من کلا اهل فوتبال نیستم و شاید تا حالا یک بازی باشگاهی رو هم کامل ندیدم. اما همیشه بازی های ملی رو بشدت دنبال می کنم، چون احساس میکنم یک جور مبارزه ملی هستش. از نظر من تیم های باشگاهی باید کلا مستقل از مسائل سیاسی باشند. این تیمها حتی اجباری برای استفاده از بازیکن های داخلی ندارن. از باخت استقلال فقط باید طرفداران این تیم ناراحت بشن و حتی اگر طرفداران رقیب هم خوشحال بشن از نظر من موردی نداره.

انگلیسیها میگن اختلاف بنداز ، حکومت کن!

به نظر بنده به عنوان یک استقلالی قدیمی که از شکست پرسپولیس در آسیا خوشحال می شوم این حق را برای طرفداران مقابل نیز قائلم و معتقدم این خوشحالی هواداران پرسپولیس و یا استقلال در شرایط عکس هیچ تناقضی با عرق ملی ندارد.برداشتهای سیاسی هم که به علت عقده های ناشی از شکست هفته پیش می باشد و دنبال هر بهانه ای برای جبران آن شکست می باشند.

شاید باورتون نشه اما متاسفانه هیچوقت یادم نمیره که چطور دوست پرسپولیسیم از فوت مرحوم حجازی خوشحالی میکرد؟!!!

پرسپولیس سرور استقلاله

ازحالابه بعدهروق بگیم شش تایی هامیگن کدوم یکی ؟!

علت باخت بخاطر کاری که منصوریان و رحمتی در ستاد روحانی بودند فرصت بازی بازرگانی را نداشتن و تحقیر تیم ولوباشگاهی تحقیر ملت است و باید مسولیت را به کسی که برای ماندن در باشگاه استقلال کار سیاسی می کنند را گرفت از او

من یک پرسپلیسیم. دیشب از ساعت 23:15 یک استقلالی بودم.ما باختیم. گاه در فوتبال این اتفاق می افتد.مثل بازی آلمان-برزیل.ما بد بازی کردیم و باختیم. متاسفانه در منطقه خاورمیانه فوتبال تا حدی سایسی است. مهم اینه که ما در همه امور و ورزش بیشتر تلاش کنیم، از تجربیات کشورها و باشگاههای بزرگ درس بگیریم و قوی تر شویم. ما دیروز باختیم و باید چاره جویی کرد.البته میزان سرمایه گذاری و امکانات تیمهای رقیب ما در آسیا قابل قیلس با ما نیست اما ما ایرانی هستیم. نمک به زخم هم نپاشیم و کنار یکدیگر بایستیم. نه به حرف؛ نه با این روش, نه با شعار تو خالی. ما میتوانیم. اگر درست قدم بر داریم.والیبال ایران نشانه پتانسیل بالای ایرانی است که در همه سطوح وجود دارد اما امان از بی مدیریتیها.

عرق ملی در طرفداری از توپ بازی نیست. تا حالا محاسبه کردین این عزیزان به خاطر یک دقیقه توپ بازی احتمالا چند برابر یک کارگر زحمتکش پول می گیرند. از این ادا بازی ها هم در نیارین که جامعه هم به توپ باز احتیاج داره هم به کارگر. این نوع توپ بازی ها ابزاری است برای استخفاف عقول و ساخت دو قطبی های کنترل شده در جامعه. همه باید یا قرمز باشن یا آبی. مدیریت بیشتر باشگاهها در دست عزیزان نظامی است. کمی فکر کنیم.

فوتبال ایران الکی اول اسیاست هروقت شدیم اول در سطح ملی وباشگاهی ان وقت اول اسیا هستیم