تفاوت جام‌های قهرمانی ایرانی با تیم‌های اروپایی؛

رفتارهای غیر حرفه‌ای در جشن‌های قهرمانی

جنس این کاپ‌ها نیز ارزش آنچنانی ندارد و فقط به نوعی ساخته و آماده شده‌اند که در جشن‌های عجیب و غریب قهرمانی ایران زیر دست و پا از بین نرود. این جام‌ها که در اصل ارزش معنوی آنها بیش از ارزش مادیشان است کمتر از پنج میلیون تومان می‌ارزد و تیم قهرمان حق دریافت این کاپ را ندارد و فقط برای گرفتن چند عکس یادگاری می‌تواند آن را در اختیار داشته باشد.

کد خبر: ۱۰۰۲۲۷

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۹:۳۸

بعد از گذشت نه سال از حرفه‌ای شدن لیگ فوتبال ایران همچنان موارد بسیار زیادی وجود دارد که نه تنها در سطح حرفه‌ای نیست بلکه از استانداردهای جهانی نیز بسیار پایین تر است.

به گزارش فردا؛ از زماني كه پای برخی حیوانات برای حضور در اين جشن باز شد و از انسان‌ها سبقت گرفتند تا به امروز كه جام‌ها در ميان علاقه‌مندان به عكس‌های يادگاری دست و پا می‌زنند، فوتبال ايران معضلی با نام برگزاری جشنی آبرومندانه را يدك می‌كشد.

جامی که پس از قهرمانی تیم‌های ایرانی در لیگ‌ برتر و جام حذفی اهدا می‌شود بعد از یکی دو روز از آنها پس گرفته می‌شود و فقط یک جام کوچکتر به عنوان یاد بود قهرمانی به تیم قهرمان اهدا می‌شود.

قانونی نیز برای دریافت این جام‌ها وجود دارد که هر تیمی که بتواند 3 دوره قهرمانی لیگ را به دست آورد این جام برای آن تیم خواهد شد. هر چند این قانون مختص جام جهانی فوتبال است اما هنوز هیچ‌ یک از تیم‌های ایرانی نتوانسته‌اند جام قهرمانی را مال خود کنند.

این در حالی است که در کشورهای اروپایی و برای مسابقات بین‌المللی جام‌هایی در حد و اندازه بازیکنان ساخته می‌‌شود. جنس آنها از طلا و نقره است و هیچ کس برای تصاحب این جام حمله ور نمی‌‌شود.

به عنوان مثال تیم فوتبال بارسلونا سال گذشته توانست در تمام جام‌های معتبر دنیا مقام اول را به دست آورد و کاپ قهرمانی را بالای سر برد. از لیگ گرفته تا جام حذفی و سوپر جام در اسپانیا،‌ کسب عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا و سوپر جام باشگاه‌های اروپا، و در نهایت نیز کسب عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های جهان، همه و همه در یکسال و توسط یک تیم کسب شد. اما در همه این قهرمانی‌ها هیچ بار حرکات موزون و غیر متعارف از سوی بازیکنان و مسئولین برگزاری مشاهده نشد.

از همین رو همشهری تماشاگر نیز نوشت: جشن قهرمانی را نیز می‌توان جزو حواشی و زواید یک فصل فوتبال قلمداد کرد. کم و کیف برگزاری یک جشن اگر چه تاثیری در سرنوشت جام ندارد اما می‌تواند نشانی باشد از عمق درایت ، توانمندی و کاربلدی مسئولانی که در فوتبال هر کشور دست اندر کارند. درنگاهی به جشن‌های قهرمانی ادوار پیشین مشاهده می‌شود که جشن‌های گذشته ملغمه‌ای از ناهنجاری‌ها و نابسامانی‌هاست.

بنابراین گزارش جشن گرفتن به مناسبت قهرمانی باشد یا هر مناسبت دیگری، می‌تواند توانایی‌های جامعه را در شاد بودن نشان دهد. شاد بودن و لذت بردن هنری است که نزد هر قومی پیدا نمی‌شود و در برخی جوامع به دلایل گوناگون کمیاب است.