با سلام.
من یکی از دانشجویان دانشگاه های مالزی در مقطع دکتری هستم. تفاوت عمده تحصیل در دانشگاه های ایران و مالزی توجه خاص این دانشگاه ها بر امر تحقیق و پژوهش می باشد که در دانشگاه های ایران کمتر به آن توجه می شود. که رنکینگ جهانی گویای این امر می باشد. علاوه بر این 4 دانشگاه مطرح که در بالا نیز نام آنها برده شد، حتی به دانشجویانی که در نشریات بین المللی تحقیقات خود را به ثبت می رسانند حقوق ماهیانه داده میشود. با توجه به به مشاهدات بنده خیلی از آقایان اساتید در ایران سال به سال مقالات معتبری به ثبت نمی رسانند، در صورتیکه مقالات خیلی از دانشجویان کارشناسی ارشد در همین مالزی در نشریات معتبر بین المللی چاپ می شود. آنچه سوال است اینکه دلیل اصلی این امر چیست؟ آبا نه اینکه مشکلات زبان انگلیسی آقایان و قطع ارتباط با مراکز علمی معتبر دنیا در بسیاری از رشته ها می باشد؟ امید است ملاکهای علمی اول مورد بررسی قرار گیرد و بعدا اظهار نظر صورت پذیرد.
و من الله توفیق.
ناشناس
|
|
۲۱:۲۲ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۳
0
1
پاسخ
دانشگاههاي مالزي در دنيا داراي وجه و اعتبار قابل قبولي هستند. به نظر من به عنوان شخصي كه يك مقطع تحصيليم را در مالزي سپري كردم، بطور كلي سطح عمومي آموزش و بويژه امكانات آموزشي دانشگاههاي مالزي در مقايسه با ايران بالاتر است اما اين بدان معنا نيست كه سطح علمي دانشگاههاي تراز اول ايران مثل دانشگاه شريف پائين تر دانشگاههاي مالزي است. تفاوت اصلي در اين است كه رويكرد دانشگاههاي مالزي در آموزش بسيار كاربردي است ولي در دانشگاههاي ايران بيشتر جنبه تئوريك و نظري دارد حتي در رشته هاي مهندسي. آنچه كه من در خارج كشور شاهد هستم اين است كه دانشجويان برتر ايراني مثل دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف به لحاظ توانمندي علمي بالاي خود جايگاه خوبي در دانشگاههاي خارج كشور دارند و در مقايسه فارغ التحصيلان مالزي در محيط كاري موفق تر هستند و علت اصلي آن فرا گرفتن علوم بصورت عملي و كاربردي است. البته تسلط آنها به زبان انگليسي نيز مزيد بر علت است، چيزي اغلب فارغ التحصيلان ايراني در آن ضعف دارند.
ناشناس
|
|
۲۲:۳۳ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۳
0
0
پاسخ
اینها متاسفانه سنگ جلو پای دانشجویان اروپایی هم میاندازند که در جهان از سطح علمی بالایی بر خوردارند چه برسد به داتشگاههای اسیایی ! در حالی که در خود دفترچه هایی که وزارت علوم منتشر کرده اینگونه دانشگاهها از نظر درجه بندی رتبه اول بوده و مورد تایید ان وزارتخانه میباشد. حال بر چه مبنایی اینظور جلو پای بچه های درسخوان خارج که قصد خدمت در وطن دارند سنگ اندازی میکنند؟
ناشناس
|
|
۲۲:۳۳ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۳
4
1
پاسخ
با سلام به نظرم در مورد قدمت دانشگاه های مالزی دوست عزیر تجدید نظر نمایید!! ( به تاریخ تاسیس کشور مالزی توجه شود ) بنده با دانشگاه های مالری توجه وافی دارم برای مثال یکی از اساتید برجسته آن امسال در کنفرانسی در تهران استاندارد امنیت اطلاعات را مطرح کرد در حالی که حداقل 7 سمینار بین الملی در کشور در این مورد برگزار شده و صدها شرکت در حجال پیاده سازی این استاندارد هستند !! جالب اینجا بود که ایشان هزینه هتل و پرواز و هزینه کارشناسی نیز برای ارایه مقاله بیات خویش دریافت کردند وقتی با ایشان صحبت کردم متوجه شدم که بنده خدا 2 ماه است با این استاندارد آشنا شده و برای همین آنرا ارایه کرده است!! روسای دانشگاه های آنجا هم در جلسه ای که در خدمتشان بودند نسبت به دانشگاه تهران و شربف و ... جوری صحبت می کردند که انگار در مورد آکسفورد صحبت می کنند ! فکر کنم خودباختگبی ما موجب اعتماد به نفس برادران مالایی شده است والا ما از همه جهات از آنها سرتریم . خواهشمندم دوستان گول تمدن و شهرسازی مدرن آنها را نخورند! دست وزارت علوم درد نکند که این دانشگاه های بی ریشه و بسیار سخیف را تایید صلاحیت نمی کند!
