حدود 1400 سال پیش از مولی امیرالمومنین علیهالسلام خواستند که عدالت را معنی کنند ایشان در یک جمله فرمودند: عدالت یعنی اینکه هر کس و هر چیز در جای خودش باشد آیا در ورزش ما چنین است که منتظر طلاهای المپیک هم باشیم؟
درموردعدم نتيجه گيرى تيم واليبالمقصراصلى رالوزانوميدانم كه درالمپيك
باتعويض هاى بددرتيم نوسان بوجودمياورد.
با سلامبا این امکاناتی که وزارت ورزش در اختیار این دوستان قرار داد و تشویقشان کرد باز عالی عالی بود. اگر مصاحبه کیانوش رستمی را دیده باشید که حتماً دیده اید پی خواهید برد که باز هم این ورزشکاران ما بودند که 8 تا مدال گرفتند. از این هم نباید غافل بشیم که در برخی موارد مثل وزینه برداری و کُشتی هم ناداوری هایی وجود داشت که در نتایج ضعیف بچه ها بی تاثیر نبود. علی ایحال، نتیجه کسب شده خیلی فراتر از حدی بود که دوستان هزینه کرده بودند.
نتایج بسیار بد بود. که البته ناشی از بی برنامگی و عدم مدیریت صحیح است. وگرنه ورزشکاران ما هم تلاششون را کردند و هم مردم ما تواناییهاشون بیشتر از این حرفهاست. ولی متاسفانه هیچ مدیریتی برای ورزش کشور وجود ندارد. البته برای سایر قسمتها هم وجود ندارد
خب فقط در شنا چند ده مدال توزیع شد که ما نماینده خاصی نداشتیم همچنین رشته های مسخره ای هستند که اصلا ورزش نیست و ما در اونها هم نماینده نداشتیم با این اوصاف عملکرد ما متوسط به بالا بود باید بودجه فدراسیون تیر اندازی قایقرانی پینگ پونگ دو و میدانی و امثالهم که هیچ بازده ای ندارد قطع و صرف کشتی و وزنه برداری و تکواندو شود پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۴:۴۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۲
بودجه ی کل فدراسیون ها بجز فدراسیون شوتبال ، یک صدم بودجه شوتبال هم نمیشه .. باید بودجه ی شوتبال کم بشه .. شوتبالی که سالهای ساله که از کسب یک جام آسیایی معتبر هم عاجز مونده اونم با این هزینه های سرسام آور صدها و هزاران میلیارد تومانی که از بیت المال ملت گرسنه براش میشه اساسا مقایسه کشورمان با آمریکا در همه حوزه ها غلطه . ما باید بر اساس واقعیت ها و امکانات خودمان نظر بدیم و سعی کنیم هر روز بهتر بشیم و پیشرفت کنیم . باید در مورد عملکرد ورزشکارانمان مثبت باشیم نه سرزنش کنیم. از برنده و بازنده و مربی بخاطر زحماتشان تشکر کنیم و روحیه بدهیم . انتقادمون هم همراه با تشویق و تشکر باشه. ما باید یاد بگیریم که همدیگه رو تحت عنوان انتقاد تخریب نکنیم . متاسفانه این بلای جون هممون تو کشور شده. 
شاه کلید تمام عقب افتادگی های ما آموزش صحیح است. دلیل اینکه کشوری مثل استرالیا با جمعیت 24 میلیون نفر تعداد مدالهای بسیار بیشتری از ما میگیره آموزش صحیح و هدفمند و البته امکانات و برنامه ریزیه. تعداد زمین های ورزشی و سرانه آن در اینجا خیره کننده است. هر بعدازظهر و هر آخر هفته تیمهای ورزشی از نونهالان تا بزرگسال در حال استفاده از این زمین ها هستند. مربی گری و داوری تیمهای محلات و مدارس خیلی وقتها جزو کارهای داوطلبانه است که والدین و دیگر اعضای جامعه به عهده میگیرند. والدین با علاقه بچه هاشون رو سر تمرین می برند و ساعتها بازیشون رو نگاه می کنند. وقتی کسی قصد ادامه ورزش به صورت حرفه ای داره باشگاه های خصوصی متعدد وجود داره که با حمایت اسپانسر ها و مردم و کمک های مالی دولتی اداره می شوند. ورزش یک ارزش در جامعه است و شما معدود آدم زیر 30 ساله ای می بینید که اندام ناموزون داشته باشه. ورزش بانوان هم بسیار جدی دنبال میشه. اینها مشخصات یک جامعه سالمه که موفقیت در المپیک از نتایج اونه. در کشور ما مناسفانه زمین های ورزشی و باشگاه های کارآمد بسیار کم اند. آموزش ورزش در مدارس ناکارآمده و به عنوان یک زنگ تفریح طولانی مدته. استعدادهای ورزشی ما صحیح غربال نمی شوند و به همین دلیل حتی ورزشکارهای سطح اول مملکت رقیب به اندازه کافی ندارند.
پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۴:۳۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۲
داداش بیا پایین که اینجا جهان سومه ... هر جا هم زمین خالی باشه تبدیل میشه به پاساژ تا جیب شهرداری و بساز و بنداز پرتر بشه و تورم ناشی از این همه پاساژ و مغازه و مغازه دار بیکار هم میوفته روی دوش ملت گرسنه ناشناس
| | ۱۹:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۲
هر جا که باشه غراضه میسازوم اونجره با صدتا مغازه
افتضاح
واقعا حیف پولایی ک خرج این ب اصطلاح ورزشکارا میشه