوع را علت‌یابی کنیم متوجه ایراداتی در زمان انعقاد قرارداد‌ها می‌شویم. مقامات دولتی در زمان انعقاد قرارداد با ‏کشور‌ها نسبت به زمینه‌های وجودی تحریم‌ها آگاهی کامل داشتند، اما سازوکاری را فراهم نکردند که موجب تسهیل در فرآیند‌های ‏مالی با وجود تشدید تحریم‌ها شود. در دوره‌ای که مقامات آمریکایی در حال برنامه‌ریزی برای تحریم بانک مرکزی ایران بودند ‏رییس کل بانک مرکزی وقت ایران با قطعیت اعلام کرد که این اقدام آمریکا عملی نخواهد شد. سیاستگذار به جای آنکه مقدماتی را ‏فراهم کند که به موجب آن منابع ارزی ایران در سایر کشور‌ها در مکان‌های محفوظی قرار داده شود و اصلاحات لازم در ‏قرارداد‌ها به منظور بازگشت آسان منابع ارزی به کشور صورت گیرد، به موضع‌گیری در برابر اقدام آمریکا اکتفا کرد که همین ‏موضوع دسترسی بانک مرکزی به منابع ارزی متعلق به خودش را در شرایط فعلی غیرممکن کرده است. واقعیت این است که ما ‏هیچ‌گاه یک نظام انسجام‌یافته برنامه‌ریزی برای شرایط کنونی نداشته‌ایم و هیچ‌گاه از بدنه کارشناسی در دانشگاه‌ها و جامعه و ‏گردانندگان اصلی اقتصاد یعنی تجار بهره نگرفته‌ایم. مجموعه این موارد شرایط بد و وخیمی را برای معیشت مردم رقم زده به ‏طوری که قیمت‌ها در اقتصاد به صورت لحظه‌ای در حال بالا رفتن است. در این وضعیت آیا اصرار دولت برای خودداری مردم ‏از سرمایه‌گذاری در بازار‌های مالی به منظور حفظ قدرت خرید توجیه‌پذیر است؟

رفع لابی‌ها و تابو‌ها در روابط ایران و آمریکا

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، نماینده سابق مجلس طی یادداشتی در شماره امروز آرمان ملی با عنوان رفع لابی‌ها و تابو‌ها در روابط ایران ‏و آمریکا نوشت: عامل بزار اصلی که باعث ناکارآیی برجام شد، پیروزی لابی‌های ضدایرانی به همراه ترامپ در انتخابات بود. هم ‏لابی‌ها در آمریکا و هم طرفداران تابو‌ها در ایران یک وجه مشترکی دارند که هر دو در قالب گروه‌های الیگارشی دارند عمل ‏می‌کنند. یعنی گروه‌هایی که منافع‌محور شکل گرفته‌اند و وقتی منافع به میان کشیده می‌شود، همان لابی‌ها در پیشبرد منافع خودشان ‏بیشتر با هم متحد می‌شوند و هم طرفداران تابو‌ها سعی می‌کنند از این تابو‌ها بیشترین استفاده را بکنند؛ لذا ما در این مناسبات هم ‏لابی‌های الیگارشی داریم و هم تابو‌های الیگارشی. روی کار آمدن دوباره ترامپ به این معناست که همان لابی‌ها در آمریکا موفق‌تر ‏شده‌اند. لابی صهیونیست‌ها، لابی طرفدار مرتجعین و کسانی که از قِبَل دشمنی ایران و آمریکا سود زیادی می‌برند.

