فرض کنیم در تهران زلزله ای بیاید که خیلی از امکانات را از بین ببرد و کارکنانی که سالم بمانند نیز درگیر امور خانواده های خود شوند .یک سوال تخصصی :ایا امکانات و نیروی انسانی کافی در بقیه کشور وجود دارد که بتواند زلزله های بقیه نقاط کشور را 24 ساعته رصد کند یا همه در تهران متمر کز است ؟آیا اگر دو زلزله بزرگ به فاصله نه چندان زیاد ،یکی در تهران و دیگری در شهری دیگر بیاید امکانات 24 ساعته فراهم است ؟اصلا آیا برای همان تهران نباید بتوان زلزله های بزرگش را در بقیه کشور به طور 24 ساعته رصد کرد؟

در تهران حدودا" هر 150 سال زلزله ای بالای 7 ریشتر میاد!
تاریخ رو بخونید که در اون سالها که زلزله اومد تهران که جمعیت زیادی هم نداشت چه بلائی سرش اومد!
لازم به ذکر است که مقیاس ریشتر لگاریتمی هست یعنی زلزله 7 ریشتر 1000 برابر از نظر بزرگی از زلزله دیروز تهران بزرگتره!
خدا به داد برسه و چنین زلزله ای اتفاق نیافته.
یادمون نره در کمربند زلزله کوههای البرز تقریبا" هر دهه یک زلزله بالای 7 ریشتر اتفاق میافته زلزله بوئین زهرا دردهه 40 زلزله طبس دهه 50 زلزله رودبار دهه 60 در دهه 70 در البرز زلزله ای نداشتیم این به معنای این نیست که اتفاق نمی افته فقط به این معناست که دیرتر و سمگین تر اتفاق میافته!
هدفم ترسوندن نیست علیرغم اینکه خودم خیلی نگرانم. فقط آگاه باشیم.
گه چه خطراتی تهدیدمون میکنه.

من چهار سال روی این موضوع حساس بودم .آخرش رفتم شهر جدید پرند ساکن شدم و کمی ارامش پیدا کردم .راه حلی نداریم

من فکر می کنم وقتی اب یک جوی در خیابان سرازیر می شه تا 3 مایل ترافیک محسوس تر می شه دیگه چه برسه به اینکه یک پل یا یک ساختمان راه را مسدود کنه و سوال اصلی اینکه هلال احمر چگونه خودشا می خواد به مردم برسونه وقتی جاده ها مسدودند

خانه سازی باید سیستمش عوض شود دیوار ها داخلش چوب و بیرونش دیوار گچی پیش ساخته هم ارزان و هم سریع و هم 3 برابر استحکام خانه های ایران را دارد و در مقابل زلزله هم کسی نمیمیرد چون سبک هستند و مقاوم درنتیجه در صد کمی آسیب میبینند .

با سلام
من هم مانند همه ساکنین تهران نگران اتفاقی هستم که دیگران هم در باره آن صحبت میکنند . یعنی زلزله
ولی منطقا فکر میکنم در باره زلزله تهران میتوان سوالات بسیار جدی مطرح کرد :
- گفته می شود در دوره های گذشته ( در طی چند صد سال ) و در سیکل های زمانی مشخص تهران شاهد زلزله ای مرگبار بوده . زلزله ای در حدود 7 ریشتر که همه چیز را نابود کرده . ....... با در نظر گرفتن خانه های گلی آن زمان شاید یک زلزله 4 یا 5 ریشتری هم قادر بود به همین اندازه تخریب و مرگ و میر ایجاد کند . منظورم این است که بر اساس تاریخ ( شاید ) نتوان در باره قدرت زلزله احتمالی تهران نظر خیلی دقیقی داد
- نکته دوم ا ین است که مرتبا به اعتبار حوادث گذشته در تاریخ گفته می شود که مثلا صد و هشتاد سال قبل زلزله ای مهیب تهران را ویران کرده . بنابراین دوره های زلزله تهران 180 ساله است و . . . آیا تصور میکنید در کشوری که سابقه ثبت آمار اساسی به کمتر از 50 سال باز میگردد ، کشوری توسعه نیافته ، میتوان به نتایج ثبت شده در تاریخی بسنده کرد که با تردید خیلی زیادی همراه است ؟ تاریخ نگارانی که در این باره نظر داده اند آیا خود از اعتبار تاریخی برخوردارند ؟ و اساسا سیکل های مربوط به زلزله را نمی شود با ( صرفا ) با یک بار مشاهده ، تعمیم داد . از این منظر شاید اساسا سیکل های زلزله تهران مثلا 300 ساله باشند یا بیشتر . تصور نمی کنم کارشناسی وجود داشته باشد که با قاطعیت در باره اعتبار آماری و تاریخی مستندات زلزله های صدهاسال گذشته تهران اظهار نظر کند .
- یک زمان گفته می شد که ژاپنی ها آمده اند و در نقاط مختلف تهران دستگاه های سنجش لرزه نگار تعبیه کرده و یک کار تحقیقاتی انجام داده اند . اگر اشتباه نکنم در این گزارش آمده بود که پتانسیل زلزله احتمالی تهران ، حداکثر در حدود 5/6 ریشتر است و پیش بینی کرده بودند که در این صورت تلفات احتمالی در حدود سیصد هزار نفر خواهد بود ( که البته یک فاجعه انسانی است ) . دراینجا از دیگر کاربران خواهش میکنم که نظر بدهند آیا اطلاعی از گزارش ژاپنی ها در باره زلزله تهران در دست دارند و آیا نظرات من را تائید میکنند یا خیر ؟

