حال و هواي ديگري برايم ايجاد شد. متشكرم

روح بزرگ آن عالم عامل قرین رحمت باد

20

آيت الله نجومي نمونه كامل يك مرد الهي بود
خدايشان رحمت كناد

روح پدرم شاد که می گفت به استاد
فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ
مرحوم مغفور آیت الله نجومی از زمره کامل خدامردانی بود که جامعه روحانیت کمتر به خود دیده بود. مهری فراوان؛ عشقی عمیق به هدایت مردم ؛ و هیبتی پیامبرگون که با همه رأفتی که داشت نمی توانستی در برابرش اجازه جسارت به خود بدهی.
بارالها حقوق آن مرد شریف را بر ما ببخشای و روحش را قرین لطف خویش قرار ده و او را درجوار رحمت خویش همراه اجداد طاهرینش میزبان باش.آمین یا رب العالمین.

خدایش رحمت کند
او به دیارمعبود رفت وآرام گرفت ولی مامانده ایم ویک دنیا اندوه

خدا رحمت کند مرحوم آقای نجومی را و خدا حفظ کند شما آقای کریمیان دوست قدیمی را که الحمدالله از شما هم با خبر شدیم.

از زماني كه خود را شناختم نماز خوان بودم اما زياد اهل مسجد و منبر نبودم روزي به اتقاف دوستي گذرم به مسجد نواب افتاد به پيشنهاد او رفتيم كه نماز مغرب و عشاء را در آنجا اقامه كنيم امام جماعت را به اسم مي شناختم اما در مورد شخصيت او چيز زيادي نميدانستم وارد شديم و پشت سر او به نماز ايستاديم در هنگام نماز تحت تاثير قرائت صحيح لحن موزون و معنويت كلامش قرار گرفتم .همين باعث شد كه از آن روز تا حدود 30 سال بعد از نماز او غافل نشوم مگر به حكم ناچاري .اما چه عچب از اين امر مگرنه اين است كه نماز معراج مومن است و مگر نه اين است كه در نماز حالي بر مولي الموحدين مي رفت كه تيغ از پايش مي كشيدند و نمي فهميد . اما دريغ از برخي از جماعت ها كه وقتي در آن حاضر مي شوي احساس مي كني جماعتي از روي ناچاري به كسي ا قتدا كرده اند كه او نيز ناچار است ذكري را انشاء وار بخواند و برود و دلخوش باشند كه فريضه اي را بجا آورده اند.مگر نه اين است كه نماز ستون دين است پس چگونه است كه ما نمازمان ترك نمي شود اما دينمان ويران است .
اما آن سيد تنها مظهر معنويت و اخلاق و صفا كه به آخرت وصل است نبود بلكه به دنيا هم به همين اندازه اهميت مي داد و بارها شاهد بودم به كساني كه در انجام امري دنيوي اهمام كرده بودند تغيير مي كرد و به آنها تذكر مي داد كه سهل انگاري در امور دنيوي همانند امور اخروي جايز نيست و به تبع پيامبرش رهبانيت را از اسلام نمي دانست . نهايت كلام اينكه او براي كساني كه دركش كرده بود ند شاخص بود هم در امور ديني و هم در امور دنيوي و حقيقتا مي توان گفت اگر كسي به او اقتدا مي كرد هرگز در دين و دنيا گمراه نمي شد.

محل زندگی ام تهران است . تا پایان دبیرستان کرمانشاه بودم سال 76 . ما بچه محل آقا سید مرتضی بودیم ف تمام دلخوشی ام این بود که نماز را میرویم پشت سر آقا میخوانم . روزی که خبر رحلتشان را توی اینترنت خواندم داشتم سکته میکردم . خدا رحمتش کند ، هنرمند بزرگی بود روح لطیفی داشت و هیچگاه خوش را قاطی مسایل سیاسی نکرد ، مرد عمل بود و لطیفه لطیفه ای هم توی مسجد میگفت لذت میبردیم . . .