صعود از لانه زنبور
درست است که ما همیشه و همیشه به ضعیف بودن حافظه تاریخ یمتهم بوده و هستیم ولی باید یاد بگیریم که ،سالهای افول فوتبالمان را از یاد نبریم .
به گزارش خبرنگار ورزشی «تابناك»، سالهایی که لحظه لحظه اش با مساویها و شکستهای دل به هم زن در تورنمنت های حساس و غیر حساس همراه بود و نرسیدن به جام جهانی از تلخ ترین یادگار های همین دوران محسوب می شود.کم کم داشتیم به آن جایی می رسیدیم که نباید.دیگر دیدن یا ندیدن یک بازی ملی چندان برای مردم فرقی نمی کرد. باختن و شکستن غرور فوتبالی می رفت که به عادتی کهنه و البته تلخ بدل شود و این ادامه داشت تا روزی که ذوب آهن با نمایشی قدرتمندانه در سرزمین اعراب ،بار دیگر نفسی تازه در این کالبد نیمه جان دمید. برد ذوب آهن ، شکست الهلال و رسیدن به فینال رقابتهای قهرمانی باشگاههای آسیا همان چیزی بود که فوتبال امروز ما به آن نیاز داشت.
بی شک منصور ابراهیم زاده ، با آن شخصیت منحصربفرد و تواناییهای فوق العاده فنی را می توان یکی از مهمترین دلایل جایگاه امروز ذوب آهن دانست. مردی که ، به زعم نگارنده ، شباهت زیادی به بقیه مربیان ندارد ، نه خارجی است و نه اهل لابی و باند بازی ، نه موبایلش را خاموش می کند ونه دوست دارد نقش آدمهای متفاوت را ، با تکیه بر جایگاهش ، بازی کند .سرمربی موفق ذوب آهن یک جنتلمن واقعی است و با انتقال همین روحیه به تک تک شاگردانش ، امروز از تیم ذوب آهن تیمی فوق العاده و بین المللی ساخته است . ذوب آهن با ابراهیم زاده مهر پایانی زد بر همه ناکامیها ، یک ملت را با بردهایی مقتدرانه صدا زد و با پیروزی غرور آفرین همراه کرد . ابراهیم زاده و شاگردانش امروز توانستند بزرگترین موهبت را ازآن فوتبال ایران کرده و اولین گام را در آشتی ملت با فوتبال بردارند.
از ابراهیم زاده و نقش بسزایش در موفقیتهای امروز ذوب اهن که بگذریم به نکته ای اساسی می رسیم ،اینکه تیم امروز ذوب آهن دست پرورده یک سیستم مدیریتی کارامد و با ثبات است ، سیستم مدیریتی که خشت اول آن در زمان مدیریت پیشین باشگاه گذاشته شد و پس از آن اگر چه سعید آذری جایش را در این باشگاه صنعتی به دلیلی داد ، اماسیستم همان سسیتم بود و مدیریت جدید به جای پشت پا زدن به همه داشته های گذشته و خراب کردن دیوار بنا شده ،دست به کار شد ، از فونداسیون اصولی مهیا شده به درستی استفاده کرد و آجر روی آجر گذاشت و به اوج آسمان رسید . به جای تیشه به ریشه زدن ادامه داد ، ایستگاه به ایستگاه و پیروزی به پیروزی...تا به اینجا رسید که مقتدرانه در دو جبهه لیگ برتر و جام باشگاههای آسیا ، استوارانه و ثابت قدم بجنگد . هم صدرنشین لیگ برتر در هفته دوازدهم لیگ باشد و هم یک پای فینال در رقابتهای قهرمانی آسیا...
بی شک ذوب آهن ، ابراهیم زاده و شاگردانش ، فوتبال ایران را رونقی دوباره دادند ، تحرکی در فوتبال ایران بوجود آوردند و فوتبال ایران را مدیون خود کردند تا همیشه...
حلاوت پیروزی و هر آنچه فینالیست شدن ذوب آهن در آسیا به فوتبال امروز ما هدیه داد، آن چیزی بود که در این مقال به آن اشاره ای کردیم و اما این همه آن چیزی نیست که باید به آن پرداخته شود ، در شماره بعدی این مقاله با نگاهی دیگر ، شرایط امروز ذوب آهن و دلایل موفقیت این تیم را بررسی خواهیم کرد.
