وحشی خانه است،قوم بربر هستیم دیگه

چرا مردم ناراحتی هستیم ، مقصر کیست
کاملا مشخصه نظام آموزشی مدرسه و خانواده
سیستم حاکم بر تلویزیون
تمام اخبار در مورد جنگ و بدبختیه
تمام فیلم ها هیچ یک از شخصیت ها از زندگیشون لذت نمیبرن و دائما یا مشکل دارن یا اعصاب خوردی
پدر خانواده همسر و فرزند گوش به فرمان و بدون هر گونه حق اظهار نظری رو پرورش میدن و وقتی کودک بزرگ میشه انتقام این رو از اون پدر و جامعه می گیره
در مورد ارتباطات اصلا آموزشی داده نمیشه دلیلشم کاملا مشخصه که چرا
در مورد روابط جنسی هیچ اموزشی داده نمیشه نه تو خانواده و نه تو جامعه و نظام آموزشی دلیلش هم کاملا مشخصه
مکان های تفریحی نداریم ...تو تهران که هر چی هست برای چند دهه گذشتست ...شهرستان ها رو نمیدونم
رسانه ملی و سیستم آموزشی که به دلایلی آموزشی جز حفظیات به دانش آموزا نمیدند سایت شما میتونه به عنوان یک رسانه پر مخاطب با همکاری چند روان شناس شروع به آموزش جامعه کنه در این راه هم ممکنه به سایت شما گیر بدن که ....رو دارین رواج میدین اما فکر کنم شهامتش رو مسئولین این سایت داشته باشند

آقا جان ، یک سرچ تو گوگل بکنید و تصویر خانه ها و شهرهای کره رو ببینید. در این صورت خودتون متوجه میشید که بیچاره درست گفته. تو کره گوشه گوشه شهرها ، گل کاری و درختکاری و فضاهای سرسبز به چشم میخوره که با انواع رنگ های شاد در آمیخته شده . شهرهای پاک با آسمان آبی و بدون زباله ، بدون بوی بد. بدون دود و بدون آلودگی. آیا شهر تهران هم مثل شهرهای کره هست؟! کدوم یکی از شهرهای ما از نظر دیداری ، چشم نواز هستند؟! تنها شهری که بشه با ارفاق بهش امتیاز نسبی داد ، جزیره کیش هست و بس. خود من که تهران زندگی میکنم از نظرم تهران یک شهر خاکستری هست که علاقه ای ندارم زیاد توش رفت و آمد کنم. دیگه این بنده خدا که از کره اومده اینجا رو دیده جای خود داره!

بهتر بگيم مردمان شادي نيستيم متاسفانه در فرهنگ مدرن ما شادي جايي نداره و مردم اين سرزمين شادي و شادماني كه ريشه در گذشته ايرانيان داشته را به فراموشي سپرده همگرايي گروهي به بهانند نبايد فراموش كنيم اجداد ما در ساليان بسيار دور براي بالا بردن نشاط اجتمايي و فصول مختلف در 4 فصل سال جشن نوروز-جشن تابستانه -جشنواره شب يلدا و ..... به شادماني ميپرداختند به دين صورت رخوت و خشونت را از درون خود دفع ميكردند مسئله اين است كه در ايران امروز ما سعي در خروج هيجانات در مراسم غير شاد و.... داريم و از گذشته خود فرسنگها فاصله گرفته ايم.

ایشان چندان هم دور از واقعیت صحبت نکرده اند. البته مهربانی یا خوب بودن را باید نسبت به جامعه و فرهنگی که ایشان از آنجا آمده اند ملاک قرار داد. چند نکته ای که برای هم وطنان بیان کنم تا این نسبت مهربان بودن را ابتدا مقایسه نمایند سپس قضاوت نمایند:

1- اولین چیزی که افرادی که از بیشتر کشور های جهان به ایران سفر می کنند می بینند، وجود حفاظ های آهنی برای هر درب و پنجره ای در شلوغ ترین جاهای شهر می باشد. که تداعی کننده احساس عدم امنیت برای صاحبان این مکان ها می باشد. چیزی که در کمتر کشوری به اینصورت وجود دارد، که این احساس عدم امنیت برای ما امری عادی تلقی می شود. مواردی مانند نصب دزدگیر و انواع قفل های حفاظتی در اولین قدم پس از خرید ماشین و ... نیز می تواند شاهدی بر این عادی بودن عدم احساس عدم امنیت در کشور ما باشد.

2- احساس زرنگی وقتی می توانیم قوانین را زیر پا گذارده و به هدف خود برسیم، معمولا امری عادی در فرهنگ عامه مردم ما دارد. مثلا وقتی دوربین سبقت وجود ندارد راندن با سرعت بیشتر نه تنها ایراد ندارد، در صورتی که کسی حداکثر سرعت را رعایت نماید با بوق مورد اعتراض قرار می گیرد یا راه افتادن کار فقط به واسطه رشوه امری عادی محسوب می شود و ...

از این موارد زیاد می باشد، واقعا باید گفت فرهنگ فعلی مردم ما نسبت های خوبی و بدی متفاوتی نسبت به اکثر فرهنگ هایی با ادعای کمتر را دارد. پس وقتی کسی می گوید که ایرانی ها خوب یا بد هستند ابتدا باید ببینید که ایشان، مردم ایران را با چه درجه ای از خوبی و با چه مقیاسی سنجیده است.

ایرانیان متاسفانه در سال های اخیر بسیار عصبی و بی ادب شده اند. مشکلات اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی از یک سو و از سوی دیگر رفتار دولت مردهای (ما مانند دولت پیشین) هم در این زوال اخلاقی جامعه نقش زیادی داشتند!

اصلا اینطور نیست
ما مهربان و مهمان نوازیم
قرار نیست حمله چند تا بیکار بی فرهنگ به صفحه شخصی ايشون به کل ملت تعمیم داده بشه

شما باید از زاویه دید ایشون به قضیه نگاه کنی، چند ماه پیش 2 نفر از دوستان خارجی دوران تحصیلم رو به ایران دعوت کردم. اولین چیزی که گفتن این بود که چرا همه رنگ های تیره کی پوشن؟! شما بافت شهری تهران رو نگاه کن، ترافیک، شلوغی، بوق ممتد. من 7 سال خارج از کشور زندگی کردم و 7 باز صدای بوق ماشین نشنیدم! ما ملت شادی نیستیم، یا بهتر بگم، شادی هامون به دلایل مختلف تو حصار و دیوار خونه ها و خصوصی باقی مونده! من حرف این بازیکن کره ای رو توهین تلقی نمی کنم!

این جهان کوه است و فعل ما ندا ------------------ سوی ما آید نداها را صدا

اگر خوب بودیم این بازیکن به خودش حق نمی داد این حرف رو بزنه! حرف اون بازیکن، نتیجه عمل خودمونه

کافی است پا را از مرزها بیرون گذاشته و خود را با چند کشور نه توسعه یافته بلکه همتراز مانند مالزی و تایلند مقایسه کنیم آنوقت دیگر حرفی از مهربانی و مهمان نوازی ایرانیان نخواهیم زد. البته این مقایسه در مورد خیلی از روستاهای ما هنوز صفا و صمیمیت گذشته را حفظ کرده اند صدق نمی کند.