ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۱:۱۳ - ۱۳۸۷/۰۱/۳۱
اين شعار اگه نخريم اينطور نميشود،كاربردشو از دست داده چون تو اين مملكت بعضي ها اونقدر پول گيرشون ميياد كه اگه نون بشه دونه اي 15000 تومن نه تنها ككشون نميگزه بلكه براي پز دادن هم كه شده هم ميخرن وهم از همون جملات بالا مينويسن...البته ايكاش دولتمردان عزيز انو به حساب همه نذارن و بدونن كه يه عده اي هم تو اين مملكت زندگي ميكنن كه هنوز بايد دنبال نون دونه اي 15 تومن بگردن تا شايد بتونن شكم خودشونو پر كنن.
ناشناس
|
UNITED STATES
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۸۷/۰۱/۳۱
با سلام به دوستان گرامی و سروران عزیز، نانوایان زحمتکش دیروز و متهم امروز 5 سال است که نرخ جدید نگرفته اند.ولی دستمزد کارگر،حق بیمه، هزینه های آب برق گاز استهلاک تجهیزات مالیات و...طبق تورم موجود به طور سالانه افزایش یافته است.از طرفی تورم موجود در وضعیت معیشتی وی نیز تاثیر گذار بوده است.و از طرفی هم درامد وی کم شده و به پرداخت ضرر و زیان رسیده اند.دولت هم به جای افزایش چند درصدی قیمت نان عرضه نان به صورت آزاد پزی را با هدف ازاد نمودن نان و غیر یارانه ای کردن آرد وعادت دادن مردم به نان آزاد، سعی در منحرف کردن اذهان دارد.مردم اگر حقوق شما با توجه به تورم موجود به مدت 5 سال ثابت می بود چه میکردید؟؟ به خدا نانوایان امروز همان نانوایان زحمتکش دیروزند که بر آنها ظلمی رفته و می رود که قامتشان را خمیده.!! آیا نانوایان انسانهای ای ن جامعه نیستند ؟؟ آیا حقی از این جامعه ندارند و در آن زندگی نمیکنند؟؟ایا حق زندگی با وضع معیشتی خوب را ندارند.؟؟مردم بر سر نانوایی که در این مدت سی سال و عمر خود نه تنها انسان انگاشته نشده اند بلکه از طبیعی ترین حق خود بی بهره بوده و همیشه به هنگام نیاز زحمتکش نامیده شده و دگر بار متهم، فرياد نكشيد.
والسلام بنده با حس مسئولیت در قبال این صنف بر خود وظیفه دانستم که این چند سطر را بنویسم.
ناشناس
|
GERMANY
|
۱۳:۴۱ - ۱۳۸۷/۰۱/۳۱
اين همه اغراق براي چه ؟مردم ايران وقتي مي خواهيم بناليم مي گوييم که هيچ نداريم و وضعمان از مرم سومالي و اتيوپي هم بدتر است و وقتي مي خواهيم افه بياييم شروع مي کنيم که چند بار اروپا و امريکا و ...رفته ايم امروز سري به مناطق به قولي محروم حاشيه شهرها برويد مي بينيد که تقريبا از نظر ريخت و قيافه با بالاشهري ها تفاوت ندارند .
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۰۶ - ۱۳۸۷/۰۲/۰۹
باسلام و خسته نباشيد
خودمانيم ما در هر كشوري شغلهاي زيادي داريم كه با ارباب رجوع و يا مردم سروكار دارند و مردم نيز به آنها نياز دارند و مايحتاج اصلي زندگي خودشان را تهيه مي‌كنند و زندگي بدون آن كالاهاي اصلي ميسر نيست بالاخره چه كار بايد كرد بالاخره نانوا به دليل گران بودن آرد آزاد نان را گران مي‌كند ميوه فروشي قيمت ميوه را بدليل بنزين آزاد و كرايه حمل بار گران مي‌كند، پول آب و برق و گاز و تلفن و ديگر فيشها نيز به دليل تورم ساليانه دو بار گران مي‌شود و فقط مي‌ماند كارگر و كارمند بدبخت كه حقوق ثابت دارد نمي تواند بگويد كه من حقوق ثابت دارم بايد چكار كنم آيا سربزاريم بميريم ما زن و بچه نداريم آيا موقع خوردن صبحانه و ناهار يا شام مي‌شود خانواده ما شكم ندارند گرسنه‌شان نمي‌شود فقط زن و بچه بعضي از آقايان و در ادارات و وزارتخانه‌ها زن و بچه هيات علمي و آقايان دكترا