من اخیرا در مقطع کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شدم. استاد راهنمام مجبورم کرد برای اینکه اجازه دفاع بده، 4 تا مقاله بدم اسم خودشم تو همه مقاله ها بزنم تا رتبه علمیش بالا بره. به خاطر همین موضوع، 4 سال زمان برد فارغ التحصیل بشم. تو هیچ آیین نامه و قانونی نیومده که یه دانشجو برای دفاع باید این همه مقاله بده! واقعا برای وضعیت علمی کشور متاسفم.

آقا خدا خیرتون بده بالاخره یه نفر پیدا شد این موضوع رو مطرح کنه،خود من دانشجوی کارشناسی ارشد یکی از دانشگاه های خوب کشورم که با رتبه ی خوب هم قبول شدم ولی نمیدونید این استاد راهنمای من به خاطر مقاله چه بلایی سر من آورد، به من اجازه ی دفاع نمی داد و میگفت حتما باید مقاله ی ISI داشته باشی تازه بعد از ارئه ی این مقاله که وقت زیادی از من گرفت و حاصل کار 1 ساله ی من بود منو مجبور کرد اسم ایشون رو به عنوان نویسنده ی اول (اصلی) بنویسم اگه این کارو نمیکردم اجازه ی دفاع به من نمیداد. منم مجبور شدم. عین این کار رو با همکلاسی های دیگه ی من هم انجام داده. ما به کجا میتونیم شکایت کنیم؟ ضمن این که این آقا همزمان هم مدیر گروه و هم رئیس دانشگاه ماست و دانشجویان سال های قبل از ما هم از ایشون به وزارت علوم شکایت کردن و نتیجه ای نداشته. واقعا هیچ مرجعی نیست که به داد دانشجویان برسه؟؟؟؟

وقتی از کشورهای پیشرفته فقط کمیت را تقلید می کنیم و سازوکارهای مدیریتی درستی را پایه گذاری نمیکنیم تمام هزینه هایمان به باد خواهد رفت و چیزی به دست نخواهیم آورد.وضعیت در مراکز پژوهشی دولتی از این هم بدتر است ولی وقتی در نبود آزادی نقد و امکان مطرح کردن مسائل حساسیت جامعه نسبت برخی بی اخلاقی ها کم می شود باید منتظر هر اتفاقی بود و دیگر تعجبی در کار نخواهد بود.

بايد توجه داشت كه مقالاتي كه اسم دانشجو هم ذكر مي‏شود غالبا از رسالات دانشجويي است، كه استاد در توليد آن نقش اساسي ايفا مي‏كند لذا كار استاد هم هست. منتهي برخي اساتيد از خود مايه ميگذارند و غالبا اساتيد مقاله را براي چاپ ميخوانند و تنظيم ميككندد اگر هم اسم دانشجويي است بيشتر بنفع او ست چون بدون اعتبار اسم استاد و زحمت وي مقاله بندرت چاپ و قابل چاپ هستند. اما صد افسوس براي اساتيدي كه بيخودي با ارائه مقاله مشترك باعث اعتبار و ارتقا دانشجويان مي‏شوند.