تحقیقات میدانی اینترنتی ازمایشگاهی کتابخانه ای وخیلی موارد دیگه سخته دانشجو تنها هست کمک شود.

خیلی از ژورنالهای معتبر هم حتی در گول اسکولار و دارای فاکتور یک بالاتر دانشگاه ازاد وارد لیست سیاه خود کرده ولی ژورنال معتبر دانشگاهی در لیست تامسون هست .

تحقیق به چه میخوره دکتری به چه درد میخوره کار نیست فرق بیسواد با فوق لیسانس و دکتری نیست چه فایده کدوم تحقیقات در کشور اجرایی شده بیایم تحقیق کنیم بهتره مقاله دانشگاهها برداشته بشه دردسر درست نکنن پول به مقالات ندهن و ازمون جامعشون هم حذف کنن طول دکتری به دوسال نظری کاهش پیدا کنه.

یک راه حل ان است که دو دکترای آموزشی وپژوهشی شکل گیرد ودانشجویان حق انتخاب داشته باشند یا انکه مانند بسیاری از کشورها اخذ دکترا بدون مقاله امکانپذیر باشد مانند دوره کارشناسی ارشد اگر ما به اساتید و داوران که در دفاع از رساله شرکت دارند اعتماد می کنیم واگر فقط منظور ان است که ایران فقط از نظر کمی مقاله ISI داشته باشد که نتیجه ان در جریان تحریم های امروز که این همه مقاله حتی نتوانسته ساده ترین نیازهای تولید را بدون وابستگی به کشورهای دیگر تامین کند که بعد از این همه سال مشخص میکند که کسانی که فقط به این مقالات با درجه بالا تر حق تشویقی تعیین کرده واین را قابلیت اخذ دکترا دانسته اند چه مسیر اشتباهی را برای آموزش عالی و کشور رقم زده اند که این کشور حتی در تولید ساده ترین نیازهای مردم که در روزنامه ها وسایتهاچاپ میشود جا مانده پس این راه اشتباه را حداقل ادامه ندهیم وبه جای مقاله با ضریب بالا به فکر رساله هایی در تولید نیازهای اولیه که شاید قابل چاپ در مجلات مشهور نیست اما در تولید نیازهای اولیه این کشور راَ پاسخگو باشد

در ایران هیئت علمی دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی و دانشجویان برای کسب امتیاز مجبور به نوشتن مقاله می شوند.
دانشجویانی که از ایران برای ادامه تحصیل به اروپا و آمریکا می آیند، سواد علمی خوبی دارند ولی در کار عملی صعیفند و علتش همین مشغولیت به نوشتن مقالات است که اکثراً بار عملی ندارند. در کشور هم این صعف وجود دارد که فارغ التحصیلان ایرانی در کارخانه ها مشکل بکار گرفته می شوند. یعنی نسل تحصیل کرده ما از عمل به علم خود ناتوان ارزیابی می شود.
باید یک دگرگونی در دیدگاه وزارت علوم بوجود آید که از سرگرمی محققان، دانشمندان و دانشجویان ایرانی به مقالات علمی، آنها را بسمت تحقیقات کاربردی سوق دهد. با یک کلام آنها را مشغول نکنیم.

تحقیقی که ناشی از یک نیاز (صنعت کشور) نباشه و منجر به صادرات و افزایش GDP کشور نشه و با پول مفت نفت بخواد تغذیه بشه همون بهتر که درش تخته بشه . کشور نیازهای مهمتری داره.

افتخار شاگردی استاد رو داشتم و ایشان به راستی یکی از دلسوزترین اساتید نسبت به دانشجو، دانشگاه و کشور هستند. شاید اگر کمی از نظرات ایشان را در برنامه ریزی در نظر داشتند وضعیت به مراتب بهتری را در دانشگاه مادر ایران شاهد بودیم.

در کشورهای پیشرفته اساتید خودشان مسوول جذب بودجه تحقیقاتی از مراکز صنعتی و غیر دولتی هستند. این استاد عزیز بهتر است بفرمایند که تا کنون چه میزان بودجه غیر دولتی جذب کرده است؟! چه میزان نتایج تحقیقاتی ایشان به محصولی که در جامعه مفید واقع شده باشد منجر شده است؟! تا کنون چه مشکلاتی از کشور را در زمینه تخصصی خودشان حل کرده اند؟!

برای تهیه یک دیتا لاگر (قیمت الانش 10 میلیون تومان شده ) یکسال دویدم و هیچ دانشگاهی اونرو امانت نداد. آخر مجبور شدم از دوستان تو ترکیه امانت بگیرم.

علم و مهندسی رو تو کشور نابود کردیم. از دوستان من فارغ التحصیل دکتری برق بیکار، دکتری فیزیک بیکار، دکتری مکانیک بیکار، دکتری شیمی بیکار....! اینهمه میگیم مرگ بر آمریکا اما انصافا با سرمایه گزاری رو علوم و مهندسی به اینجا رسید. انقدر به وزارت بهداشت و پزشکی بها دادیم دیگه رمقی واسه وزارت علومی ها نمونده‌. هرچند وزارت بهداشت هم داره به ورطه سیاهی میره. اینهمه ادعا کردیم تو علم اینجاییم اونجاییم رتبه فلانیم تولید کننده فلانیم الان که تحریم شدیم وقتشه ببینیم این علمه کجا بدردمون میخواد بخوره؟