اینجا آفریقاي جنوبی است، سرزمین نلسون ماندلا؛

روسپيدی جام سياهان

آفریقای جنوبی در سال‌های اخیر ضمن گسترش روابط دیپلماتیک با آمریکای لاتین، خاورمیانه و جنوب آسیا تلاش کرده در بسیاری از بحران‌های سیاسی منطقه‌ای بویژه در سطح آفریقا به‌عنوان میانجی عمل کند که این روند به موازات استمرار روابط با کشورهایی نظیر لیبی، کوبا و... بعضاً با انتقادهایی نیز از سوی دول غرب بویژه آمریکا روبه‌رو شده است. آفریقای جنوبی تلاش می‌کند در منطقه جنوب آفریقا در همه ابعاد نقش رهبری را ایفا کند. پایتخت این کشور، پرتوریا به‌عنوان یکی از پایتخت‌های پر رفت‌و‌آمد و محل تردد مقامات بلندپایه جهان مطرح است.

کد خبر: ۱۰۰۵۱۹

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۰:۲۰

اینکه کشوری از قاره سیاه بتواند میزبانی بزرگ‌ترین جشن فوتبال را برعهده بگیرد کمی جای تعجب دارد ولی سرانجام نمایندگان آفریقای جنوبی پس از سال‌ها تلاش توانستند به این مهم دست پیدا کنند. حالا شما اگر می‌توانید به الماس قاره آفریقا سفر کنید تا در این سرزمین زیبا که به خاطر قرار گرفتن در نیمکره جنوبی فصل زمستانش را پشت سر می‌گذارد به تماشای جام‌جهانی بنشینید.

به نوشته وطن امروز؛ این اتفاق محصول دسترنج هزاران کارگری است که در بدترین شرایط امکانات موجود را بنا کردند؛ مردان و زنانی که به گفته دنی جردن، مسؤول برگزاری مسابقات آنها بیشترین سهم را دارند و باید به صورت رایگان بازی‌ها را ببینند. اما در اینجا یک نکته باقی می‌ماند و آن اینکه نلسون ماندلا برنده 91 ساله جایزه صلح نوبل در سال1993 تصریح کرد در خانه روستایی‌اش خواهد ماند و از طریق گیرنده تلویزیونی شاهد برگزاری جشن آغازین خواهد شد.

واقعا فکر می‌کنید چرا او که سمبل آفریقایی‌هاست این تصمیم را گرفته؟ خود او این امر را کهولت سن و کسالت بیان کرده ولی باز هم سپ بلاتر امیدوار است نلسون به مراسم افتتاحیه وارد شود. حالا در ابتدا می‌خواهیم به یکی از جملات معروف ماندلا، اسطوره آفریقای جنوبی اشاره کنیم، «می‌بخشم اما فراموش نمی‌کنم» او سال‌ها جنگید تا نظام آپارتاید، نژادپرستی، فقر و بیماری ایدز از کشورش رخت برکند. پس از رسیدن به قدرت با بیان این جمله نشان داد که ظلم و ستم زمان آپارتاید را بخشیده‌ اما این ظلم و اثراتش هرگز فراموش نخواهد شد.

حالا این کشور جنوبی قاره سیاه در کنار نلسون ماندلا که مظهر مبارزه است از رویدادی مهم و جهانی میزبانی می‌کند. آفریقای جنوبی کشوری با فرهنگ قومیت‌ها و نژادهای مختلف که در فرهنگی بزرگ‌تر گردهم آمده پذیرای 31 تیم فوتبال از 5 قاره جهان خواهد بود که هر یک فرهنگ، زبان، خواسته و انگیزه‌های متفاوت دارند.

