ناشناس
| 
۰۷:۴۷ - ۱۳۸۸/۱۲/۲۴
پاسخ
از سايت تابناك بدليل ارزش نهادن به مفاخر ايراني و بازتاب وضعيت و حال عمومي اين سرمايه هاي ايراني از صميم قلب تشكر مي كنم.انشاءالله بازهم شاهد چنين اقدامات مثبتي باشيم بزن آن پرده اگر چند تو را سيم از اين ساز گسستهبزن اين زخمه اگر چند در اين کاسه ي تنبور نماندهست صدايي
بزن اين زخمه بر آن سنگ بر آن چوب
بر آن عشق که شايد بردم راه به جايي
پرده ديگر مکن و زخمه به هنجار کهن زن
لانه جغد نگر کاسه آن بربط سُغدي ز خموشي
نغمه سر کن که جهان تشنه ي آواز تو بينم
چشمم آن روز مبيناد که خاموش درين ساز تو بينم
نغمه ي توست بزن آنچه که ما زنده بدانيم
اگر اين پرده برافتد من و تو نيز نمانيم
اگر چند بمانيم و بگوييم همانيم
درود بر خسرو آواز ایران و درود بر استاد مسلم و بی بدیل تار استاد جلیل شهناز که همچون اویی دگر نمیتوان یافت. 
كاش حافظ زنده بود و غزلياتش را با صداي استاد شجريان ميشنيد ،قطعا ديوانه مي شد . 
تا زنده هستند بايد قدرشان را دانست استاد شجريان كسي است كه موسقي سنتي را در زمان شاه هم حفظ كرد و به ابتذال نكشاند ولي متسفانه انقدر بد عمل كرديم كه جوان امروزي با جاز آشناست و لي سنتور را نميشناسد واي به حال مسئولان فرهنگي