اولا چرا هنوز نفهمیده اند که به رنگ ارغوان به جای فیلمی سیاسی یا امنیتی، یک ملودرام بدون مرز است. این داستان می تواند در هر کشوری رخ دهد. کافی است تنها نامها را عوض کنند. این فیلمی درباره عشق است که اتفاقا بسیار زیبا و تاثیر گذار درامده و به خوبی از شعارها و کلیشه ها عبور کرده و با ظرافت با محدودیت های ساخت چنین فیلمی در ایران کنار امده. این فصل جدیدی در فیلم سازی حاتمی کیا است. باور کنید! یک بار دیگر فیلم را ببینید!ثانیاً تحلیل های مربوط به جنبه های اطلاعاتی و امنیتی فیلم بیش از حد شعاری است. واقعیت در ورای این شعارها خود را نشان خواهد داد. این انتظارها از نوع نگاه سیاست زده ای ناشی می شود که تنها بیانیه های سیاسی در حمایت از عقاید خود را دارای ارزش هنری می داند.
کاش واقعا تو عمل هم هدف وسیله رو توجیه نمی کرد ولی خوب می دونیم که متاسفانه اینجوریه برادر حاتمي كيا هنرمنديست متعهد و صاحب سبك ... منتظر كارهاي بعديش هستيمآرزوي موفقيت براش دارم ...
سلام آقای حاتمی کیا همیشه از افکار حاکم بر جامعه جلوتر است. مثل زمانی که آژانس شیشه ای آمد انتقاد ها زیاد بود ولی بعد وقتی جامعه جلوتر رفت ، این فیلم را پذیرفت . به رنگ ارغوان نیز همین است .
مطلب دیگر اینکه نمی شود که در هیچ فیلمی نه انتقاد کرد و نه حرفی زد و همه فیلمها در یک راستا باشد.
شما خود منتقد فیلم بگوید اگر جامعه به گونهای باشد که همه باید به یک مسیر تعین شده بروند به آن جامعه چه می گویند؟
کدام آرامش، عزت و اقتدار؟! آیا در پرونده 32 ساله امام موسی صدر، شاهد آرامش، عزت و اقتدار بودیم؟! یا اینکه این آرامش، عزت و اقتدار، فقط از آن طبقه خاصی است؟! بگذارید نقدها منصفانه و بدون حب وبغض باشد.مگر قرار است همه چیز با بگیر وببند حل شود.این نقد از منظر سیاسی بوده و بایستی نقدهای حرفه ای نیز منتشر شود و نیز پاسخ کارگردان فیلم.به نظر میرسد حاتمی کیا قصد متهم کردن کسی یا مجموعه ای را نداشته است و فیلم هم اساسا" اینگونه نشان نمیدهد.عبارت بند 5 بسیار سطحی به آقای حاتمی کیا خطاب شده است چرا که وظیفه ذاتی وزارت اطلاعات برقراری امنیت بر اساس مدلهای خودشان است پس منتی به مردم ندارنددیگر اینکه اگر دست و بال امثال حاتمی کیا باز تر شود تاثیر اقداماتش در افزایش امنیت اجتماعی بیشتر از تلاش نیروهای وزارت اطلاعات است و باری از دوش آنها برمیدارد.فقط میماند مذبذبینی مانند این سایت دولتی و همکارانش که هیچکدام از دوطرف را تاب نمی آورند شما که سطحی نگرتر از هر کسی به این مقوله نگاه کردید ،نگاه امنیتی یک شخص کوچک ترین بعد این فیلم بود ،از خواب گران خواب گران خیز که این جنگل که هر درختیش مورد احترام است دارد نابود میشودخانه از پای و بست ویران است خواجه در فکر گل ایوان است
به نظرم فیلم به رنگ ارغوان شفق را در مقابل جمهوری اسلامی صداق آیه ی «فمن تاب من بعد ظلمه و اصلح فان الله یتوب علیه ان الله غفور رحیم» قرار داده است. وقتی شفق برای اعتراف بر می گردد و هم دستانش می خواهند حذفش کنند جمهوری اسلامی با تمام توان به حفاظت از شفق تواب بر می خیزد. این مصداق غفور و رحیم بودن نظام است. اگرچه پوسته ی این حفاظت ممکن است کمی خشنبه نظر برسد (دستگیری شفق و ارغوان) اما نهایت داستان خوش است. در آخر داستان ارغوان به زندگی بر می گردد. این بار سر زنده تر و اجتماعی تر. این یعنی پدرش زنده و سالم است. از قضا ارغوان در آخر فیلم در حال فعالیت انتقادی نسبت به نظام دیده می شود. عملی که به واسطه ی سرگذشت پدرش همواره از ان وحشت داشت. اما نهایتا با دیدن رفتار نظام با پدر توابش به این نتیجه می رسد که نظام رئوف تر از این حرفهاست!من دوستان عزیز تحلیل گر سایت بولتن را به دیدن دوباره ی فیلم با این نگاه دعوت می کنم.
این فیلم که می گویند از سال 1383 توقیف بوده و تازه مجوز اکران گرفته . خوب پس داد و فریاد این روزنامه سر چیست؟ خود کرده را تدبیر نیست یا چیست؟