كدام اراده مسئولان-آقايي كه از اراده مسئولان صحبت ميكني ؟؟همين مسئولان بودند كه باعث نابودي بينظيرترين درياچه جهان شدند آنهم با پر كردن درياچه با سنگ و خاك براي كشيدن جاده-داريم مي بينيم كه اراده مسئولان چه نتايجي ببار آورده است نمونه آن بخشيدن رودخانه هيرمند و سهم آب ايران به افغانيها - بخشيدن سهم درياي خزر ايران به جمهوريهاي شوروي سابق - بخشيدن اروند رود و چاههاي نفت غرب به عراقيها و در اينده ايي نزديك بخشيدن جزاير سه گانه و خليج هميشه فارس به عربها . اين است اراده مسئولان

اي كاش درباره پل ميان گذري كه از سي سال پيش شروع به كشيدن كردند و همين اواخر تموم شد و به نابودي آن كمك كرد هم تحقيق مي كرديد. بهتر بود خودروها درياچه را دور مي زدند تا از وسط آن بروند. حيات يك درياچه مهم تر از چند ساعت زودتر رسيدن چند خودرو است. درياچه متعلق به همه مردم ايران است درحاليكه همه مردم ايران در اين مسير رفت و آمد نمي كنند. حتي اگر همه مردم هم در اين مسير رفت و آمد مي كردند هم باز هم نمي بايست پل ميانگذر ميزدند. در خيلي از كشورهاي دنيا هم گاهي حفظ محيط زيست را بر منافع همه ملت ترجيح مي دهند.

براي نجات و حفظ اين درياچه و ديگر مكانهاي طبيعي كه در معرض تهديد ونابودي هستند به مردم اعلام كنيد هر كمكي از دست هركس مي آيد دريغ ننمايد.

اگر به چند سال قبل برگردیم می بینیم که دقیقا از زمانیکه آب رودخانه زرینه رود(معرف به چغتای) به خاطر کیفیت مرغوب آب به تبریز منتقل شد این مشکل شروع شد زرینه رود طبق اعلام کارشناسان 70 درصد اب دریاچه را تامین میکرد (اب شیرین) و همین موچب کاهش شوری و حفظ اکوسیستم میشد الان بر روی اکثر رودخانه ها سد زدند ولی آب پشت سد زرینه رود با لوله به طول 200 کیلومتر به تبریز برای مصرف مردم منتقل میشود علت اصلی خشک شدن دریا دخالت در روند طبعی ریزش اب به این دریاست که بهتر است در نظر گرفته شود بقه موارد تقریبا بی اثر هستند و برای خشک نشدن دریا راهی جز تامین آب شرین که به این دریا بریزد نیست

اگر جمعیت ایران هر کدومش یک سطل آب به این دریاچه بریزد کم ابی جبران می شود . مسئولین هم اگر اصلا حرف نزنن به خدا دلمون اروم میشه . وقتی ادم دریاچه ای با اون اوبهت قبلی را با الان میبینی به خدا خیلی ناراحت میشه .... لااقل چندین کیلومتر از ساحل بیشتر از 1 متر عمق ندارند؟؟؟ تنها راهش هم هدایت اب های مجاور و رودخانه ها به دریاچه است

سانیکه معتقدند میتوان با استفاده از اب رودها و پشت سدها در منطقه دریاچه ارومیه را نجات داد متاسفانه اطلاع ندارند که در حال حاضر نیز ما اب کافی برای کشاورزی نداریم و این کمبودمشگل هر ساله افزایش پیدامیکند چنانکه در 30 یا 40 سال گذشته نیز چنین بوده.و تامین اب شیرین مورد نیاز در کل
کشورهای منطقه بزرگترین چالش پیش روی در اینده خواهد بود. بنا براین فکر انتقال آب های شیرین به دریاچه در هر اندازه و حجم کار ی عبث خواهد بود چرا که در چند سال اینده بناچار متوقف خواهد شد. تنها را استفاده از اب دریای مازندران خواهد بود. و کسانیکه باین فکر معتقد نیستند بهتر است قدری بیشتر و عمیقتر مسئله را مورد بررسی قرار دهند و در محدوه نیاز های استانی فکر نکنند. احیای دریاچه به حجم عظیم اب نه برای ده ها و صدها سال بلکه برا ی قرن ها نیاز دارد.

آقای دکتر کهرم از اساتید شناخته شده و صاحب نام در زمینه محیط زیست هستند و اظهار نظر ایشان صرفا" تحریک و توجه جدی باین مسئله بوده و جواب هم گرفته اند و اکنون ایشان تنها نیستند و هزاران نفر در تکاپوی یافتن بهترین وعملی ترین و پایدارترین گزینه نجات دریاچه ارومیه و دیگر دریاچه های در حال خشک شدن در کشورمان هستند.