سالى سزاوار فراموشى

ايتاليا سال ۲۰۰۸ را در حالى شروع كرد كه هم عنوان قهرمانى جام جهانى فوتبال را از سال ۲۰۰۶ در جيب داشت و هم با ميلان جام باشگاه هاى اروپا و جهان را به سال ۲۰۰۷ تصاحب كرده بود اما در فاصله چند روز تا شروع سال ۲۰۰۹ اين كشور دوست دارد سال در آستانه پايان ۲۰۰۸ را هر چه سريع تر از ياد ببرد زيرا هم عناوين باشگاهى فوق را به منچستر يونايتد سپرد و هم در عرصه ملى ناكامى تلخى در جام ملت هاى اروپا در اتريش و سوئيس داشت كه باعث شد عنوان جهانى اش زير سؤال برود و به همين سبب است كه بسيارى از ايتاليايى ها ۲۰۰۸ را سالى سزاوار فراموشى مى دانند.

در گروه مرگ
به نوشته ايران، البته تيم ملى ايتاليا اين دفاعيه را از خود دارد كه در پيكارهاى «يورو ۲۰۰۸» با فرانسه، هلند و رومانى در گروه موسوم به «مرگ» قرار گرفته بود و شروعى فاجعه بار هم داشت و در همان بازى نخست خود ۰ـ۳ به لاله هاى نارنجى (هلند) باخت. يك تساوى با رومانى، به ايتاليا اميدهايى را بخشيد و سپس برد ۰ـ۲ در برابر «فرانسه»اى كه از هميشه كم فروغ تر بود، آتزورى را به يكچهارم نهايى فرستاد. در اين مرحله «پيراهن لاجوردى ها» با ضربات پنالتى به اسپانيايى كه در نهايت فتح جام شد و به اولين جام خود در سطح ملى طى 44 سال اخير دست يافت، بازنده و حذف شدند و در نتيجه نشانى از ايام طلايى ۲۰۰۶ از خود بروز ندادند.

در پى آن روبرتو دونادونى كه بعد از جام جهانى ۲۰۰۶ به جانشينى مارچلو ليپى مربى ايتاليا شده بود، از اين سمت كنار گذاشته و ليپى مجدداً جانشين او شد و وى مى كوشد با فتح مجدد جام جهانى (۱‎/۵ سال ديگر در آفريقاى جنوبى) سال بد ۲۰۰۸ را از اذهان بزدايد.

فقط فيورنتينا
باشگاه هاى ايتاليايى نيز در سال ۲۰۰۸ ندرخشيدند. ميلان بعد از درخشش اش در سال ۲۰۰۷ اميد داشت كه در فصل ۲۰۰۸ هم بر تارك اروپا بايستد، اما توسط آرسنال حذف شد و براى اين كه تيم هاى انگليسى در منظر ايتاليايى ها كابوس وار جلوه كنند، ليورپول هم اينتر را كنار گذاشت و رم نيز براى دومين سال متوالى به دست منچستر يونايتد حذف شد.

حتى در جام يوفا هم ايتاليايى ها اسباب تأسف شدند. پالرمو، سمپدوريا و امپولى حتى به مرحله گروهى اين پيكارها هم نرسيدند و به تيم هايى از اسلواكى، دانمارك و سوئيس باختند و حذف شدند و فقط فيورنتينا بود كه به مرحله گروهى رسيد و از آنجا هم بالا رفت و تا نيمه نهايى پيش تاخت و آنجا به رنجرز اسكاتلند باخت.

در صحنه هاى داخلى اينتر براى سومين سال متوالى فاتح «سرى A» شد اما اين بار برخلاف فصل پيش از آن، رقابت به هفته آخر و ساعت و دقايق واپسين كشيده شد. رم كه تا ۳ ماه مانده به پايان رقابت ها ۱۱ امتياز از نراتزورى عقب بود، اين فاصله را ذره ذره كم كرد، تا جايى كه اگر در هفته آخر اينتر در برابر پارما متوقف و رم در مقابل كاتانيا پيروز مى شدند، قهرمانى به جالو روسى مى رسيد و سومين اسكودتوى متوالى اينتر حاصل نمى آمد.

حتى براى دقايقى اين امر محتمل به نظر مى رسيد، زيرا اينتر كارى را در برابر پارما از پيش نبرده و رم از كاتانيا پيش بود، اما آبى و سياه هاى ميلان با گلزنى هاى زلاتان ابراهيموويچ كه بعد از مصدوميتى طولانى به ميدان برگشته بود، بازى را ۰-2 از پارما بردند و رم با كاتانيا مساوى كرد تا اينتر با ۳ امتياز برترى بر پيراهن قرمزهاى پايتخت براى سومين بار متوالى قهرمان كالچو شود.

در همان حال ميلان هر چه در ۱۰ هفته آخر كوشيد با پيشى جستن بر فيورنتينا حائز رتبه چهارم شود و با تصاحب چهارمين (و آخرين) سهميه ايتاليا در جام قهرمانان باشگاه هاى اروپا از نو راهى اين جام شود، نتوانست و اين رتبه را به تيم فلورانسى سپرد و حائز رتبه پنجم و اجباراً راهى جام يوفا شد.

خريدهاى كم اثر
روسونرى كوشيده است با خريدارى رونالدينيو، زمبروتا و فلامنى در تابستان امسال و پس گرفتن شوچنكو و به لطف دورى از دغدغه حضور در جام قهرمانان قاره، امسال در «سرى A» بدرخشد، اما در حالى وارد تعطيلات دوهفته اى سال نو (ميلادى) شده است كه باز هم 9 امتياز از «اينتر صدرنشين» كمتر دارد و كاتوزو را به دليل مصدوميت شديد تا اسفندماه از دست داده و پيرلو را هم بعد از مصدوميت ۳ ماهه وى، تازه بازيافته است و از آخرين زمانى كه نستا در ميدان رؤيت شد، چنان زمان طولانى اى مى گذرد كه عده اى قيافه او را هم از ياد برده اند! به اين ترتيب نراتزورى كه حالا با مربيگرى خوزه مورينيو به ميدان مى آيد و اين پرتغالى را جانشين روبرتو مانچينى كرده، يك بار ديگر اميددار اول كالچو نشان مى دهد.

در عين حال برخورد مجدد ايتاليايى ها با ۳ تيم انگليسى در مرحله يك هشتم نهايى جام قهرمانان باشگاه هاى اروپا در اسفندماه امسال، مسابقات تكرارى اما جالبى را بين دو كشور در سطح باشگاهى نويد مى دهد و ستيز اينتر با منچستر يونايتد سرآمد آنها خواهد بود.

با اين كه در فوتبال هرچيزى امكانپذير است، اما بعيد مى نمايد سال ۲۰۰۹ كه در طليعه آن هستيم، به اندازه ۲۰۰۸ كه يك هفته بعد تمام مى شود، براى ايتاليايى ها بد باشد.