مرور روزنامه‌های سه شنبه ۲۵ شهریورماه

پوست موز زیر پای قوه قضاییه در ماجرای اعدام افکاری! / ‏کنترل نقدینگی تنها راه کاهش گرانی‌هاست؟! /‏چهره واقعی بایدن به روایت «رسالت» ‏

پشت‌پرده تحریم تلویزیون ایران، شباهت‌ها و تفاوت‌های سیاست‌های ترامپ و بایدن در قبال ایران، پایان انتظار‌ها برای دادگاه ‏جرم سیاسی، بازگشت به برجام جبران شکست ترامپ، قالیباف در مقام لاریجانی؟ چاره اندیشی برای مشارکت ۱۴۰۰، ردپای ‏قاچاقچیان در افزایش قیمت موبایل، لغو پیش فروش نفت به مردم، اینترنت رایگان برای ۷۰۰ هزار معلم و گران فروشی ‏صددرصدی در تایر، از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۱۰۰۲۷۲۴

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۱:۵۵

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز سه شنبه ۲۵ شهریورماه در حالی چاپ و منتشر شد که اظهارات بایدن درباره اتخاذ ‏تحریم‌های هوشمندانه علیه ایران و گزارش‌هایی درباره تفاوت‌ها و شباهت‌های ترامپ و بایدن در قبال ایران از یک سو و ‏وعده بزرگ دستگاه قضایی درباره تفکیک جرایم سیاسی و امنیتی با تیترهای همچون پایان انتظار برای دادگاه جرم سیاسی در ‏صفحات نخست تعدادی از روزنامه‌ها برجسته شده است. یادداشت‌هایی درباره حواشی اعدام نوید افکاری و احضار سفیر آلمان ‏به خاطر اعتراض به اجرای این حکم نیز در چند روزنامه مورد توجه قرار گرفته است. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛

کنترل نقدینگی تنها راه کاهش گرانی‌هاست؟! ‏

هادی حق‌شناس، اقتصاددان طی یادداشتی با عنوان کنترل نقدینگی تنها راه کاهش گرانی‌هاست در شماره امروز روزنامه آرمان ملی ‏نوشت: اگر بخواهیم اقتصاد و به‌طور مشخص پول را که اصلی‌ترین عنصر در اقتصاد است و این پول هست که همه بازار‌ها را ‏تحریک می‌کند و به یک معنایی دیگر منجر به سیالیّت اقتصاد با همه ابعاد آن می‌شود، با عنصری خارج از اقتصاد و با یک ‏عنصر در فیزیک مقایسه کنیم، بهترین عنصر قابل مقایسه آب است. همچنان که آب در بیابان جذب نمی‌شود بلکه جاری است و ‏باید مسیر آب را به سمت رودخانه یا دریا هموار کرد، در غیر این‌صورت اگر رودخانه و دریایی نباشد، عوارض سیل با بخار آب ‏حل نمی‌شود همچنان که عوارض نقدینگی با افزایش کاهش قیمت دلار حل نمی‌شود. این وضعیت درخصوص پول در اقتصاد ایران ‏است. چون فضای کسب‌وکار مناسب نیست، پول جذب اقتصاد یا جذب بخش واقعی اقتصاد نمی‌شود و این نقدینگی جاری است و ‏هر لحظه به دنبال رودخانه یا کانال جدیدی برای جاری شدن، است.