این جام‌جهانی در آفریقای جنوبی
کشوری که در خود قومیت‌های متنوعی را می‌پروراند و تنوع گویش و فرهنگ فراوانی را پذیراست با شکست رقبای خود میزبان نوزدهمین دوره از مسابقات جام‌جهانی شد و در نظر دارد با توجه به ویژگی‌های منحصر به فردش نخستین میزبانی خود را تبدیل به خاطره‌انگیزترین رویداد ورزشی کشورش کند. ویژگی‌هایی که در تنوع فرهنگ‌، تاریخ، حیات وحش، تفاوت طبقاتی ساکنانش و نژادهای ساکن در آن نمایان شده و جام نوزدهم را تبدیل به جذاب‌ترین جام‌جهانی تاکنون برگزار شده، کند.

از سوی دیگر بر خلاف سال‌های گذشته هوای مطلوب کشور میزبان که در فصل پاییز از تیم‌ها و هواداران کشورهای مختلف پذیرایی خواهد کرد بر کیفیت بازی بازیکنان تاثیر مثبت خواهد گذاشت تا بازیکنان پس از سال‌ها به دور از گرمای خفه کننده تابستان اروپا و آسیا به میدان روند و شادابی بیشتری را ارائه دهند.

ویژگی دیگر میزبانی آفریقای جنوبی را می‌توان حیات وحش زیبا و منحصر به فرد دانست که بر‌خلاف کشورهای اروپایی می‌تواند عاشقان طبیعت و حیوانات مختلف را جذب خود کند تا با اشتیاق راهی محل میزبانی مسابقات جهانی شوند. کشور آفریقای جنوبی کشوری پهناور است که به دلیل وجود پارک‌های وحش حفاظت شده بسیاری از جانورانی که در دیگر نقاط آفریقا منقرض شده‌اند را در خود محفوظ نگاه داشته است.

برگی از تاریخ
آفریقای جنوبی تاریخی متفاوت را نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی تجربه کرده، مهاجرت اروپایی‌ها به این کشور و موقعیت استراتژیک دریایی آن سبب شده تاریخ پرفراز و نشیبی را پشت سر گذارد. این کشور از قدیمی‌ترین آثار باستانی موجود در قاره سیاه محفاظت می‌کند با این وجود تاریخ آفریقا از زمانی که دریانوردان اروپایی از راه بازرگانی هند شرقی می‌گذشتند، نوشته شد.

در اواسط قرن هفدهم هلندی‌ها قدم به آن گذاشتند و با ساختن و بنا کردن شهرهایی در منطقه منتهی‌الیه آن (دماغه) این کشور را به مستعمره‌ خود تبدیل کردند. اما در سال 1841 انگلیسی‌ها سر از آفریقا درآوردند و شهرهایی را در این کشور تاسیس کردند. اما در نیمه‌های قرن نوزدهم این سرزمین شاهد نبرد بوئرها بود؛ نبردی میان انگلیسی‌ها و هلندی‌ها که با شکست انگلیس همراه شد اما پس از جنگ‌های بسیار این بوئرها بودند که مجبور به تسلیم شدند.

نماد مردمان آفریقای جنوبی
دماغه امید‌نیک جنوب غربی‌ترین نقطه قاره آفریقاست که طی سالیان دراز برای دریانوردان اهمیت خاصی داشته است. نخستین اروپایی که به دماغه رسید دریانورد پرتغالی دایاس بود که در سال 1488 به این نقطه رسید و آن را دماغه توفان‌ها نامید. وی پس از بازگشت به کشورش در گزارشی به پادشاه درباره سفر خود و مشکلات آن گفت.

جان دوم پادشاه پرتغال نیز برای تشویق دریانوردان به ایجاد مسیر دریایی از اروپا به شرق و هند، نام دماغه را به دماغه امید نیک تغییر داد و این تصمیم نقطه عطفی براي در‌یانوردان محسوب می‌شود که برای برقراری مسیر مناسب دریایی به شرق دور تلاش می‌کردند. بنابر روایات، گذشتن از دماغه امیدنیک بسیار سخت و دشوار است، کشتی‌ها یا با این دماغه برخورد می‌کنند و متلاشی می‌شوند یا بعد از سختی و فشار فراوان از کنارش عبور می‏کنند و به سفر خود براحتی ادامه می‌دهند. این نمونه‌ای از زندگی انسان‌هاست که وقتی بحران‌های زندگی‌شان را پشت سر می‌گذارند، مسیری هموارتر از قبل را پیش روی دارند.

