پزشکی با جان انسانها سر و کار دارد . این رشته نیز آگاهانه انتخاب می شود بنا بر این کسی باید قدم در این راه بگذارد که اولویتش به دور از مسایل و فشارهای دوران دانشجویی و بعد از آن انسان دوستی و کمک به هم نوع باشد .
با توجه به انتخاب آگاهانه ، سختی هایی که عنوان کردید نباید تاثیری در شخصیت انسان دوستانه ء پزشکان داشته باشد ولی متاسفانه در عده ای از آنها خودخواهی به یک نشانه مشخص تبدیل شده است . و البته در بسیاری نیز انساندوستی و کمک به مردم سختی های دوران تحصیل را ا ز اصل انداخته است

از این نوع حرف ها به نظر بوی افزایش حقوق پزشکان میاد
خوش به حال دوستان شاغل در بخش سلامت که با انتخاب آگاهانه عمری بی دغدغه و در رفاه زندگی میکنند و دولت هم پشتشان هست. کاش اگر ما مهندسین و فنی ها و انسانی ها واقعا سربار هستیم و بدرد دولت و ملت نمی خوریم به همه ما نفری یک قرص سیانور بدهند و بعد هم اجساد ما را در بیابان رها کنند تا آیندگان و تاریخ بدانند که حاصل انتخاب غلط چیزی جز زیان و ضرر نیست

با سلام، آقای دکتر خیلی یک طرفه به قاضی رفته اند اولا نمی دانم چرا ایشان به 16 سال اول اشاره کرده اند در حالی که این 12 سال است و آیا مگر ما مهندسین جر این راه رفته ایم و آیا جز این بوده است که اگر می خواستیم در رشته های خوب و دانشگاه های معتبر قبول شویم جزو نفرات برتر و شاگرد اولها باشیم. ما را هم سالها قبل از قبول شدن مهندس صدا می کرده اند آقای دکتر! و از همان سال اول قبولی انتظار داشته اند از همه چیز سر در بیاوریم چه از خرابی چرخ گوشت و جارو برقی خانه تا تنظیمات رله های حفاظتی در پستهای فشار قوی! و اگر می گفتیم نمی دانم به ما هم می گفتند مگر تو مهندس نیستی؟
آنچنان از کتابهای قطور پزشکی و سختی آنها سخن گفته اید که انگار در رشته های مهندسی یک کتاب ده صفحه ای لطایف الحیل تدریس می شود! و آخر ترم از جوکهای داخل آن امتحان گرفته می شود!!
فرموده اید چه کسی حاضر است در یک اتاق کنار یک جسد ایستاده و با جزئیات اعضای داخل بدن یک انسان دیگر نگاه کند؟ من از شما می پرسم چند نفر از دانشجویان پزشکی در این راه جان خود را از دست داده اند؟! ولی حال من می پرسم چند نفر از شما حاضرید در یک پالایشگاه پتروشیمی یا سکوی نفتی یا پست فشار قوی برق و ... باشید که بار ها بارها خود به عینه حوادث داخل آنها را دیده اید و ما شهیدانی در همین راه داده ایم.
فرموده اید پس از 16 سال (که البته 12 سال است) باید 7 سال دیگر زحمت بکشید تا دکتر شوید یک دانشجوی مهندسی پس از آن 16 سال شما (که 12 سال است) باید 4 سال دیگر بخواند و بعد دوباره یک کنکور بسیار سخت دیگر بدهد و در صورت قبولی 3 سال دیگر به شدت درس بخواند تا فوق لیسانس بگیرد و بعد یک کنکور بسیار سخت سخت دیگر بدهد تا بعد از قبولی در آن و خواندن 5 سال دیگر (جمعا به مدت 12 سال) تازه آن وقت مثل شما به کسوت دکتر درآید!
فرموده اید 7 سال باید بی پولی بکشی تا دکتر شوی ما نیز باید 12 سال بی پولی بکشیم و دکتر شویم فقط فرق ما با شما اینست بعد از آن هم باید بی پولی بکشیم! ولی آقایان دکتر ها دیگر بعد از آن می توانند خر مراد را سوار شوند و پولداری را به عینه تجربه کنند.(البته در شرایط موجود کشور ما)
بحث را تمام کنم قداست زیادی و بی جا دادن به هر حرفه و شغلی باعث بروز نابهنجاری های موجود اجتماعی در جامعه مان هست. هر شغلی به اندازه خودش تخصص لازم داشته و مشکلات خود را دارد و در جامعه مدنی تمامی مشاغل محترم و به هم نیازمند هستند. دکتر خوب هم خوبه مهندس خوب هم خوبه و نجار خوب هم خوبه!
یادتان نرود در همان اتاقی که شما عمل بیمارتان را انجام می دهید اگر مهندس برقی نباشد تا آنجا را برای شما روشن کند و به تجهیزات شما برق برساند از روپوش سفید و کتابهای قطوری که خوانده اید و از ترسی که به خاطر دیدن جسد دیده اید کاری برای مریض بر نمی آید!

بمیرم برا پزشکا، مگه کسی که فوق لیسانس می خونه هفت سال تو دانشگاه درس نخونده اونم با بی پولی و بعدش هم حداقل چهار تا پنج سال برای PhD درس می خونند تا مثلاً دکتر فیزیک یا شیمی یا هرچیز دیگری غیر از پزشکی بشوند. حالا شما مقایسه کنید درآمد دکتر غیر پزشکی را با یک متخصص پزشکی که هر دو به یک اندازه درس خوانده اند. با این حال روز پزشک بر همه پزشکان دلسوز و با انصاف مبارک.

عاشق پزشکی بودم اما الان فکرمی‌کنم که پرستاری بهتره