و يك قشر خاص شكم دارند و بايد غذا ميل كنند پس ما فقير و فقرا و بيچاره‌ها و كارگران و كارمندان بدبخت و حقوق ثابت داريم كه اصل مخارج دوا و دكترمان رانيز نمي شود بايد چه كار كنيم آبا به هر چيزي كه رسيدم بگويم گران شده پس ما هم مبارزه مي‌كنيم ونمي‌خوريم بابا اين كه مملكت داري نشد و اين مشكل فقط مشكل اين دو يا سه سال نيست كه ما بخواهيم دولت يا حكومت را زير سوال ببريم اين مشكل از زمان رضا شاه خائن نيز بوده كه خودش باز هم من شنيده‌ام كه مي‌گفتند نانوا را انداخت به تنور و سوزاند پس هميشه در ايران اين كشور پر از انسانهاي سودجو و فرصت طلب بوده و هست و فقط كمي درايت مي‌خواهد كه جلوي اين افراد را گرفت نمي‌شود بخدا خيلي راحتر از آنزماني هست كه سربازان و بسيجيان با سربازان عراقي و مصري اردني در مناطق جنگي مي‌جنگيدند و مبارزه مي‌كردند و نگذاشتند به خانه و كاشانه ما موردتاخت و تاز قرار بگيرد چرا حالا جا زده‌ايم آيا مبارزه كردن با اين افراد كه كرايه تاكسي را گران كرده‌اند با مبارزه كردن در كوه‌هاي غرب كشور تپه شهدا و تپه آنتن و ميمك مشكلتراست آيا نمي‌شود با نانوايي كه صبح تا شب با هم مي‌گردد با ما مي‌خورد مبارزه كرد آيا مردم خودشان بايد دست به كار شوند و هرج و مرج شود يا اينكه بايد قانوني را كه داريم اجرا شود و مجريان قانون با همديگر تعامل داشته باشند تا بتوانند جامعه را بسازند و جناح بازي و باندبازي را كنار بگذارند بخدا ما همه چيز در كشورمان داريم از همه كشورها چرا بايد اين همه مستاجر خانه بدوش جوان معتاد داشته باشيم و آن وقت هزاران خانه‌هاي مسكوني در ونزوئلا يا پاكستان، افغانستان يا عراق يا بوليوي و مالاوي يا ديگر كشورها بسازيم نمي گويم براي ديگر كشورها و ديگر بلاد اسلامي كاري نكنيم نه حداقل كمي هواي مردم را داشته باشيم آخر نمك خوردن ونمكدان شكستن كه هنر نيست مردم مسلمان را اذيت كردن كه كار دستي نيست بخدا ما كارگران و كارمندان بيچاره از انجام دادن كارهاي واجب ما مانده‌ايم پس بيائيم ديگر شعار ندهيم و هر كسي در جاي خود شروع كنيم به سازندگي نه تخريب اين و آن و ديگران را متهم كنيم تا انشاءالله خشكسالي نيز بگذرد بخدا اين نفرين خداوند است نعمت خدا را شكر نگفتن و مردم را آزار دادن و زندگي را به كام همه تلخ كردن اين عواقب را دارد و حالا هنوز مانده كه از آسمان سنگ‌هاي ده تني ببارد بر سر ما هنوز زلزله‌هاي مهيب مانده ما داريم به كجا مي‌رويم چه كار مي‌كنيم
شاد و موفق باشيد انشاالله قلمتان پرجوهر باد
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۳۶ - ۱۳۸۷/۰۲/۰۹
عزيزان سلام و خسته نباشيد

راستي هفته نامه گل آقا مورخ فروردين 1370 را ورق مي‌زدم و شعري نظرم را جلب كرد كه گفتم براي شما بنويسم تا شما هم بخوانيد

روحت شاد گل آقا

قيمت

نرخ‌ها هر روز بالا مي‌رود
كس نداند تا كجاها مي‌رود

استخوان كارمندان را شكست
دادشان تا عرش اعلا مي‌رود

همسرم گويد به من: بي‌عرضه‌اي
ظلم، از دست تو بر ما مي‌رود

شوي خواهر زاده‌ام بازاري است
پولش از پارو به بالا مي‌رود

از براي دخترش ويلا خريد
فصل تابستان به ويلا مي رود

گاه با بچه گهي هم با زنش
در سفرهاي اروپا مي‌رود

بچه من با تن يك لاقبا
مدرسه در سوز سرما مي‌رود

گفتمش: جانم، عزيزم، غم مخور
سختي امروز و فردا مي‌رود

هركه را بيني چه دارا، چه ندار
عاقبت از دار دنيا مي‌رود

وعده ما را خدا داده بهشت
هر كه سختي ديده، آنجا مي‌رود