به سرزمین الماس خوش آمدید
حالا این کشور که در درون خود کشوری دیگر را جای داده- مستعمره‌ای به نام مجمع الجزایر شاهزاده ادوارد واقع در زیر قطب جنوب که نباید آن را با جزیره کانادایی شاهزاده ادوارد اشتباه گرفت- باسابقه و تاریخ متفاوتی که در قلب خود جای داده در میدانی دیگر به مبارزه خواهد پرداخت؛ مبارزه‌ای دیگر که رابطه‌ای عمیق با تاریخ و مردمان این کشور دارد؛ مبارزه برای بقا، حیات و دوری از ظلم و تبعیض. جام‌جهانی فرصتی مناسب برای اثبات شایستگی‌ها و تفاوت‌های این کشور پهناور است تا روحیه و انگیزه خستگی‌ناپذیر ملتی محروم که برای جوانمردی و سرور همیشگی خود جنگیده را در برابر اروپاییانی که به منابع غنی و ذاتی آن چشم داشتند ثابت کند و در نهایت سربلند شود.

اینجا زاکومی ببر سبزی که نماد بازی‌هاست با شعار جوانمردی از شما میزبانی خواهد کرد تا شعار می‌بخشیم اما فراموش نمی‌کنیم زنده بماند و جابولانی توپی با 2 عنصر ویژه آفریقا، تنوع و هارمونی که در خود سرور را برای همه آرزو می‌کند منتظر ضربه‌های سهمگین و دیدنی بازیکنانی است که دیدنی‌ترین صحنه‌های فوتبال را خلق خواهند کرد. پس به کشوری با هزاران ملیت و فرهنگ خوش آمدید، همه در اینجا برای شما که میهمان ما هستید آرزوی شادی و سرور می‌کنیم. آرزوی قلبی و ذاتی ملتی در کشوری از قاره آفریقا، آفریقا جنوبی، به آفریقای جنوبی خوش آمدید.

در سیاست با خارجی‌ها
اصول اعلام شده سیاست خارجی آفریقای جنوبی عبارتند از: تشویق دموکراسی و احترام به حقوق بشر، تلاش جهت ممانعت از بروز درگیری و تشویق به حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات، ترویج توسعه پایدار و فقرزدایی. آفریقای جنوبی پیرو سیاست عدم تعهد بوده و با حضور فعال در مجامع بین‌المللی نظیر سازمان ملل تلاش می‌کند چهره مستقلی از خود ارائه دهد. اساس سیاست خارجی این کشور را نگاه به کشورهای قاره آفریقا تشکیل می‌دهد.

طی سال‌های گذشته، رهبران کشورهای بزرگ جهان (آمریکا، انگلیس، فرانسه، چین، هند و...) از این کشور دیدار داشته‌اند. با کناره‌گیری آقای ماندلا از ریاست‌جمهوری در سال 1999 و انتخاب آقای امبکی تغییر محسوسی در سیاست خارجی آفریقای جنوبی صورت نگرفته است ولی می‌توان گفت، تمرکز سیاست خارجی بر مسائل آفریقا و عملگرایی در روابط با کشورهای غربی از ویژگی‌های بارز سیاست خارجی دولت آقای امبکی است.

آقای امبکی با تبلیغ ایده رنسانس آفریقا تلاش می‌کند رهبری نهضت جدیدی در این قاره را به ‌دست گیرد. وی اخیرا با ارائه طرح NEPAD تلاش جدیدی را در این راستا آغاز کرده که این طرح در اجلاس سران اتحادیه آفریقا (OAU) به تصویب رسیده است. آقای امبکی با انتخاب مجدد در سال 2004 بر پیگیری سیاست خارجی خود در منطقه و قاره آفریقا و سرتاسر جهان بویژه بر مواضع آفریقای جنوبی در بحران زیمبابوه،‌ اعاده صلح در بروندی و کنگو و بحران عراق و فلسطین تاکید کرد.