بزرگ‌ترین رودخانه پول در دو سال گذشته بازار سرمایه بود، ‏به هر دلیلی که در اینجا لازم نیست دلایلش ذکر شود، این آب از رودخانه بازار سرمایه خارج شده است و به سمت کانال‌های آبی ‏مثل سکه، ارز، اتومبیل و سایر دارایی‌ها در حال جاری شدن است. افزایش قیمت دارایی‌ها اجتناب‌ناپذیر است مگر اینکه در ‏کوتاه‌مدت دولت از طریق دارایی خارجی و فروش دلار یا ارز در بازار یا بانک‌ها یا بازار پول به جمع‌آوری نقدینگی بپردازد. ‏یعنی بخشی از پول را جذب کند یا امکان یک رونق اقتصادی به عنوان مثال در بخش مسکن برای جذب نقدینگی ایجاد کند یا ‏اینکه سیاست شدید انقباضی به‌عنوان مثال فعالیت‌های عمرانی را تعطیل کند یا یارانه‌ها را به حداقل برساند و هر یک از این دو ‏یعنی تشدید رکود اقتصادی، افزایش نرخ بیکاری یا اینکه به سراغ استقراض خارجی یا همان درخواستی که از صندوق بین‌المللی ‏پول کرده بود. راه‌هایی که از اقتصاد متصور است، عمدتا همین موارد ذکرشده است و ممکن است موارد دیگر هم باشد که یک ‏هدف را دنبال کند و آن کم کردن جریان نقدینگی یا جذب نقدینگی است. تا زمانی که این حجم نقدینگی یعنی بیش از دومیلیون و ‏‏۶۰۰ هزار میلیارد تومان جاری است، هم ما انتظار تورم دورقمی داریم و هم انتظار افزایش قیمت دارایی‌ها مثل خودرو، سکه، ‏مسکن و... مگر اینکه فضای اقتصاد تغییر کند. این تغییر می‌تواند متکی به ظرفیت‌های داخلی و کاهش عوارض کرونا باشد، ‏می‌تواند متکی بر رونق تجارت خارجی ایران باشد. به عنوان مثال، ما در همین سال‌های نه‌چندان دور ماهانه بیش از ۲۰ میلیارد ‏دلار حجم تجارت خارجی داشتیم ولی در پنج‌ماهه گذشته حجم تجارت کمتر از ۳۵ میلیارد دلار شده است. طبیعتا این موارد اثرگذار ‏بر کسب‌وکار است و وقتی که رسما اعلام می‌شود که رشد اقتصادی سه‌ماهه منفی یک‌ممیز ۷ دهم درصد است گرچه این رشد ‏خیلی کمتر از رشد منفی آمریکا که منفی ۱۰ درصد است یا رشد سه‌ماهه دوم اروپا که منفی ۹ درصد است، اما نباید یادمان برود ‏که این رشد منفی سه سال است که ادامه دارد؛ لذا وقتی به هر دلیلی چه تحریم‌های ظالمانه و چه کرونا و چه مواردی دیگر منجر ‏به این شده است که حال اقتصاد خوب نباشد، ولی هزینه‌های اداره کشور صعودی باشد، بالاجبار نقدینگی خلق می‌شود و ‏اصلی‌ترین عوارض این نقدینگی تورم و ویترین تورم، گرانی دارایی‌هایی مثل سکه و خودرو و ... است. ‏

پوست موز زیر پای قوه قضاییه در ماجرای اعدام افکاری! ‏

مجتبی حسینی در بخشی از یادداشتی مفصل با عنوان پوست موز زیر پای قوه قضاییه و تجارت‌براندازان؟! در شماره امروز ‏اعتماد نوشت: این یادداشت یک مخاطب بیشتر ندارد: سید ابراهیم رییسی که از همان روز اول ریاست در قوه قضاییه تلاش کرد ‏تا عزم و جزم خود را برای اصلاحات درون دستگاه قضایی نشان دهد و اعتماد عمومی مخدوش‌شده به قوه قضاییه را به نقطه ‏قابل اعتماد بازگرداند. برگزاری نشست با اصحاب رسانه، بخشنامه درباره جرایم سیاسی، مرخصی به زندانیان، تلاش برای ‏پاکسازی قوه قضاییه از باند‌های فساد، تقلیل ۶۳ حساب قوه قضاییه به ۵ حساب و... از مهم‌ترین اقدامات آقای رییسی بودند که ‏امید‌های بسیاری را در فضای عمومی و سیاسی کشور ایجاد کرد و در صورت استمرار می‌توانست امید‌های مخدوش‌شده را به ‏عدالتخانه بازگرداند، اما صدور حکم اعدام برای سه جوان معترض آبان ۹۸، نه تنها دوباره نگرانی‌ها را تشدید کرد که با اجرای ‏حکم اعدام نوید افکاری، روح و روان بخش زیادی از جامعه ایران جریحه‌دار و فضای روانی جامعه را به ناامیدی و خشم از اقدام ‏قوه قضاییه و حاکمیت هدایت کرد. چرا؟ چون جمعیت کثیری از مردم به هر دلیلی- ضعف دستگاه قضایی در اقناع افکار عمومی، ‏پروپاگاندای جریان برانداز و اظهارات وکلای مرحوم نوید افکاری مبتنی بر نواقص پرونده - از مستندات دستگاه قضایی درباره ‏نقش مرحوم نوید افکاری در به قتل رساندن یک مامور شرکت آب و فاضلاب قانع نشدند و بر همین اساس با فریاد مجازی اعدام ‏نکنید، خواستار توقف اجرای حکم شدند که البته به قول مولانا: گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ماست آنچه البته به جایی نرسد ‏فریاد است.

