بنده يك سوال فقهي دارم. فرض كنيم ولايت امام معصوم مطلقه باشد چون او معصوم است و از اشتباه و ظلم بري، ولي چرا اين موضوع را بايد به يك فرد جايز الخطا نيز انتقال داد؟ اگر مرتكب خطا يا ظلم شود چه كسي جرات دارد جلوي او را بگيرد؟ خبرگان؟خبرگان را چه كسي تاييد صلاحيت مي كند؟ اعضاي شوراي نگهبان را چه كسي مستقيم و غير مستقيم تعيين مي نمايد؟

تجربه هم ثابت کرده قدرت نباید یک جا جمع بشه وقتی طرفش معصوم نیست و علم کامل هم نداره .رجوع شود به نظریات آخوند خراسانی در باب حکومت داری به این نظر:
جمع عقول ناقصه از یک عقل ناقص بهتر است.مگر عقل دارای مقام عصمت.
ایجاد محدودیت وپاسخ گویی عملی و نه نمایشی در حکومت داری برای هر غیر معصومی عقلا و شرعا ضروری است.

سخن آقای هادوی کاملا منطقی ومحدودیت ولی فقیه مجلس خبرگان است

آنها که ولایت مطلقه را با حکومت مطلقه عوضی می گیرند ( مثل کامنت اول که اصرار دارد همان اشتباه را تکرار کند) اصلا معنای ولایت را و معنای مطلقه را هم بدرستی نفهمیده اند.
ولایت یعنی ادامه حق خداوند بر سرپرستی بندگان و اولویت او بر جان و مال بندگان ، که به پیامبر و ائمه و جانشینان عادل آنان در زمان غیبت داده شده است. پس کسی که معتقد به عدل خداوند است و حسن و قبح ذاتی اعمال را قبول دارد هرگز ولایت را با سرپرستی و اولویت به هر قیمت !! یکی نمی داند . اعتقاد عدلیه آن است که حتی خداوند هم ظلم روا نمی دارد ( نه آن که هر کاری که خداوند بکند عین عدل است چون او انجام داده!)
نکته دوم این که ولایت مطلقه در برابر ولایت مقیده است . ولایت مقیده یعنی ولایت فقیه در برخی از امور و نه همه امور حکومتی. آنها که ولایت مقیده را قبول دارند در سطح ولایت بر وقف، ایتام ،قضا؛ خمس و خلاصه نهایتا امور حسبیه منحصر می دانند . اما معتقدان به ولایت مطلقه دامنه ولایت را به تمام شوون مربوط به حکومت متسری می دانند. شوونی که گاه لازم می شود حلالی را موقتا حرام و یا حرامی را موقتا حلال نماید.
این ربطی ندارد به برداشت ناصوابی که اخیرا رایج شده و تصور می کنند ولایت مطلقه یعنی رها از قانون و شرع و عقل و حقوق مردم و ...
اتفاقا صاحبنظران این نظریه ( ولایت مطلقه) می گویند چنین فقیهی اگر دروغ بگوید یا کار خلاف عدالتی از او سر بزند خودبخود از ولایت معزول است . چرا؟! چون گاه در شوون حکومتی لازم می شود که حلالی را حرام و یا حرامی را حلال کنند ( موقتا) پس باید کسی عهده دار تشخیص این عمل باشد که اولا فقیه باشد( توان استخراج رای داشته باشد) و ثانیا عادل باشد ( بی جهت چنین رایی ندهد) و ثالثا رایش نافذ باشد ( مردم او را قبول داشته باشند) پس شائبه استبدادی و بی حساب و کتابی در کار نیست. البته برخی دوستان ناآگاه در ترویج چنین برداشت خطایی نقش فوق العاده دارند. و بهمین دلیل هم بسیاری از جوانان و تحصیلکردگان که با مبانی عقل و منطق سر و کار دارند آن نظر را خلاف عقل می بینند. اما حضرت امام (ره) فرمود: تصور صحیح از ولایت فقیه موجب تصدیق آن خواهد شد

صرف نظر از تعریف ولایت مطلقه فقیه اصولا ولایت مطلقه فقیه مسئول تمامی اعمال حکومت است هر چند جزئی باشد

ولایت مطلقه خیلی خوب است. من مطمئنم!

باسمه تعالی
1-چطور می شود با یک انسان غیر معصوم، همان معامله انسان معصوم را کرد؟
2- چطور می شود "ولی" را توسط قانون یا هر چیز دیگری محدود کرد؟ کسی که ولایت دارد، خود معیار واضع قانون است. هر کاری او بکند، عین قانون و حق است(خدا و ائمه معصومین)
3-چه تضمینی وجود دارد این انسان غیر معصوم، چه به عمد و چه سهوا، در نظرات و لذا دستوراتش دچار وسوسه شیطان یا خطا نشود؟ممکنست بگویید اینطور نیست ، بر ولی
برابرفقیه نظارت می شود و او هم مانند بقیه در برابر قانون یکسانست.
ولی آیا واقعا-بینی و بین الله- این گونه است؟

ببخشيد حالا كه اينطور است پس چه اصراري به استفاده از اصطلاح ولايت مطلقه فقيه است؟! خب از تعبير درست تر استفاده كنيد كه لازم به توضيح و توجيه نباشد!

این ولایت مطلقه فقیه که در قانون اساسی آمده با توجه به کردار و رفتار حضرت امام خمینی بوده است

نظرات امام(ره) در مورد ولایت فقیه قرار دهید.
تا برای همه یاد آوری شود که امام می فرمود:
ولایت فقیه همان ولایت رسول الله است