این چه سیاست است که چند سال است در ایران اجرا میشود ؟
گفتن بدبختی و مشکلات از زبان مسئولینی که خودشان باید مشکلات را رفع کنند و باز گو کردن این مشکلات در تریبونها آیا توهین به مردم نیست ؟ یعنی میگویند : مردم ما بهتر از شما مشکلات را میدانیم ولی کاری نمیکنیم .
آقایان نمایندگان بجای رقابت بر سر سلفی با موگرینی و .... آیا شما وظیفه خطیر دیگری ندارید / شما نمیتوانید قوانینی وضع کنید که سودجوجان راهشان سد شود؟ آیا شما سواد قانون گذاری ندارید؟ آیا شما وظیفه پرسش عملکرد وزیران را ندارید؟ آیا شما قدرت استیضاح ندارید که امضائ طرح سوالتان را پس می گیرید و بعد داد از عدم عدالت و یوئ مدیریت میزنید ؟
ما مردم خودمان از گرفتاریهایمان میتوانیم طومار تهیه کنیم و نیازی به تکرار بدبختیهایمان نداریم . شما هم اگر احساس مسئولیت میتوانید بکنید در جایگاه مجلسی ها برای مردم کاری کنید و اگر معذوریت هایی دارید که نمیتوانید کار کنید و از دولتیها سوال کنید کسی اجبارتان نکرده که از بار مسئولیت سکته کنید کنار بروید و جایتان را به مسئولیت پذیر ها بدهید و یا به با سوادان . ما در کشور نظریه پرداز زیاد داریم ولی متاسفانه افراد عملگرا کم هستند .
البته اگر تعداد نمایندگانی که ناتوانیشان در کنترل کردن اوضاع و دولتیها کم بود قابل قبول بود که افرادی در بین سایرین کم توان هستند اما وقتی که نمایندگان اکثریت این قشر را تشکیل میدهند میتوان چیز دیگری مثل تبانی نمایندگان با دولتی ها و سکوت در مقابل اوضاع را از ذهن گذراند .
بدبخت مردم
def
|
|
۱۲:۴۸ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
1
4
پاسخ
توقیف ۱۴۸میلیارد دلار از حساب بانکی آقازادههای ایرانی در آمریکا
ایسکانیوز: وزیر خزانه داری دولت آمریکا گفت: ۵ هزار و ۴۳۲ نفر از فرزندان مسئولین ایران در آمریکا حضور دارند که فقط ۳۵۴ نفر آنها در دانشگاه های آمریکا تحصیل و ۳۹۴۷ نفر فاقد تخصص هستند و ما بقی نفرات در حرفههای نه چندان خاص مشغول به کار هستند!
استیون منوچین اظهار داشت: در حال حاضر به جز املاک و دارایی شخصی ۱۴۸ میلیارد و ۲۶۷ میلیون دلار در حساب این نفرات پول وجود دارد که بعلت نبود فدرال پولی در ایران و امضا نکردن FATF از منابع نامشخص این پولها در قالب پولشویی از مردم ایران وارد آمریکا شده و ما این مبالغ را توقیف می کنیم. وی همچنین اعلام کرد: ظرف سه ماه آینده این نفرات به ایران دیپورت می شوند.
(این خبر از سوی منبع دیگری تائید نشده است)
ناشناس
|
|
۱۲:۵۷ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
1
9
پاسخ
طوري نظرات هست كه انگارواقعامرذم دردست غارتگران به گروگان گرفته شده اند
یک شهروند
|
|
۱۳:۰۵ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
0
12
پاسخ
جالبه همه فسادها رو تشریح کرده بعد میگه گزارش کنید تا رسیدگی کنیم کی باید فسادها رو رصد و پیگیری کنه حتما میگی مردم پس خودت چکاره ای
ناشناس
|
|
۱۳:۳۲ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
1
11
پاسخ
من موندم اون محافظ و پاسدارمگه خودش بچه نداره که به این راحتی تسلیم وضع موجود میشن . هرچند معتقدم که زیاد هم البته نسبت به زحمت و خطراتی را متحمل می شوند ازشون حمایت نمیشه تازه اگه حمایت هم بشه بالاخره انسان روزی متوجه قضایا میشه و وضعیت هموطنان خود میشه . همه این مسافرت ها با ماشین های آنچنانی و خرید های آنچنانی و یا هزینه های آنچنانی د رجشن ها چه عروسی یا عزا توسط چند در صد ار جامعه هشتاد میلیونی انجام میشه . مگه ما شک داریم جامعه کارگر با کن شرایط سخت چقدر حقوق می گیرد و با ابن وضع همیشه هم در خطر اخراج توسط کار فرما نیز هست .
