ای آقا دست به دلمان نگذارید. تاریخ از این دوره به عنوان عصر تاراج ثروت های ملی یاد خواهد کرد.

پس چرا کسی به تونل زشک به بوژان که مشهد را 60 کیلو متر به نیشابور و تهران نزدیک میکند کاری ندارد؟چون آنجا جنگل نیست؟
ظاهرا جاده سازی در جنگل منافع زیادی دارد.

من توضیح میدم: اولا یکی از شش راه ارتباطی که گفتین همین مسیر شاهرود علی آباد است که دارن عریضش می کنن. چرا مازندران را سر راه این مسیر قرار می دهید مثل اینست که زنجان را در مسیر تهران-قم قرار دهیم (طول مسیر شاهرود ساری گرگان 6 برابر این جاده می شود).زمین خواری جرم است باید جلوگیری شود. آبادانی که بد نیست. منم دلم به حال چغاسبز ايلام میسوزد .دلم هم نمی خواهد بودجه مملکتم در راه قطع درختان جایی یک بار هم آنجا نرفتم هزینه شود. سالیانه چند صد هکتار جنگلهایمان میسوزد چه کار کرده ایم. این جاده علاوه بر توسعه منطقه محروم علی آباد فواید چشمگیری دارد که منفعت بعضی افراد را در راه های موازی آن به به خطر می اندازد . توجیهات اقتصادی فراوانی هم دارد که می توانید بجویید.
محسن از تهران

نمیدانم در پشت دیوار حفاظت از محیط زیست چه منافعی برای برخی ها وجود دارد که اینگونه سنگ محیط زیست و درختان چند هزار ساله سرخدار را به سینه میزنند درحالیکه این جاده که مسیر علی آباد کتول به شاهرود را از فاصله 173 کیلومتری آزادشهر - خوش ییلاق به 69 کیلومتر رسانده و حتی مسیر گرگان - چهارباغ را که مسیری 130کیلومتری با گردنه ای پرپیچ و خم و وحشتناک بوده و حتی استفاده از مسیر علی آباد کتول با مسافت109کیلومتری برای گرگان بهتر بوده را اینگونه غیر ضروری و باعث تخریب محیط زیست میدانند. آیا جان انسانها مهمتر است یا درختانکه برای انسانها هستند؟ حال آنکه به نام بهره برداری از چنگلها سالانه صدهاهزار هکتار از درختان قطع شده اما این افراد ندایی از آنان بر نمیآید؟ کجایند مدعیان محیط زیست که در جنگلهای دهنه محمدآباد کتول درختان به تاراج آقا زادگان و اسپانسرهای آنان رفته و دم از کسی بر نیامده است و آنجا که حرف از آبادانیست و زندگی عده ای روستایی متحول شده و زندگی آنان رونق میابد عده ای دل دم از محیط زیست زده و اینگونه غوغا بپا میکنند!!!