زندگي چون قفسي است
قفسي تنگ و پر از تنهايي
و چه شيرين است لحظه غفلت آن زندانبان
بعد از آن هم پرواز
اميدوارم در زندگي بعدي پرشکوه و شادان باشند
نیلوفر
|
|
۱۶:۳۵ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
7
18
پاسخ
کی؟ کجا؟چرا؟ فکر کردم فقط خودم از دنا بی خبرم!خدا رحمتش کنه ولی چرا اینجوری؟
hamid
|
|
۱۶:۴۷ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
6
16
پاسخ
همه چیمون بودار شده حتی مرگ هنرمندان
خدایش بیامرزد وبه دختر گلش و مردم ایران تسلیت
ناشناس
|
|
۱۶:۵۱ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
8
7
پاسخ
خدا بيامرزد بازيش به دل مي نشست
و خيلي دوست داشتني بود واقعا حيف شد روحش شاد روانش گرامي باد .
ناشناس
|
|
۱۷:۰۱ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
7
18
پاسخ
در اوج شهرت اینگونه غریبانه رفتن سزاوار چنین هنرمندی بزرگ و نامدار نبود. ایکاش ...
نويد عظيمي
|
|
۱۷:۰۶ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
4
14
پاسخ
لطفا گزارشهاي بيشتري بديد.چرا به اينصورت برگزار شده.
ناشناس
|
|
۱۷:۱۶ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
5
12
پاسخ
چه آرامش عجیبی توی نگاه خانوم قاسمی وجود داره. من تا بحال چنین صحنه ای ندیده بودم که یک نفر اینقدر با مرگ منطقی برخورد کنه. اون هم مرگ مادرش.
ح
|
|
۱۷:۱۷ - ۱۳۸۹/۰۱/۳۱
7
16
پاسخ
انا لله و انا اليه راجعون
با سلام
من خانم خير آبادي را از نزديك ديده بودم. سر فيلمي كه در امامزاده قاسم تهران فيلمبرداري مي شد. ايشان خيلي مهربان و متواضع بود. با همه ي افراد معمولي كه من هم جزيي از ان ها بودم گرم برخورد كرد برخلاف بسياري از هنرمندان كه به سبب فضولي ها و برخورد بعضي مردم خود را پنهان مي كنند، ايشان با ما حرف زد و تمام اين مدت لبخند مي زد. امروز كه خبر درگذشتش را شنيدم از او به خير ياد كردم. ان شا الله جايش خوب و مقامش رفيع باشد كه اخلاق نيكو و مدارا با مردم از صفات رحمت شدگان است.