خیابان بهارستان را از میدان ابن سینا به میدان بهارستان با هزینه بسیار زیاد یک طرفه کردند فقط یک روز دوام داشت.هیچ کس نگفت هزینه این طرح از کجا امد خیابان 17شهریور با هزینه بسیار زیادی پیاده را شد از میدان امام حسین تا میدان شهدا با وجود تمام مخالفتهایی که بود الان توش موندند چطور طرح را لغو کنند و حاضر به پذیرش اشتباهشان نیستند خیابان 30 تیر را سنگ فرش کردند و به این فکر نکردند که قدیم ماشین و اسفالت نبود ومردم پیاده رفت و امد میکردند الان ماشنهای توریستها با اکراه از خیابان 30 تیر عبور میکنند و ببینید چند وقت دیگه شهرداری متوجه اشتباهش میشه .....دیوار مهربانی که چیزی نیست حداقل چند روز به درد خورد متاسفانه ما میخواهیم چرخ را به روش خودمان اختراع کنیم در حالیکه میتوان این لباسها را شسته وبه سازمانهای خیریه داد تا انها به نیازمندان برسانند خوب بود ولی نظارت میخواست و بنوعی ساماندهی (ظاهرا برخی معتادان جمع آوری میکردن و برای فروش به دست دوم فروشی ها (تاناکورا) عرضه میکردن! ). من بشخصه 4 جفت کفش سالم و چندین پیراهن و شلوار و ... که کاملا سالم بودن و دیگه ازش استفاده نمیکردم را گذاشتم کنار دیوار مهربانی. ای کاش جمع نشه و ساماندهی بشه 
این ایده ، یکی از نادر ایده های جاری در دنیا بحساب میاد، یک حرکت کاملا مردمی و احساسی که در اروپا هم با دید تحسین و تکریم بهش نگاه میشه. این یک حرکت خود جوش هست ، از طرفی میتونه مورد سوءاستفاده ادمهای نچندان محتاج قرار بگیره، اما نباید قرار بر این باشه که بخاطر چند نفر ، یک چنین طرح ناب ، انسانی و تحسین برانگیز فراموش بشه. بله منهم موافقم مثل خیلی های دیگه که این حرکت باید سازماندهی بشه تا به همین شکل ولی منسجم تر مورد استفاده افراد نیازمند قرار بگیره. این کار امکان داره ، بدون خرج زیاد و همچنین میتونه کارافرین هم باشه، شاید با سازماندهی درست حداقل صدها نفر داری شغل بشن، در صورت تمایل مسئولین ، حقیر حاضر هست در ارائه یک برنامه به ادامه این کار انسانی و همچنین کارافرین همکاری کنم. علیرضا سوئد همیشه همین شکلیه یه کار خوب رو استارت میزنن بعد مایه تمسخر میشه جمش میکنن این ملت به مرگ افراد هم شوخی میکنن برای اینکه یک دستگاه عریض و طویل دولتی و نظارتی و دیوان سالاری و کنترل و حفاظت و مدیر کل و معاون امور هندوانه و خربزه و رییس و آبدارچی و راننده و اتوموبیل خدمت و بودجه های آنچنانی و همایش و سمینار و سمی ناهار و شعار و حرفهای تو خالی .....نداشت و در نتیجه پایداری نداشت.در کشوری که به شکل و فرم بیش از به محتوی عادت کرده معلوم است که این چیزها خیرش به مصرف کننده نهایی نمیرسه.... مثل پلو و خوراکی های نظری های محرم که به همه کس که سوار ماشین های چند صد میلیون تومانی میرسه اما به مستحقش نمیرسه......
دیوار مهربانی برای زمستونه که کارتن خواب ها از سرما نمیرند. و نه تابستون که هوا خوبه.
حالا داشته باشید...