ناشناس
|
|
۰۲:۲۵ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۴
0
0
پاسخ
با سلام به بینندگان سایت تابناک
متاسفانه یکی از سدهای عدم بازگشت فارغ التحصیلان ایرانی در خارج از کشور به ایران وزارت علوم و قوانین عجیب و غریب و مدیریت لحظه ای این وزارتخانه هست. متاسفانه بسیاری از تحصیل کردگان ایرانی که به دلیل عدم ارزشیابی مدرک شان از ایران به کشورهای محل تحصیلشان و یا سایر کشورها رفته اند دارای موقعیت های شغلی خوبی هستند. بعنوان مثال یکی از دوستان بنده که در یکی از دانشگاههای آمریکا درس خوانده بود در ایران موفق به ارزشیابی مدرکش نشد ولی در حال حاضر بعنوان یکی از مدیران سیتی بانک در دبی مشغول بکار شده است. بهتر است مدیران این سازمان کمی بیشتر به اطراف خود توجه کنند و با قوانین دست و پاگیر با آینده جوانان بازی نکنند و آنها را از اجتماع ایران دور نکنند. متاسفانه برعکس شعارهای که داده میشود بجای جذب کردن جوانان سیاست دفع کردن و دور کردن را انتخاب کرده اند.
ناشناس
|
|
۱۰:۱۰ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۴
1
0
پاسخ
بسیاری از افرادی که به مالزی سرازیر شده اند تا مدرکی از آنجا به دست آورند اگرانصاف داشته باشند خواهند دید دانشگاههای مالزی اگر هم حرفی برای گفتن دارند صرفا برای خود مالزیایی هاست.و مطمئنا مدانند که دانشگاههای مالزی برای افزایش تعداد دانشجویان خارجی و بالا بردن رنکینگ خودعملا هیچ ارزیابی خاصی در مورد دانشجویان خارجی ندارند. و متاسفانه اكثر افرادی که وارد این دانشگاهها میشوند از توانایی بالایی برخوردار نیستند و هم متاسفانه ارتقاء سطح علمی هم از این دانشگاهها به این دوستان داده نمی شود. نمونه یکی از این افراد از همکاران ما بوده که با وجود اخذ مدرک کارشناسی ارشد از مالزی آنچه که به عنوان پایان نامه کار کرده بودند در سطح پروژه های کارشناسی ایران هم نبود و بسیار جای تامل دارد که چگونه این افراد همسطح فارغ التحصیلان صنعتی شریف، تهران، امیرکبیر و... دم از داشتن کارشناسی ارشد خواهند زد...جالب است بدانید وضعیت دکتری که بسیار اسفناک است و اگر وزارت علوم این تصمیم را در مورد مدارک مالزی گرفته مطمئنا به کشور و نخبگان این مردم خدمت بزرگی نموده است.