در طرف مقابل ‏هم تحریم ملت ایران به سود کاسبان تحریم تمام می‌شود. با اینکه بودجه لازم کنار گذاشته شده و به افراد خاصی داده شده برای ‏اینکه مایحتاج مردم تامین شود، ولی با نوساناتی به مردم تحمیل می‌شود و فقط کاسبان تحریم هستند که دارند سود می‌برند. با این ‏تحلیل اگر ترامپ در انتخابات آمریکا پیروز شود ما یک دوران تنش جدیدی با آمریکا خواهیم داشت که این دوران تنش، کارد را به ‏استخوان کسانی در منطقه ما خواهد رساند که ترامپ و لابی مربوطه‌اش نمی‌خواهند آن‌ها زندگی کنند. بنابراین حتما منافع آمریکا ‏در منطقه به خطر خواهد افتاد، اگر چهار سال دیگر ترامپ سیاست‌های کنونی خودش را در غرب آسیا دنبال کند و این چیزی ‏است که همین الان بخشی از نخبگان آمریکا هم نسبت به آن هشدار می‌دهند و اتفاقا همین نخبه‌ها معتقدند شروع به خطر افتادن ‏منافع آمریکا از زمانی بود که ترامپ برجام را پاره کرد. ولی اگر در طرف مقابل جو بایدن و دموکرات‌ها پیروز انتخابات شوند، ‏باز هم نباید منجر به تحلیل فوری خوشبینانه بشود هرچند که این موضوع منجر به جلوگیری از گسترش بحران بین ایران و آمریکا ‏می‌شود ولی به معنای شروع فوری تنش‌زدایی نیست. به نظرم دموکرات‌ها در صورت پیروزی، با فشار لابی‌های دیگری مواجه ‏خواهند شد تا یک موضوعات تازه‌ای را به بحث برجام بکشانند. مثل همان موضوعات توان منطقه‌ای ایران، مسائل حقوق بشری و ‏غیره که همه این‌ها نقش مانع‌ساز را خواهد داشت. ولی با این وجود، همین که در صورت پیروزی بایدن، تصاعد یا گسترش بحران ‏بین ایران و آمریکا را نخواهیم داشت. کشور باید استراتژی داشته باشد که لازمه‌اش محدودشدن تابو‌های الیگارشی در داخل ایران ‏به سود منافع ملی کشور است. یعنی کاسبان تحریم نباید کماکان به نفع خود در این مناسبات ادامه دهند و به ضرر ملت کار کنند و ‏در طرف مقابل هم به گونه‌ای بهانه دست لابی‌های ضدایرانی در آمریکا و منطقه داده نشود. ‏

همان‌قدر سیاست نمی‌دانید که دین نمی‌فهمید

محسن پیرهادی، مدیرمسئول روزنامه رسالت در سرمقاله امروز این روزنامه با عنوان همان‌قدر سیاست نمی‌دانید که دین نمی‌فهمید ‏نوشت: ما از ابتدا هم از جناب روحانی انتظار نداشتیم اهل ایستادگی بر اصول و مقاومت جدی در برابر بدخواهان ایران اسلامی ‏باشد، اما آنچه حقیقتا عجیب بوده و قابل‌پذیرش نیست، آن است که ایشان پس از ۷ سال نسخه‌پیچی بر اساس منطق سازش و مذاکره ‏و دستاورد تحقیقا هیچ، بازهم منطق امتحان پس داده و شکست‌خورده خود را تئوریزه می‌کند. دراین‌باره باید به چند نکته اشاره ‏کرد. ‏

اول. پیش از ورود به حوزه‌های سیاسی و تحلیلی، باید از ساحت دین و ائمه هدی دفاع کرد که متأسفانه دستاویز سخنان ‏غلط و تأسف‌برانگیز برخی سیاسیون کم‌اطلاع نسبت به اسلام شده است. اما این پاسخ چه‌بهتر که از زبان یک اسلام‌شناس باشد: ‏‏ «عدّه‌ای در قضیّه مذاکره و مسئله مذاکره سهل‌انگاری می‌کنند، سهل‌اندیشی می‌کنند، مطلب را درست نمی‌فهمند. حالا بعضی‌ها ‏بی‌خیال‌اند -بی‌خیالان جامعه، که هرچه پیش بیاید برایشان اهمّیّتی ندارد، مصالح کشور از بین برود، منافع ملّی نابود بشود- که ‏حالا با آن‌ها کاری نداریم، امّا بعضی بی‌خیال هم نیستند لکن سهل‌اندیشند، عمق مسائل را نمی‌فهمند. وقتی صحبت مذاکره می‌شود، ‏می‌گویند آقا شما چرا با مذاکره با آمریکا مخالفت می‌کنید؟ خب امیرالمؤمنین هم مذاکره کرد با فلان‌کس، امام حسین هم مذاکره کرد. ‏خب این‌ها نشان‌دهنده سهل‌اندیشی است، نشان‌دهنده نرسیدن به عمق مسئله است. ‏