با این توضیحات اولا امیدوارم که در تهران زلزله ای اتفاق نیافتد . ثانیا تصور میکنم که حجم تخریب و تلفات تا آن اندازه نباشد که دیگران بیان میکنند . به یاد داشته باشیم که تمایل احساسی بخش اعظم انسانها از بیان یک فاجعه ، تشدید آن است . به نوعی با بیان احساس بسیار تشدید شده از فاجعه ای که فکر میکنیم در آینده قرار است اتفاق بیافتد به نوعی ارضاء می شویم .
سالم باشیم

بررسی مسئله ای مانند پيش بيني های لازم جهت اماده سازی لازم برای کمک رسانی به زلزله زدگان در تهران بزرگ نياز به سمينارها وگزارش های تحقيقاتی وسيعی دارد که در محدوده يک پيام اينترنتی برای شما نمی باشد. من نمی دانم ايا گزارشاتی با تاپيک های مختلف ( بررسي خسارات - نحوه کاهش خسارات - بررسي کمک رسانيهای امدادی ودرمانی و....) در مورد زلزله های خارج از تهران تدوين شده است يا خير؟ از همين گزارشات ميتوان مطالب زيادی استخراج نمود. ولی فکر ميکنم گزارش های جامع وتحقيقاتی در اين زمينه موجود نباشد. تا انجا که بخاطر دارم سازمان وازمايشگاه های تحقيقاتی مسکن در ايران وجود داشت که احتمالاٌ ميتوانند فعال شوند. با توجه به مطالب فوق اولين اقدام بايستی
1- اختصاص بودجه ای برای برگزاری سمينارهائی در مورد عوارض زلزله در تهران ونحوه برخورد با ان با ديد های مختلف (ساختمانی -تاسيساتي- عمليات نجات -درماني- تدارکاتي- اسکاني و...) برگزار گردد. در اين سمينار افراد تحقيقاتی واجرائی نقطه نظرات خود را اعلام نمايند. بررسی ديگری که بايد صورت گيرد بررسی ساختارهای مسکونی وتاسيساتی و زير بنائی مناطق مختلف تهران از نظر اثرات زلزله بر ان است. در اين بررسی تهران را ميتوان به چند منطقه بسيار مقاوم ومقاوم و اسيب پذير وبسيار اسيب پذير طبقه بندی کرد.
2- طبقه بندی ساختار شهری وزير بنائی به ساختار ومنطقه های بسيار مقاوم ومقاوم وکم مقاوم واسيب پذير وخطرناک تقسيم نمود. با توجه به مناطق مختلف نحوه کمک رسانی وارئه خدمات اواموزش منطقه ای وحتی مانورهای تعليماتی را فراهم کرد. ايران وتهران دارای مناطقی است که زلزله پذيری کمتر وزياد تری دارند. لذا ميتوان کمک رسانيها وگروههای امداد را وانبار تجهيزات را در نقاط امن داخل شهري وکشور با توجه به درجه امنيت واسيب پذيری پراکنده نمود .برای هرکدام دايره عملياتی تعريف نمود که نيازی به دستور در کمک رساني ويا مداخله وارسال بي جا نداشته باشند.
3- ايجاد مناطق کمک رسانی در مناطق امن داخل وخارج شهری ومنطقه ای جهت اهداف خاص ( امداد- تاسيساتی بهداشتی و...) و تعريف دايره عملياتی درجه يک ودو وسه براي هر کدام ونحوه مديريتي انها.
اموزش وتمرين يک باره وتمام شدنی نيست. اموزش در هر موردی دائمی است. لذا اموزش در جهت کمک رسانيها و جلوکيريها در مقابله با زلزله بايستی دائمی تلقی گردد.
4- تلقی دائمی وايجاد برنامه اموزش دائمی وپريوديک برنامه ريزی شده مردم و امدادگران ( ساختمانی وتاسيساتی وبهداشتی و..) و تدارک کنندگان ( تغذيه واسکان و مسائل بهداشتی و....) کادر درمانی و... مبارزه با تاثيرات زلزله در کشور.از ساکنين مناطق امن ميتوان بعنوان کمک رسان استفاده نمود. اين کمک رسانان بايد اموزش ديده و ثبت نام شده در موارد تخصصی استفاده از تجربه کشور هال ديگر در اينگونه موارد ومبادله و اطلاعاتی با کشورهای اسيب پذير دز مقابل زلزله. سعی گرددکه کشورهای با امکانات يکسان بيشتر مورد توجه قرار گيرد.داشته اگاهی بر هر انچه در ژاپن صورت ميگيرد خوب است ولی ممکن است قابليت اجرائص وتجهيزاتی انرا نداشته باشيم.
5- مبادله اطلاعات با کشورهای اسيب پذيذ در مقابل زلزله واستفاده ار تجربيات کشورهای ديگر وسازمانهای جهاني که در اين مورد سازمان دهي شده اند وفعال اندباشند.در اين موارد مطلب زياد ميتوان نوشت که متخصصان ميتوانند راهنمائيهای موثری داشته باشند . ايا کادر اجرائی کشور علاقه ای دارد؟ يا بازهم مثل هميشه غافلگير ميشويم وضايعات انسانی ما در مقابل زلزله های کم شدت فوقالعاده خواهد بود.