مطلب درستی است در واقع ورود اینترنت و نزدیک شدن مردم به یکدیگر باعث شد که اقوام ایران بزرگ بیش از پیش به هم نزدیک شوند و این همگرائی در بین ملت ها بیش از دولت ها دیده می شود و همین نشان می دهد که برای مردم این منطقه بحث نزدیکی فرهنگی بیش از تشکیل امپراطوری بزرگ اهمیت دارد و در واقع این مردم در ارتباط فرهنگی با یکدیگر نیمه ی گمشده ی خود را جستجو می کنند . شما این حساس پنهان را در فیلم های ایرانی می توانید تعقیب کنید . فردی برای یافتن عمو زاده اش به تاجیکستان می رود و یا عاشق و معشوقی که از هم جدا افتاده اند و یکی در تاجیکستان است و دیگری در ایران ، یکدیگر را می یابند . عالیم قاسم اف مقام خوان بزرگ آذربایجان از ارج و قرب بسیاری در ایران برخوردار می شود و شجریان در کردستان می خواند و چکنواریان با گروه ارمنی در خدمت فرهنگ مشترک است و در هردو کشور محبوب است در جشنواره ی تاجیکستان جایزه ی انتظامی می دهند و ترانه سرزمین من همان قدر در ایران مورد توجه است که در افغانستان و ما اصرار داریم که این ترانه را با لهجه ی مردم آن دیار گوش کنیم این همگرائی روزبروز بیشتر می شود . دولت ایران نتوانست افغان ها را از ایران بیرون کند چون آنها در نظر ایرانیان خارجی محسوب نمی شوند همانطور که نمی توان بین ایران و کردستان عراق و ایران و آذربایجان مرزی قائل شد
فرهنگ ، مردم این قسمت از جهان را به هم نزدیک کرده است .با شادی هم شاد می شوند و با ناراحتی یکی دیگری غمگین می شود
اگر می شود ناصرخسرو و سنائی و خواجه عبدلله و نظامی و ابوسعید و.....را خارجی نامید مردم آن خطه ها را نیز می توان خارجی نامید
برای ما مردم چندان مهم نیست که چه کسی کجا حکم می راند بلکه مهم این است که روابط فرهنگی ما روز بروز نزدیک تر و بیشتر شود
طبعا اگر دولت ها عاقل باشند باید در سیاست های خود از خواست درونی ملت ها تبعیت کنند وگرنه پتک به سندان می کوبند
گاهی می شنویم که برخی می گویند تاجیک ها و یا افغانی ها و یا .... می خواهند نوروز را به نام خود ثبت کنند انگار ما فراموش کرده ایم که این نشانه های فرهنگی میراث مشترک ماست و هرکدام از اهالی این سرزمین بزرگ برای اعتلای فرهنگ مشترک قدمی بردارند به سود همه ی ماست
بنابراین پیش از آنکه به نزدیکی دولت ها برسیم باید نهاد های مدنی مشترک توسط مردم شکل بگیرد و برای اعتلای فرهنگ مشترک باید به دنبال تلاش مشترک باشیم
ناشناس
|
|
۲۰:۲۱ - ۱۳۸۸/۱۰/۲۹
0
1
پاسخ
دلتون خوشه. قرار بود شبکه ای فارسی زبان توسط سه کشور ایران و افغانستان و تاجیکستان راه اندازی شود و بهترین فرصت برای ارائه و تقویت زبان پارسی و فرهنگ ایرانی بود که این آقایان مخالف فرهنگ اصیل ایرانی به بهانه های واهی مخالفت کردند. با دو کشور بر سر یک موضوع ساده و مهم نتوانستیم کنار بیاییم حالا میخواهید با کجا و کجا و کجا که هرکدام خود مدعی اند اتحادیه تشکیل دهیم؟؟؟؟!!!!!
