باید همه مشکلات، یکی یکی و تک تک به تعداد هشتاد میلیون نفر، رسانه ای بشن تا کسی به درد و مشکلات مردم برسه؟ چند نفر شبیه این خانم مشکل دارن که به مشکلشون رسیدگی میشه؟ تمام ادارات، تمام سازمان ها، تمام ارگان های دولتی و غیر دولتی پر از است از امثال این خانم ها و اقایان و هیچ عدالت و نظارتی برای رسیدگی به مشکلاتشون وجود ندارد. اصلا مگه همه کسانی که مشکل دارن می تونن مشکلاتشون را رسانه ای کنن؟ عدالت اداری در ایران یعنی کشک