این منتقد را شما ازکجا آوردید؟نقد غیرمنصفانه ای است ...البته می دونم منتشر نخواهید کرد ولی گفتم که متوجه باشید.
علی
|
|
۲۳:۳۳ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۸
2
2
پاسخ
خدایی خیلی خوبه که این همه می خندیم
یک نفری
|
|
۲۳:۴۶ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۸
2
4
پاسخ
گزارشش جزو سرگرمی های ماست. مثل سرهنگ علیفر!
مهدی
|
|
۰۱:۳۴ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
3
5
پاسخ
نظر نویسنده محترم غیر منصفانه و البته نظر شخصیست ، من به شخصه اقای خیابانی رو دوست دارم واقعا با احساسترین گزارشگر ایرانه و هیچ وقت گریه ایشون از تساوی فوتسال ایران مقابل ایتالیا و حذف ایران رو فراموش نمیکنم
محمدرضا
|
|
۰۲:۵۴ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
5
7
پاسخ
جواد خیابانی بینظیره. بعدشم از کی تاحالا نظر تابناک شده نظر مردم. هر کسی دارای اشکالاتیه ولی دلیل نمیشه ایشون رو کنار گذاشت. بقیه که بیشتر سوتی میدن
ی
|
|
۱۰:۲۳ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
8
4
پاسخ
سوت هاش و پاچه خواریش رو اعصابه
جواد
|
|
۱۱:۱۵ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
9
3
پاسخ
گزارشگر با تعصب پرسپولیسی هستش و خیلی ضایع اثبات کرده پرسپولیسیه وقتی پرسپولیس میبازه غمگینه و هر وقت پرسپولیس میبره شاد حرف میزنه خداییش از این بدتر دیگه نمیشه
پاسخ ها
صادقی
||
۱۶:۴۷ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
خیابانی و پرسپولیس !!!!!!!!!!!
شما یا واقعاً اهل فوتبال نیستید یا اینکه الکی خواستید فقط حرفی زده باشید.
در استقلالی بودن خیابانی اصلاً شکی نیست و به نحو بسیار علنی طرفداریشو بروز میده به تعریف و تمجیدهای بی موقعش از استقلال یا انتقادهای الکی یا بزرگ کردن ضعفهای کوچیک پرسپولیس توی گزارشهاش دقت کردین تا حالا ؟
در ثانی بحث سر پرسپولیسی یا استقلالی بودن این آقا نیست بلکه موضوع ضعیف بودن گزارشهای اخیر آقای خیابانیه
ناشناس
|
|
۱۲:۱۸ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
1
2
پاسخ
صرف نظر از درست یا غلط بودن نظر گزارش نویسی که با این ادبیات زشت یک نفر را لجن مال میکنه به طوری که برای رسیدن به مقاصدش بحث را به سیاست هم میکشاند باید عرض کنم در جامعه ای که حتی تصویر یک قاچاقچی یا قاتل را برای حفظ آبرویش شطرنجی میکنه چطور چنین شخصی می تونه به راحتی هر چه دلش می خواهد در مورد شخصی دیگری بیان کنه .این شخص اگر راست میگوید نام خودش را نیز زیر نوشته اش بگذارد تا عدالت کمی رعایت شود
مهدی عباسی
|
|
۱۳:۳۰ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
1
2
پاسخ
خیابانی گزارشگر محبوبیه ولی شما میخواید چیز دیگه ای رو به مخاطب القاء کنید
دانیال
|
|
۱۷:۱۶ - ۱۳۹۵/۱۰/۰۹
0
2
پاسخ
یک روز اشتباهی کردم و منتظر خشم پدرم بودم تا هر برخوردی باهام بکنه ، اخه میدونستم اشتباه کردم و خودم هم عذاب وجدان داشتم ، زمانی که پدرم اومد به قدری با من برخورد خوبی داشت که حسابی شرمنده شدم و مسیر زندگیم عوض شد و بعد از گذشت 15 سال هنوز دارم بهش فکر میکنم ...
یک روز از پدرم پرسیدم اون روز چرا هیچی به من نگفتی؟
فقط یک جمله گفت : هروقت دلیل و جواب دندان شکنی برای برخورد و طرد کردن دیگران داشتی و هیچی نگفتی اونوقت بزرگ شدی و میشه گفت انسان هستی ...