ناشناس
|
|
۲۰:۴۸ - ۱۳۸۸/۱۰/۲۹
0
0
پاسخ
عزیز دلم فلات ایران تنها مربوط به فارسها نیست. به ترک و لر و بلوچ و ترکمن و... همه اقوام آریایی تعلق دارد.
ناشناس
|
|
۲۱:۰۵ - ۱۳۸۸/۱۰/۲۹
0
0
پاسخ
ای آقا! تو این مملکت کی به اینجور چیزا فکر میکنه!؟ برنامه ریزی بلند مدت و منافع ملی و ... فعلا جیب یک عده خاص ملاک سیاست و تصمیم گیری ماست که باعث می شه یک کشور فسقلی و کاملا دشمن به نام امارات و اون شهر دبی یکی از بزرگترین طرفهای اقتصادی ما باشه!!
ناشناس
|
|
۲۳:۲۰ - ۱۳۸۸/۱۰/۲۹
0
0
پاسخ
فعلا كه با اونور دنيا ريختيم روهم مثل ونزوئلا كه معلوم نيست چه قرابتي با ما دارند.
ناشناس
|
|
۲۳:۳۰ - ۱۳۸۸/۱۰/۲۹
0
0
پاسخ
تو تلویزیون ما از نخود اب گوشت صحبت میشه اما اثری از برنامه ای درباره عظمت ایران دیده نمیشه چه ارزوهای بلندی تازه یادمون افتاده که
اسامی شاهان گذشته ایران زمین حذف بشوند زهی خیال باطل
ناشناس
|
|
۰۰:۰۹ - ۱۳۸۸/۱۰/۳۰
0
0
پاسخ
مطمئنا تشکیل چنین اتحادیه ای سودهای زیادی در جنبه های مختلف در بلند مدت نصیب ایران خواهد کرد. و این پروژه در صورت برنامه ریزی مدون و اصولی با تعییین اهداف از پیش تعیین شده و بررسی و رفع مشکلات احتمالی، موثر واقع خواهد شد.
ناشناس
|
|
۰۸:۰۹ - ۱۳۸۸/۱۰/۳۰
0
0
پاسخ
بسيار جالب بود
ناشناس
|
|
۰۸:۱۴ - ۱۳۸۸/۱۰/۳۰
0
0
پاسخ
عالیه تو دهنی خوبی میشه واسه این اعراب
ناشناس
|
|
۰۸:۱۵ - ۱۳۸۸/۱۰/۳۰
0
1
پاسخ
با توجه به اين كه ارزش پول كشور ما بسيار پايين است و وضعيت اقتصادي خوبي نيز نداريم به نظر مي رسد نتوانيم ليدر خوبي براي هدايت كشورهاي فوق باشيم.
فرهنگ ، مردم این قسمت از جهان را به هم نزدیک کرده است .با شادی هم شاد می شوند و با ناراحتی یکی دیگری غمگین می شود
اگر می شود ناصرخسرو و سنائی و خواجه عبدلله و نظامی و ابوسعید و.....را خارجی نامید مردم آن خطه ها را نیز می توان خارجی نامید
برای ما مردم چندان مهم نیست که چه کسی کجا حکم می راند بلکه مهم این است که روابط فرهنگی ما روز بروز نزدیک تر و بیشتر شود
طبعا اگر دولت ها عاقل باشند باید در سیاست های خود از خواست درونی ملت ها تبعیت کنند وگرنه پتک به سندان می کوبند
گاهی می شنویم که برخی می گویند تاجیک ها و یا افغانی ها و یا .... می خواهند نوروز را به نام خود ثبت کنند انگار ما فراموش کرده ایم که این نشانه های فرهنگی میراث مشترک ماست و هرکدام از اهالی این سرزمین بزرگ برای اعتلای فرهنگ مشترک قدمی بردارند به سود همه ی ماست
بنابراین پیش از آنکه به نزدیکی دولت ها برسیم باید نهاد های مدنی مشترک توسط مردم شکل بگیرد و برای اعتلای فرهنگ مشترک باید به دنبال تلاش مشترک باشیم