هنرمند بزرگی بود .خدایش بیامرزاد.سالها و سالها وسالها می بایست بگذرد تا چنین هنرمندی پدید آید. نوازندگی سنتور ، سه تار و آهنگ و تصنیف سازی او ناب بود .امروز روز عزای ساز های سنتی است به خصوص سنتور .در حال گوش کردن تصنیف بیدادم و اشک امانم نمی دهد . من دیشب در حین گوش دادن به آلبوم خلوت گزیده در دستگاه همایون گریه کردمنه فقط به خاطر فوت یک انسان بلکه به خاطر از دست رفتن یکی از پایه های موسیقی ایران به خصوص سنتور
به نظر من در سوگ از دست دادن چنین بزرگی جا داشت که عزای عمومی اعلام شود اما حتی دریغ از یک تسلیت در خور
یاران موافق همه از دست شدند.....واقعا حیف بود....واقعا.....
چرا قدر هنرمند به این بزرگی رو نباید بدونیم..ما که میدونیم،مسئولین...
روحش شاد...
هر چقدر بگم حیف بود،احساس میکنم کم گفتم.
كاش نام اين نوازنده نوشته مي شد بدانيم كيست .
چه دنيايي است هنر و چه سرنوشتي دارند هنرمندان !! متاسفانه بيشتر هنرمندان عمر كوتاهي دارند و صد البته نام آنان مي ماند و به نيكي . شايد از غم ايام است كه وجود حساس و نازنين شان تاب نمي آورد و زود پرپر مي شوند . افسوس بيشتر آنجاست كه اگر چنين هنرمنداني بيشتر بمانند آثار ارزشمند بيشتري خلق مي كنند و جاودانه تر در عرصه فرهنگ اين كشور بزرگ خواهند ماند . مشكاتيان از اين گونه هنرمندان است . روانش شاد و يادش گرامي !
ف.پ.