ناشناس
|
|
۱۴:۲۷ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
0
34
پاسخ
برف سنگینی در حال باریدن بود، ناصرالدین شاه هوس درشکه سواری به سرش زد...
دستور داد اتاقک درشکه را برایش گرم و منقل و وافور شاهی را هم در آن مهیا سازند
آنگاه در حالی که دو سوگلی اش در دو طرف او نشسته بودند، در اتاقک گرم و نرم درشکه، دستور حرکت داد، کمی که از تماشای برف و بوران بیرون و احساس گرمای مطبوع داخل کابین سرخوش شد، هوس بذله گویی به سرش زد و برای آنکه سوگلی هایش را بخنداند
با صدای بلند به پیرمرد درشکه چی که از شدت سرما میلرزید، گفت: درشکه چی! به سرما بگو ناصرالدین شاه "تره هم واست خرد نمیکنه!" درشکه چی بیچاره سکوت کرد...
اندکی بعد ناصرالدین شاه دوباره سرخوشانه فریاد زد: درشکه چی! به سرما گفتی؟؟؟
درشکه چی که از سردی هوا نای حرف زدن نداشت، پاسخ داد: بله قربان گفتم!!!
خب چی گفت؟؟؟
گفت: با حضرت اجل همایونی کاری ندارم، اما پدر تو یکی رو درمیارم ...
#نتیجه:
این حکایت دقیقا حکایت كسانى است که برای تحریم ها تره هم خرد نمیکنند و مشغول رجزخوانی و خط و نشان کشیدن برای قدرت های جهان هم هستند و ملت زیر خط فقر، همان درشکه چی اند که باید تمام سختی های تحریم را تحمل کنند
ناشناس
|
|
۱۵:۰۸ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
0
18
پاسخ
باز هم مردم سر کارن
سهراب
|
|
۱۶:۴۹ - ۱۳۹۷/۰۴/۰۱
0
26
پاسخ
به به چشمم روشن آقازاده پاسدار دارد!
آقازاده پاسدار دارد!
خوشبحال شهدا ...
گفتن بدبختی و مشکلات از زبان مسئولینی که خودشان باید مشکلات را رفع کنند و باز گو کردن این مشکلات در تریبونها آیا توهین به مردم نیست ؟ یعنی میگویند : مردم ما بهتر از شما مشکلات را میدانیم ولی کاری نمیکنیم .
آقایان نمایندگان بجای رقابت بر سر سلفی با موگرینی و .... آیا شما وظیفه خطیر دیگری ندارید / شما نمیتوانید قوانینی وضع کنید که سودجوجان راهشان سد شود؟ آیا شما سواد قانون گذاری ندارید؟ آیا شما وظیفه پرسش عملکرد وزیران را ندارید؟ آیا شما قدرت استیضاح ندارید که امضائ طرح سوالتان را پس می گیرید و بعد داد از عدم عدالت و یوئ مدیریت میزنید ؟
ما مردم خودمان از گرفتاریهایمان میتوانیم طومار تهیه کنیم و نیازی به تکرار بدبختیهایمان نداریم . شما هم اگر احساس مسئولیت میتوانید بکنید در جایگاه مجلسی ها برای مردم کاری کنید و اگر معذوریت هایی دارید که نمیتوانید کار کنید و از دولتیها سوال کنید کسی اجبارتان نکرده که از بار مسئولیت سکته کنید کنار بروید و جایتان را به مسئولیت پذیر ها بدهید و یا به با سوادان . ما در کشور نظریه پرداز زیاد داریم ولی متاسفانه افراد عملگرا کم هستند .
البته اگر تعداد نمایندگانی که ناتوانیشان در کنترل کردن اوضاع و دولتیها کم بود قابل قبول بود که افرادی در بین سایرین کم توان هستند اما وقتی که نمایندگان اکثریت این قشر را تشکیل میدهند میتوان چیز دیگری مثل تبانی نمایندگان با دولتی ها و سکوت در مقابل اوضاع را از ذهن گذراند .
بدبخت مردم