جنگ دوست داشتنی من و شمخانی!

انصافاً حضور شاداب آقای شمخانی و تواضع و انعطاف او در پاسخ به سوالات پی در پی من، قابل تقدیر است. سیاسیون دیگر هم باید همین سلوک و ممشا را داشته باشند تا گفتگو های شفاف و چالشی شکل بگیرد. ما وظیفه داریم مردم را سیاسی کنیم

کد خبر: ۱۰۰۶۲۱

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۷:۳۵

وحید یامین پور مجری برنامه « دیروز، امروز، فردا » در وبلاگ خود نوشت:

یکشنبه شب برنامه ای به یادماندنی برای من بود.

آقای شمخانی از من خواسته بود که در برنامه راحت باشم و هر چه می خواهم بپرسم و البته انکار نمی کنم که بخش زیادی از سوالات و روند برنامه را از قبل با او هماهنگ کرده بودم، از جمله تبریک گفتن به دزفولی ها بخاطر روز چهار خرداد، برای انتخاب دزفول به عنوان «پایتخت مقاومت ایران» یا نام بردم از برخی افراد موثر در جنگ، همینطور پرسش های حوزه ی شخصی.

ابتدای برنامه گفتم که امشب را بیشتر به ناگفته های جنگ خواهیم پرداخت. همان ناگفته هایی که سالهاست مورد سوءاستفاده ی رسانه های بیگانه قرار گرفته است. دیروز سوژه ی سرگرمی برخی سایت ها قرار گرفتیم. غالباً همان هایی که بدنبال راه افتادن یک برنامه شفاف سیاسی بودند از اینکه چند سوال غیر متعارف پرسیده شود، بهم ریخته بودند. شفاف بودن و سوال پرسیدن، شیطنت نیست و قرار هم نیست با بی اخلاقی یک گفتگوی زنده ی چالشی را به یک جنگ یا رقابت سیاسی تبدیل کنیم.

دیروز آقای شمخانی با دفتر برنامه تماس گرفتند و ضمن تشکر و ابراز رضایت از گفتگوی چالشی مان اعلام آمادگی کردند یکبار دیگر هم در برنامه حاضر شوند.

اظهار نظرها راجع به برنامه همیشه بلافاصله پس از برنامه آغز می شود و تا برنامه بعد ادامه خواهد داشت. تلفن همراهم دائم زنگ می خورد، اضافه کنید تلفن های شبکه، پیامک ها، کامنت ها و.. امروز سعید عاکف(نویسنده کتاب معروف خاک های نرم کوشک) تماس گرفت. راجع به برخی صحبت های آقای شمخانی معترض بود. نگرانی ایشان بخصوص در مورد اظهارات آقای شمخانی راجع به امدادهای غیبی در جنگ بود که اتفاقاً برای خود من هم مسآله ساز شده بود. این هم از اقتضائات برنامه زنده است. هیچ وقت هیچ برنامه ای نخواهد بود که نظر همه را تآمین کند.

انصافاً حضور شاداب آقای شمخانی و تواضع و انعطاف او در پاسخ به سوالات پی در پی من، قابل تقدیر است. سیاسیون دیگر هم باید همین سلوک و ممشا را داشته باشند تا گفتگو های شفاف و چالشی شکل بگیرد. ما وظیفه داریم مردم را سیاسی کنیم. این یک تکلیف جدی و غیر قابل چشم پوشی است. سیاسی کردن مردم از رهگذر حفظ حافظه ی سیاسی مردم و پرسیدن شفاف دغدغه ها و شبهات آنها محقق خواهد شد. هرچند محتمل است پاسخ های یک مهمان به مذاق عده ای خوش نیاید ولی دیالکتیک گفتگوهای متعدد طبعاً برآیندی مثبت و در مسیر مصالح نظام خواهد داشت.