من آدم برجسته ای نیستم و شاید هیچ وقت نباشم و در خارج از ایران تحصیل می کنم و هر روز آرزو می کنم کاش در ایران امکانات امنیت شغلی برایمان تهیه می شد و می آمدم. ولی بیش از 6 سال آنجا کار کردم و نهایت سعی خودم را کردم ولی آخرش دیدم جز حرص خوردن چیزی عایدم نیست و کسی به کار علمی در ایران اهمیتی نمی دهد و سرمایه گذاری نمی کند و فقط پزش را می دهند. دیگر نتوانستم دوام بیاورم. شاید بگوئید بی غیرتم ولی باور کنید که خیلی ها که ادعای غیرتشان می شد صبرشان زودتر از من تمام شد. ولی باز با این حال امیدوارم اوضاع بهتر شود و مطمئن باشید اول از همه خود من که کسی نیستم ولی بیشتر از 70درصد ایرانی های مطرح در خارج برخواهند گشت. مطمئن باشید.و این را هم بگویم که وقتی امکانات نداری عملا به درد نمی خوری.مثل تراشکاری که دستگاه تراش ندارد.همین است که همه میروند. استاد و دانشجو کارشان باید تحقیق باشد نه صرفا لالایی خواندن آنچه یاد گرفتند برای دیگران!!

آقا چرا همش نظر منفی میدید. کی گفته این آقا هیچ حرفی از ایرانی بودنش نزده. تو وب سایت شخصیش تو دانشگاه نیومکزیکو زده که رییس دانشکده برق دانشگاه سیستان بوده. تدریس هم کرده. چند تا مقاله هم تو ایران ارائه کرده...

ایران به پروفسور نیاز ندارد فقط فوتبالیست و بازیگر