البته مجریان و موافقین اجرای حکم اعدام مرحوم نوید افکاری بدون توجه به هزینه‌های سیاسی و روانی این اعدام در پاسخ ‏می‌گویند که اجرای مُرِّ قانون، مافوق احساسات و عواطف و اقناع جامعه است و ضرورتی وجود ندارد تا مردم درباره اجرای یک ‏حکم قضایی اقناع شده و اعلام رضایت کنند یا نکنند. این پاسخ و ادله شاید با مبانی قانونی ناسازگار نباشد، اما با وجود «قاعده درء ‏و انصاف قضایی» ماجرا فرق می‌کند. اگر پرونده نوید افکاری همچون پرونده‌های مشابه بین شاکی و متهم باقی می‌ماند و این ‏پرونده توسط دستگاه قضایی به یک پرونده سیاسی و حکومتی تبدیل نمی‌شد؛ مساله اعدام شدن یا نشدن او تبدیل به یک مطالبه ‏عمومی در جامعه ایرانی و جامعه جهانی نمی‌شد. اما به هر دلیل (از روی عمد یا غفلت) این پرونده همزمان توسط دو لبه ‏اپوزیسیون برانداز و مدعی کسب قدرت در ایران و دستگاه قضایی کشور، سیاسی و امنیتی شد و توجه مردم ایران و جهان را به ‏سمت خود جلب کرد. ‏

اینجا همان جایی است که قاعده مصلحت می‌توانست جلوی اعدام عجولانه را بگیرد و فرصتی به خانواده و وکلای مرحوم نوید ‏افکاری دهد تا به گفته خودشان بر اساس رایزنی‌های صورت‌گرفته رضایت بگیرند. ‏
مصلحت در احکام کیفری همان نگرشی است که با حمایت دستگاه قضایی به متهم و خانواده متهم کمک می‌کند تا برای جلب ‏رضایت طرف مقابل تلاش کنند. پرونده‌ها و نمونه‌های بسیار زیادی وجود دارد که تعویق در اجرای حکم قصاص و اعدام توسط ‏قوه قضاییه، منجر به حفظ جان متهم از طریق کسب جلب رضایت خانواده مقتول شده است. به هر نحو اگر تصمیم به اعدام و ‏اجرای حکم قصاص بود که؛
‏۱- براساس مستندات به ویژه اظهارات وکلای متهم، امکان رضایت وجود داشته است. ‏
‏۲- بر اساس «قاعده درء» که برگرفته از فرمایش رسول اکرم (ص) است که فرمودند: «تدرء الحدود بالشبهات» {حدود را به ‏شبهات دفع کنید}، امکان تاخیر در اجرای حکم اعدام میسر بوده است. ‏
‏۳- اگر تصمیم در اجرای سریع حکم اعدام بوده که با توجه به بازپس‌گیری شهادت شهود، پرونده دارای نواقص شده و توقف حکم ‏لازم‌الاجرا بوده است. ‏
‏۴- با توجه به شرایط فعلی اجرای این حکم به نفع جامعه و حکومت نبوده است. ‏

متن کامل این یادداشت را می توانید در شماره امروز اعتماد بخوانید.

چهره واقعی بایدن به روایت «رسالت» ‏

حنیف غفاری در سرمقاله امروز روزنامه رسالت با عنوان چهره واقعی بایدن ‏نوشت: جو بایدن نامزد حزب دموکرات در انتخابات ‏ریاست جمهوری آمریکا، اخیرا به نکات قابل‌تأملی در خصوص نحوه مواجهه با ایران اشاره‌کرده است. بایدن در یادداشت خود در ‏خصوص نحوه مواجهه با تهران (در صورت پیروزی در انتخابات ماه نوامبر) می‌نویسد: «تحولات ماه گذشته نشان داد که آمریکا ‏در موضوع سیاست‌های مربوط به ایران شکست‌خورده است؛ در سازمان ملل ترامپ حتی نمی‌توانست یکی از نزدیک‌ترین ‏متحدان آمریکا را برای تمدید تحریم تسلیحاتی سازمان ملل علیه ایران قانع کند؛ در مرحله بعدی، ترامپ تلاش کرد تا به‌طور ‏یک‌جانبه تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران را مجددا اعمال کند؛ این درواقع باعث شد که اعضای شورای امنیت سازمان ملل ‏برای رد اعمال آمریکا متحد شوند. راه هوشمندانه‌تری برای سختگیری بر ایران وجود دارد!» ‏

