hamed
| 
۲۰:۳۰ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۶
پاسخ
ای کاش میگذاشتیم بیان. یه تو دهنی خیلی خوب به تصمیم ترامپ بود و یه اقدام قشنگ دیپلماتیک بود که میشد روش مانور داد. در نهایت با این اقدام اعتراضات علیه ترامپ بیشتر میشد... هدف ورزش نزديكى ملل مختلف با هر نظر وعقيده اى است ورزشكاران آمريكا چه گناهى كردند كه رئيس جمهورشون ديونه است؟ ما می توانستیم از این فرصت یک بهره برداری تبلیغاتی مناسب داشته باشیم و به دنیا نشان بدهیم که بر خلاف ترامپ وسیاستهای تهاجمی و غیر انسانیش در ایران سیاست ها و سیاستمدارهای منطقی و انساندوست حکومت می کنند. که البته این فرصت را هم مثل همیشه سوزاندیم و هیچ سودی که نبردیم ممکن است به ضرر مرزشمان هم تمام شود. با اجازه ندادن به ورزشکار های امریکایی سوال پیش میاد برای مردم دنیا که ایا مانند ترامپ ما هم همه را با یک عینک می بینیم یا می توانیم بین ورزشکاران آمریکا و ترامپ وجه تمایزی قائل شویم؟ اگرما معتقدبم انها کار اشتباهی انجام میدهند چرا ما داریم اشتباه میکنیم؟ بهتره بجای آمریکایی ها از یمن و دومن و سه من که با فرهنگ اسلام ناب هماهنگ ترند دعوت گردند. قدیم گفتن آدم با سیاست با پنبه سر میبره... همه چیه ما سر جاشه فقط کشتی مونده؟ اگر نزاریم بیان آمریکا سیاستش با ایران لطیف میشه؟ مقابله به مثل کار بسیار احساسی و عجولانه و صد البته به ضرر ایران بود.دقیقا کاریه که دشمنای ایران دوست دارن انجام بشه که رفت آمد در حد ورزشم بریده بشه بلکه کار به جنگ بکشه. ترام تازه کار و جو گیره دولت مردای ما که ادعای سیاستشون گوش فلکو کر کرده و با این وضع اگه پیش بره من مرده شما زنده تا کمتر از 6 ماه آینده شاهد جنگ خواهیم بود!!! حساب دولت از ملت جداست. باید میذاشتن میومدن. هر کس اومده ایران نظر مثبتی راجع به ایران پیدا کرده اینکه در بازی سیاست کار کنی که مورد انتظار حریف باشد کار افراد ناشی و با نگرش پائین سیاسی است بهترین گزینه بازی غیر قابل پیش بینی است و اینکه حریف شما توان پیش بینی تصمیم گیری شما را نداشته باشد
ندادن ویزا به کشتی گیران اشتباه است ما باید دقیقا برعکس عمل نمائیم چون کشتی گیران از سیاست دور هستند و بازی گر کشتی هستند و میتوانند همین کشتی گیران سفیران انتقال رفتار خوب و انسانی ایرانیان باشند برای مردم آمریکا
این امریکا و بخصوص ترامپ داستانش داستان سگی است که در قرآن هم گفته شده : اگر بر آن حمله ور شوی زبان از کام برآورد و اگر آنرا رها کنی باز هم زبان از کام برآورد