عمو تابناك
به نظر مياد، از سر عصبانيت اين متن رو نوشتي
وگرنه الان دانشجوهاي ايراني اول از كشور خارج ميشن، بعد دنبال تابعيت دوم ميوفتن
ورزشكارها اول تابعيت دوم ميگرن، بعد از كشور خارج ميشن.
در ضمن يه استعداد اگر شكوفا بشه، هرچند در كشور بيگانه، بهتر از هدر رفتن اون استعداد در كشور مبدا هست.
و من الله توفيق
م.ع
|
|
۱۳:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
با سلام
واقعا بعضي از نظرات عجيب و غير منطقي است مسلما اين ورزشکار در ايران به هيچ وجه شانسي براي تيم ملي نداشته که مهاجرت کرده و همچنين امکانات در اختيارش نيز به هيچ عنوان مانند حال حاضرش نبود اين مسئله حذف تابعيت واقعا با کارهاي بحرين برابري خواهد کرد.
ناشناس
|
|
۱۳:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
اینها بیشتر نتیجه سو مدیریت اقای پولادگر هستندهرچند عمل آنان هم قابل توجیه نیست
علی هبدی
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
وقتی در داخل کشوری به مردم و ورزشکاران اهمیتی داده نشه و یا امکانات مناسب برای پیشرفت وجود نداشته باشه هر فردی حق داره که برای پیشرفت (چه مالی، چه فنی، چه روحی و...) مهاجرت بکنه و این وظیفه کشور مبدا هست که با ارایه امکانات و فضای باز و مناسب از فرار مغزها و یا سایر فرارها جلوگیری بکنه که کشور ما با وجود ارایه آمارها و شعارهای زیاد در مورد حمایت از مردم، متاسفانه بیشترین آمار مهاجرت نخبه ها (چه ورزشی، چه علمی و چه سرمایه های کار) به سایر کشورها رو به نسبت جمعیتش داره.
ناشناس
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
به جای انکه عیب و ایراد خودمان رو رفع کنیم و واقعا حقوق و مزایای یک ملی پوش رو در حد شایستگیش بهش بدیم دنبال راه تنبیه ورزشکاری هستیم که اینجا باید برای تامین مالی غیر از ورزش کارهای دیگه داشته باشه .
هیچ فکر کردید چرا فوتبالیستهای ما نمیرن تابعیت یه کشور دیگه رو بگبرن چون اینجا ایران است و پول ورزش مال فوتبالیست ها بقیه ورزشکارا باید فقط مدال بیارن
پژوهشگر
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
دوستان عزیز
لازم است بدانید در زمینه های علمی و مهاجرت نخبگان و اندیشمندان، وضع خیلی اسفبارتر از این رویداد است.
محسن
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
باید تابعیت اونها گرفته بشه و به جمهوری اذربایجان هم که همواره سعی کرده از ایران سرقت فرهنگی کند وبا تمام توان برای جذب سرمایه های فرهنگی ورزشی و تاریخی ما تلاش می کند جواب دندان شکن داده شود .کشوری که 20 سال است به وجود امده در حالی که ایران بیش از 2500 سال تاریخ درخشان دارد
رضاا
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
طوری گفته میشه "امکانات و سرمایه" مثل اینکه میلیون ها دلار خرج شده. سرمایه اصلی ما مهماندوست ها و نصیری نیاها هستند که به علت بی لیاقتی از دستشون دادیم. باید قبول کرد که در ایران وضعیت قهرمانان ورزشی خیلی جالب نیست. مخصوصا بعد دوران بازنشستگی و اینها هم ادم هستند و باید به فکر اینده خودشون باشند. لطفا تخریب نکنید.
ناشناس
|
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
مقاله ی شما واکنشی احساسی است. شیرازه اصلی که انسان را انسان نگه می دارد پایبندی به قانون است (دینی و مملکتی) و قانون هم نمی تواند آزادی یک فرد را سلب کند. ایشان کار غیرقانونی و غیرشرعی انجام نداده و برای درآوردن خرجش یک کار بسیار شرافتمندانه دارد.
حالا چنین فرد با استعداد و با تلاشی بیاید چندرغاز بخور و نمیری که در ایران به ورزشکاران غیرفوتبالی می دهند را بگیرد و خود و خانواده اش در مضیقه ی نسبی قرار بگیرند که چه شود؟ شما سرگرم شوید؟ بدون هیج تلاشی روبروی تلویزیون احساس پیروزی کنید؟
کیفیت زندگی یک انسان شرافتمند با تلاش مهم تر است یا خوشایند بی اساس شما؟ بروید کار کنید.
شما فرمودید که ایشان از امکانات اینجا استفاده کرده اند. کدام امکانات؟ پول و اسایش و ثبات و نبود دغدغه مگر امکانات نیست؟ این امکانات در کشور مقصد بوده نه در ایران.
ناشناس
|
|
۱۳:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۰
0
0
پاسخ
متاسفانه اين مقاله از سايت تابناك بعيد است. طی بیش از دو دهه بسیاری از تحصیل کردگان و جوانان این کشور متاسفانه هر یک به دلایلی از جمله فراهم نبودن فضای مناسب اشتغال و امکانات حرفه ای مناسب از این کشور کوچ کرده و در بسیاری از کشور ها از جمله کشورهای متخاصم با ما در حال فعالیت آزاد و یا دولتی هستند. این قشر چون مثل ورزشکاران در تابلو دید قرار نمی گیرند چه بسی ممکن است اقداماتی در جهت منافع کشور مورد اشتغال خود بالاجبار انجام دهند که بسیار به ضرر منافع ملی باشد. حال چگونه است که چنین افرادی هیچ گاه مطرح و طرح موضوع نمی شوند که البته علت در تابلو دید نبودن آنها است اما فردی مثل یک ورزشکار حرفه ای به جرم برد در برابر ورزشگار هم وطن خود مورد حمله قرار می گیرد. اگر فضای مناسب حرفه و کار و فعالیت برای همه جوانان در حد مناسب تهیه کدریم بعد شاید بتوانیم طرح موضوعاتی مثل این مقاله را قابل طرح بدانیم. معمولا هیچ ایرانی حاضر نیست به دلایلی مثل مقابله با منافع کشور حود از این کشور خارج شود. حال اگر بعضا چنین مواردی پیش می آید باید به درستی آسیب شناسی نمود. در حال حاضر بسیاری ورزشکاران حرفه ای در دنیا برای کشورهایی غیر از کشور خود بازی و حتی درآمد زایی می کنند. آیا کشورهای دیگر پیشنهاد این مقاله را در مورد آنها اجرا می کنند؟ قبل از چنین پیشنهادات مشکل داری توصیه می گردد به عواقب بدتر از بد آن تفکر گردد
به نظر مياد، از سر عصبانيت اين متن رو نوشتي
وگرنه الان دانشجوهاي ايراني اول از كشور خارج ميشن، بعد دنبال تابعيت دوم ميوفتن
ورزشكارها اول تابعيت دوم ميگرن، بعد از كشور خارج ميشن.
در ضمن يه استعداد اگر شكوفا بشه، هرچند در كشور بيگانه، بهتر از هدر رفتن اون استعداد در كشور مبدا هست.
و من الله توفيق