آنچه مسلم است این‌که بایدن نیز به‌مانند بسیاری از سیاستمداران و استراتژیست‌های آمریکایی معتقد است که ترامپ در مواجهه با ‏ایران و رسیدن به اهداف کوتاه‌مدت و میان‌مدتی که در زمان خروج از برجام تعیین کرده بود ناموفق مانده و شکست‌خورده است. ‏اما این به معنای جایگزینی «استراتژی فشار حداکثری» با «استراتژی تعامل با ایران» نیست! بایدن درصدد تبدیل استراتژی ‏فشار حداکثری به استراتژی فشار هوشمند است. به عبارت بهتر، بایدن و حزب متبوع وی، در تلاش هستند تا استراتژی فشار بر ‏ایران را با استناد به مؤلفه‌ها، فاکتور‌ها و تاکتیک‌های تازه‌ای بازخوانی یا کانالیزه کنند. این همان روشی است که تا قبل از ‏یادداشت اخیر بایدن، افرادی مانند ریچارد نفیو، جک سولیوان، ویلیام برنز، ایلان گلدنبرگ و دیگر صاحب‌نظران حوزه ‏سیاست خارجی حزب دموکرات نیز از آن پرده برداشته بودند. ‏

یادداشت اخیر بایدن، نوعی اعلان‌جنگ اقتصادی و دیپلماتیک آشکار به ایران محسوب می‌شود. بایدن بسیار سریع‌تر ازآنچه برخی ‏تصور می‌کردند، پرده از چهره خود کنار زده و عمق دشمنی دموکرات‌ها با نظام ملت ایران را آشکار ساخته است. خواسته‌ها و ‏اهداف دموکرات‌ها در این معادله کاملا بارز و مشخص است. خواسته‌هایی که دموکرات‌ها در این توافق جدید دارند دقیقا همان ‏خواسته‌های دولت ترامپ است یعنی محدودیت‌های موشکی، منطقه‌ای بازرسی بازرسان مسئله‌دار آژانس از اماکن نظامی کشور و ‏دائمی کردن محدودیت‌های هسته‌ای در ایران. این موارد نشان می‌دهد که بازی دموکرات‌ها در قبال برجام دستکمی از ‏جمهوری‌خواهان ندارد البته ممکن است تاکتیک‌ها و اولویت‌های آن‌ها در این خصوص تغییر کند. یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌هایی که ‏سران حزب دموکرات بر روی آن تأکیددارند، دائمی کردن محدودیت‌های هسته‌ای ایران است. حتی برخی تئوریسین‌ها و ‏استراتژیست‌های حوزه سیاست خارجی آمریکا در حزب دموکرات به بایدن توصیه کرده‌اند که نخستین اولویت خود را (جهت ‏بازگشت حداقلی به برجام) را همین موضوع قرار دهد. تاریخ انقضای اعمال برخی محدودیت‌های هسته‌ای علیه برنامه هسته‌ای ‏ایران از بین رفته و این موارد، به محدودیت‌هایی دائمی تبدیل شوند. در این خصوص لازم است بند موسوم به غروب آفتاب ‏‎ (Sunset) ‎‏) مورد بازبینی و تغییر قرار گیرد. ‏

آنچه مسلم است این‌که شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، نه‌تن‌ها به معنای ورود واشنگتن به دوران عقلانیت و ‏منطق در قبال کشورمان نخواهد بود بلکه مترادف با شکل‌گیری تقابل جدیدتر و پیچیده‌تری میان کاخ سفید و تهران می‌باشد. ‏منازعه‌ای که بایدن و همراهانش باید از الان اطمینان داشته باشند در آن برنده نخواهند بود! ‏