تهمت و افترا ابزاری برای ابراز وجود!

يادداشت وارده

کد خبر: ۱۰۰۵۵

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۸۷ - ۱۷:۲۷

مطالعه یادداشت" آیا عدل با بی تقوائی اقامه می شود" مرا به مراجعه به نامه آقای رضائی به روزنامه کیهان واداشت . نامه را ملاحظه کردم، دارای دو بخش بود که البته بخش اول مربوط به مسئولیت آقای محمدی عراقی و حکم وی بود و بخش دوم هر چند مختصر ولی مهم و مورد توجه اینجانب واقع گردید که انگیزه ای برای تحریر این سطور گردید . متن نامه چنین بود:

« جناب آقای شریعتمداری ، مدیر مسئول محترم روزنامه کیهان
سلام عیکم؛
از آنجا که دفاع از آبروی مومن یک تکلیف الهی است، لازم دیدم درخصوص اخباری که در چند روز اخیر, له یا علیه جناب حجت الاسلام والمسلمین آقای محمدی عراقی در دوران مسئولیت ایشان در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در سایت ها و رسانه های مختلف و (ازجمله در کیهان) منتشر گردید نکاتی را عرض کنم.
جناب آقای محمدی عراقی در زمان حیات حضرت امام (ره) ، سالها به عنوان قائم مقام حضرات آیات طاهری خرم آبادی و محلاتی و در مقطعی به عنوان سرپرست نمایندگی حضرت امام، مورد حمایت حضرت امام بودند.

در زمانی که اینجانب ایشان را برای نمایندگی حضرت امام در سپاه پیشنهاد کردم، خود ایشان (جناب آقای محمدی عراقی) به من اعتراض کردند که چرا شما مرا برای نمایندگی حضرت امام پیشنهاد دادید؟ این که حضرت امام در آن مقطع چه اظهارنظر خصوصی کرده اند اطلاعی ندارم و طبعا" به عهده مراجع ذیربط است اما لازم است یادآور شوم که جناب آقای عراقی در طول دوران حضور در سپاه ، زحمات فراوانی را در تقویت سپاه و نیز یاری فرماندهان دفاع مقدس متحمل شدند.
متأسفانه امروزه تخریب، تهمت و افترا، ابزاری برای اظهار وجود عده ای در عالم سیاست شده است، امیدوارم همه مراقبت کنیم تا به نظام و مردم آسیبی وارد نشود و بدانیم که خطر ایمان بدون تقوا در سیاست، کمتر از جاسوسی برای بیگانگان نیست.
با آرزوی توفیق
محسن رضایی »

سالها پیش در غرب مسلک ماکیاولیسم در عالم سیاست مانیفستی شد برای کسانی یا احزابی که برای رسیدن به قدرت متوسل شدن به هر ابزاری را جایز بشمارند و هیچ منشور اخلاقی انسانی را رعایت نکنند . البته این مرام در گذشته های دور تاریخ و در بین همه ملل دارای سابقه می باشد . سلاطین و امپراطوران و فراغین در گذشته تاریخ نیز مصادیق همین مسلک هستند اما همیشه در طول تاریخ مسلک انبیاء نیز وجود داشته که تعالیم آنها بر خلاف این مانیفست بوده و همه را به رعایت اخلاق و جوانمردی رهنمون بوده است به حدی که حتی در میادین جنگ که مجوز برای خدعه وجود دارد حاکمان صالح از انجام اقدامات ناجوانمردانه پرهیز می کرده اند. در جنگ صفین زمانی که سپاه معاویه بر شریعه آبی که مورد استفاده سپاهیان هر دو طرف مخا صمه (یعنی سپاه حضرت علی (ع) و معاویه) بود تسلط می یابد اجازه استفاده از آب را به سپاه امام علی (ع) نمی دهد تا اینکه در اثر حملات سپاه حضرت تسلط بر شریعه بدست ایشان می افتد و وقتی سپاهیان قصد اقدام مشابه مبنی بر بستن آب بر روی سپاه معاویه را می کنند امام (ع) آنها را از این امر منع می فرمایند و اجازه چنین تصمیمی را هر چند به نفع سپاه باشد را نمی دهد یا داستان مسلم بن عقیل و ابن زیاد در منزل هانی که با آنکه مسلم با یک ضربت شمشیر یکی از کلیدی ترین دشمنان را می توانست به هلاکت برساند اما چون صحنه را ناجوانمردانه تشخیص می دهد از انجام چنین عملی پرهیز می کند.

اما شرایط حاکم بر دنیای امروز، فرهنگی را در عالم سیاست مسلط گردانیده که رعایت اخلاق و ارزشهای انسانی متأسفانه مغفول مانده است اما در این وانفسا انتظار می رود تنها نظام مبتنی بر اسلام ناب محمدی که ثمره حرکت و رسالت انبیاء در طول تاریخ است ، پاسدار حاکمیت اخلاق و ارزشها بر رفتار سیاسی سیاستمداران باشد تا الگوئی برای سیاستمداران دیگر کشورها و همچنین ترویج فرهنگی در بین مردم در روابط اجتماعی آنها باشد . هنوز راه و رسم راستی و درستی و اعتماد و جوانمردی در بین مردم مسلمان کشور ما جایگاه رفیعی دارد . در معادلات اقتصادی و اجتماعی هنوز بر اساس یک حرف شفاهی و یک قول زبانی و اعتماد متقابل تجار بزرگ معاملات بزرگ انجام می دهند و گاها" با منکر شدن زدن یک حرف گر چه می تواند منافع زیادی را به همراه داشته باشد، لکن انجام نمی گیرد.

این فرهنگ باید در عمل سیاستمداران که در معادلات قدرت حضور دارند بصورت قوی تری رعایت شود تا موجب تحکیم آن در بین مردم شود . نمونه هائی که در رفتار سیاسیون ما گاها" دیده می شود و متأسفانه رو به افزایش هم هست بسیار تلخ و ناپسند است و همانطور که آقای دکتر رضائی هم در نامه خود به کیهان آورده است " تهمت و افترا ابزاری برای ابراز وجود عده ای در عالم سیاست شده است" آیا واقعا" در بین سیاستمداران کسانی هستند که اعتقاد دارند با این ابزار و روشها می توان به قدرت رسید و یا در قدرت ماند و مدعی خدمت و دلسوزی برای مردم شد . البته می توان چند صباحی از این راه به قدرت رسید یا ادامه قدرت داد اما هرگز افراد متخلق به این اخلاق سوء و ناپسند نمی توانند مدعی خدمت به مردم باشند.

وجدان بیدار مردم امروز حتی خطای ناجوانمردانه یک فوتبالیست در زمین فوتبال برای رسیدن به گل را تحمل نمی کنند و مورد نکوهش قرار می دهند. چگونه ممکن است از ناجوانمردی و ظلم یک سیاستمدار برای حذف رقیب یا تثبیت قدرتش رنجیده نشوند . چگونه در کشور ما که امروز قربانی تهمت ها و دروغ های امریکا و دنیای غرب در موضوع هسته ای و دیگر موارد می باشد و همه اصرار مسئولین ما بر محکوم کردن مستکبرین در استفاده از ابزار دروغ و تهمت و افترا در صحنه سیاست بین المللی می باشد جایز است که یک سیاستمدار یا مدیر از همین ابزار علیه برادر دینی خود یا دستگاه و مجموعه ای همکار از این ابزار استفاده کند تا شاید چهار روز بیشتر در اریکه مسئولیت باقی بماند.