این‌جور نمی‌شود مسائل کشور را تحلیل کرد؛ با این نگاه عامیانه و ساده‌اندیشانه نمی‌شود به مصالح کشور رسید. اولاً ‏امیرالمؤمنین که با زبیر یا امام حسین که با ابن‌سعد حرف می‌زند، او را نصیحت می‌کند؛ بحث مذاکره به معنای امروزی نیست؛ ‏مذاکره امروزی یعنی معامله، یعنی یک‌چیزی بده، یک‌چیزی بگیر. امیرالمؤمنین با زبیر معامله می‌کرد که یک‌چیزی بده، ‏یک‌چیزی بگیر؟ امام حسین با ابن‌سعد معامله می‌کرد که یک‌چیزی بده یا یک‌چیزی بگیر؟ [هدف]این بود؟ تاریخ را این‌جور ‏می‌فهمید؟ زندگی ائمّه را این‌جور تحلیل می‌کنید؟» این جواب محکم مقام معظم رهبری به شبهه مذاکره ائمه با دشمنان بود که سال ‏‏۹۶ در جمع پاسداران بیان شد و به‌خوبی ابعاد مسئله را روشن می‌کند. ‏

دوم. مشخص نیست آقای رئیس‌جمهور از این مواضع عجیب چه هدفی دنبال می‌کند. هنوز به سالگرد شهادت سردار ‏دل‌ها نرسیده‌ایم، بااین‌حال حرف از صلح زدن و آن را به مبانی دین چسباندن چه معنایی دارد؟ شاید فکر می‌کنند دولت فعلی آمریکا ‏در حال پایان است و با سخن گفتن از صلح، به رئیس‌جمهور آتی آمریکا که به‌زعم دولتی‌ها دموکرات است، زمینه ارتباط سریع با ‏آمریکا فراهم‌شده و برجام احیا می‌شود. باید پاسخ داد که اگر تفکرشان چنین است، همان‌قدر سیاست نمی‌دانند که دین نمی‌فهمند. ‏برجام که در زمان اوجش نیز دستاورد چندانی نداشت، اما به فرض هم که برجام برای مدت کوتاهی آورده‌ای داشته باشد، باید ‏فهمید که ایراد اصلی و مبنایی برجام در همین بالا و پایین شدن و غیرقابل اتکا بودن است. چوب خشکیده همیشه در دسترس، از ‏عصایی که گاه هست و گاه نیست به‌مراتب بهتر و مفیدتر است. عصای برجام – اگر بتوان آن را عصا به‌حساب آورد – با تغییر ‏دولت‌ها و تاکتیک‌ها در کاخ سفید دگرگون می‌شود و تکیه بر آن، کاری عقلایی نیست. ‏

سوم. علاوه بر ابعاد دینی و سیاسی ماجرا، چند روز پس از سخنان بسیار توهین‌آمیز رئیس‌جمهور آمریکا، سخن گفتن از ‏صلح به‌هیچ‌عنوان در شأن ملت ایران نیست. ملت ایران صد‌ها هزار شهید تقدیم نکرده و در کوران حوادث، فشار‌های متعدد را ‏تحمل نکرده که نماینده‌اش از موضعی جز اقتدار و عزت سخن بگوید. هشدار صریح عموم ملت به دستگاه اجرایی این است: چند ‏ماهی تحمل‌کنید و کمتر با اظهارات شاذ، مردم را دل‌زده و عصبانی کنید، ما هم چند ماهی شما را تحمل می‌کنیم تا دولتتان تمام ‏شود. ان‌شاءالله دولتی روی کار بیاید که شایسته ملت ایران باشد. ‏