دقیقا مشکل اینه ک ی سریا از این جنگ و دعوا با سایر کشورها دارن سود میکنن و خیلی هم سود میکنن
ناشناس
|
|
۱۶:۴۰ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
0
پاسخ
دقیقا مشکل اینه ک ی سریا از این جنگ و دعوا با سایر کشورها دارن سود میکنن و خیلی هم سود میکنن
جواد
|
|
۱۶:۴۱ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
3
پاسخ
اون چیزی که تو ذهن اکثریت مردمه مشخصه برادر من. تنها مشکل اینه که قدرت الان دست اقلیته
ناشناس
|
|
۱۶:۴۲ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
3
پاسخ
سرمایه هر کشوری ملت و مردم هستند که در ایران نادیده گرفته شده اند و برای نظرات مردم کسی تره هم خرد نمیکنه
شهروند
|
|
۱۶:۴۸ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
0
پاسخ
متاسفانه ادعاها و عرض اندام ما در عرصه جهانی با قدرت واقعی ما در زمینه های سیاسی؛ اقتصادی و نظامی تناسب ندارد. شما قدرت عظیمی مانند چین با یک میلیارد و سیصد میلیون جمعیت را مشاهده کنید. در تمام دوران ده؛ پانزده سالی که موضوع هسته ای ایران در سطح جهان مطرح بود؛ شما فقط یک جمله ساده را از دهان سخنگوی وزارت خارجه چین می شنیدید:
"از نظر ما موضوع هسته ای ایران باید از راه دیپلماتیک حل شود".
همین و بس. نه تهدیدی نه شاخ و شانه کشیدنی. می دانید چرا؟ برای اینکه آنها برای به رسیدن به اهداف استرتزیک خود برنامه دراز مدت دارند و می دانند که نباید این برنامه و منافع ملت چین با مواضع غیر دقیق و تند خدشه دار گردد. داشتن برنامه ایجاد دیسیپلین و نظم در موضع گیری ها می کند. وقتی برنامه وجود نداشته نباشد؛ طبیعتا" هر چه می خواهیم می گوییم و انجام می دهیم و کشور را با هزینه های جبران ناپذیر روبرو می سازیم.
اسکندر
|
|
۱۶:۵۶ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
1
0
پاسخ
تحلیل خوبی در حوزه روابط بین الملل بود. ولی بنظرم روند سیاست خارجی رو به رشد است
حمید
|
|
۱۶:۵۹ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
2
1
پاسخ
خنده دارترین چیزی که در عمرم شنیدم این است که آمریکا محتاج به عربستان است پس عربستان کشوری قوی است و روسیه کشوری ضعیف است چون مراودات مالی آمریکا با آن قابل اعتنا نیست . بنابراین عربستان سعودری را نمیتوان تحریم کرد ولی روسیه را میتوان
ناشناس
|
|
۱۷:۱۱ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
1
1
پاسخ
اگر میگویی چین سه هزار مهندس در افریقا دارد و هند چند هزار نفر در فلان جا . خب ما هم خیلی ایرانی در امریکا و اروپا داریم تازه سه ملیون افغانی هم داخل داریم
ناشناس
|
|
۱۷:۱۲ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
3
پاسخ
منفعت ملی در ایران وجود ندارد آنچه هست ایدئولوژی است
ناشناس
|
|
۱۷:۱۵ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۹
0
0
پاسخ
شما تصور کن یک تحلیل منطقی مانند همین را (فارغ از حد صحت ان در مطالب مطرحه) را پیشاروی شخصیتی مانند حسین شریعتمداری بگذاری و از او بخواهی سیاستهایش را بازبینی کند
زمانی که حسین شریعتمداری همه ارکان کلیدی کشور را در اختیار خود داشته باشد نتیجه آن می شود که در برخی کامنت های پر از مخالفت دیده می شود یعنی (فحش تهمت تهدید)