مشكل مملكت ما اين است كه افرادي كه پستي دارند مدام از اوضاع و احوال كشور تعريف ميكنند و مشكلات را مي پوشانند ولي وقتي بركنار ميشوند يا كنار ميروند افشاگري ميكنند كه اي واي حال و روز كشور بسيار اسفناك است.
انصافا كداميك از ما تا بحال ديده بوديم كه آقاي دانش از وضعيت اقتصادي اينگونه انتقاد كند. چرا ايشان تا سه ماه پيش هيچ سخني از مشكلات اقتصادي به زبان نمي آوردند؟

اکنون باتوضیحات فوق به این نتیجه می رسیم که در مساءل مهم کشور کار کارشناسی کم می شود. امیدوارم این انتقادات سازنده واقع شود نه اینکه باعث موضع گیری های خصمانه شود.

مسلما کار کردن در چنین فضایی ، خصوصا در چنین پستی ،با مشکلات خاص خود مواجه است.بیان مشکلات از دیدگاه ایشان می تواند به عنوان یک نظیریه بکر کارشناسی شده برای رفع مشکلات اقتصادی مد نظر وزیر بعدی قرار گیرد.

من یک استاد دانشگاه هستم با مدرک دکترا و دریافتی ام در ماه یک میلیون و 4 هراز تومان. دو سال پیش زمینی را در حاشیه شهر ..... به قیمت 22 میلیون تومان خریدم که الان متاسفانه آن را 70 میلیون تومان می خرند. به عبارتی تفاوتی معادل 48 ماه یا 4 سال تدریس من در دانشگاه با حدود 5 ساعت خواب و استراحت در شبانه روز. آیا انتظار ندارید من هم بجای تلاش برای ارتقاء علمی خود و دانشجویانم وارد بازار سود آور خرید و فروش مسکن شوم؟ نمی خواهم آیه یاس بخوانم و همه چیز را سیاه جلوه دهم ولی انتظار شما از یک معلم با حقوق متوسطی معادل 400 هزار تومان که 10 سال باید تلاش کند و چیزی نخورد تا این تفاوت قیمت ناشی از تورم را جبران کند چیست؟ ضرر این بی توجهی به آموزش و پرورش و آموزش عالی را چه کسی خواهد پرداخت؟ انتظار دارید من چگونه و با چه منطقی دانشجویانم را تشویق به تحصیل علم بیشتر کنم؟ آیا آنها از من خواهند پذیرفت؟ آیا در چنین شرایطی با مدرک گرایی که برای استفاده از موقعیت های برتر و رانت های بیشتر بدون تلاش و کوشش صورت می گیردکه آفت امروزه دانش کشور ماست می توان مبارزه کرد؟