ناشناس
|
|
۱۵:۰۲ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۴
0
0
پاسخ
با سلام
بايد به معاون محترم وزير آموزش عالي الاع داشته باشند كه هر كشوري داراي چند دانشگاه مادر و اصلي مي باشد كه داراي اعتبار بالايي هستند چرا كه دولتهاي آن كشور نيز اهتمام خاصي در بروز نگه داشتن به آنها به عنوان پايگاههاي دانش و مراكز اصلي توليد علم دارند.از سويي در كشورها دانشگاههاي بسيار زيادي هم وجود دارد كه فلسفه وجود آنها ترويج علم و تربيت كارشناس است. در آمريكا بيش از 2500 دانشگاه و موسسه آموزش عالي وجود دارند كه فقط در مقطع كارشناسي ارشد و دكترا دانشجو مي پذيرد ولي از بين آنها فقط حدود 200 دانشگاه داراي اعتبار جهاني مي باشند. در مورد كشور خودمان ايران و مالزي و هند نيز اين مساله صادق است دانشگاههاي اصلي ايران مثل صنعتي شريف و دانشگاه تهران و دانشگاه UM و UTM در مالزي نيز در زمره دانشگاههاي مادر و اصلي محسوب مي گردند و داراي اعتبار جهاني هستند.
ولي بايد اين واقعيت را هم قبول كنيم كه دانشگاههايي در همه جاي دنيا حتي در ايران وجود دارند كه مدرك صادر شده آنها داراي اعتبار جنداني نيست.
از مسئولين بويژه مسئولين وزارت علوم انتظار مي رود تحليل ها و اظهارات كارشناسي شده و مبتني بر سند و مدرك ارائه نمايند.
ناشناس
|
|
۰۸:۴۴ - ۱۳۸۶/۱۱/۲۵
4
2
پاسخ
با سلام
من دانشجوی دوره دکتری در ايران هستم و شديدا مخالف اينکه پذيرش دکتری در ايران افزايش يابد چرا که ما با زحمت و مرارت های زيادی در اين دوره قبول شده ايم ولی در حال حاضر متاسفاته عده ای به راحتی و بدون دردسر در هند و مالزی دکتری می گيرند . اين دو کشور به راحتی به هر مدرکی پذيرش می دهند . در حال حاضر بازار کار برای خود دکتر های ايران خراب می باشد و بايد جلوی افزايش بی رويه مدارک دکتری خصوصا از اين دو کشور گرفته شود .دوستان می توانند با تلاش بيشتر در دانشگاه های ايران پذيرفته شوند.
من یکی از دانشجویان دانشگاه های مالزی در مقطع دکتری هستم. تفاوت عمده تحصیل در دانشگاه های ایران و مالزی توجه خاص این دانشگاه ها بر امر تحقیق و پژوهش می باشد که در دانشگاه های ایران کمتر به آن توجه می شود. که رنکینگ جهانی گویای این امر می باشد. علاوه بر این 4 دانشگاه مطرح که در بالا نیز نام آنها برده شد، حتی به دانشجویانی که در نشریات بین المللی تحقیقات خود را به ثبت می رسانند حقوق ماهیانه داده میشود. با توجه به به مشاهدات بنده خیلی از آقایان اساتید در ایران سال به سال مقالات معتبری به ثبت نمی رسانند، در صورتیکه مقالات خیلی از دانشجویان کارشناسی ارشد در همین مالزی در نشریات معتبر بین المللی چاپ می شود. آنچه سوال است اینکه دلیل اصلی این امر چیست؟ آبا نه اینکه مشکلات زبان انگلیسی آقایان و قطع ارتباط با مراکز علمی معتبر دنیا در بسیاری از رشته ها می باشد؟ امید است ملاکهای علمی اول مورد بررسی قرار گیرد و بعدا اظهار نظر صورت پذیرد.
و من الله توفیق.