پسر دايي ام جزء سرنشينان اتوبوس دريايي بود ايشان با وزن حدود50 كيلو دو ساعت و نيم با كمك فقط يك كيف ضد آب لب تاپ در آب غوطه ور بود و زماني كه نجات يافت تا چند روز سيستم روحي و رواني اش بهم ريخته و بيشتر شبيه جنازه بود ، جا داشت از يكي از دانشجويان دانشگاه آزاد واحد خارك كه حدود دوساعت و نيم شنا كرد تا كمك پيدا كند نيز قدرداني مي گرديد و با يكي ديگر از سرنشينان كه با نگه داشتن جليقه هاي نجات نزد خود باعث ... برخورد جدي مي شد.
ناشناس
|
|
۱۴:۵۹ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
1
پاسخ
فداکاری بخشی از روح بزرگ ایرانیان است ، چه دهقان باشیم ، چه صیاد !
ناشناس
|
|
۱۵:۰۵ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
1
پاسخ
دمش گرم
اسم اينو هم بايد مثل دهقان فداكار تو كتابهاي دزسي بنويسن
ناشناس
|
|
۱۵:۰۸ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
0
پاسخ
او يک قهرمان است.
ناشناس
|
|
۱۵:۱۰ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
0
پاسخ
hala be gatere un 3nafar in bande guda mohakeme nashe tashwig pishkesh
ناشناس
|
|
۱۵:۱۲ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
0
پاسخ
درود بر مردان شجاع گناوه اي
ناشناس
|
|
۱۵:۱۵ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
1
پاسخ
جناب آقاي رستمي درود بر روح بزرگ شما باد .
ناشناس
|
|
۱۵:۱۶ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
0
پاسخ
دستش درد نكته اين روزا همچين ادمايي كم پيدا ميشند بيشتر فكر كشتنن تا نجات دادن خدا خيرشبده
ناشناس
|
|
۱۵:۱۹ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
1
پاسخ
یاد ریز علی به خیر.به هر چه دادند به این از جان گذشته هم میدهند.پیشنهاد دارم:جان گرفتن دیه دارد نجات و زندگی بخشی هم نیاز به پاداش دارد
ناشناس
|
|
۱۵:۲۰ - ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
0
0
پاسخ
بايست به اندازه ديه 22 نفر از محل بيمه يا بيت المال به ايشان پاداش داده شود