ناشناس
| 
۱۵:۴۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۰۲
پاسخ
پس اقایون واسه مردم نمیخوان وزیر بشن واسه حقوقش میخوان وزیر بشن پس بگو چرا هر کی وزیر میشه هیچ کاری واسه مردم نمیکنه 
مدیران دولتی اصلاً نباید حقوق بگیرند! آنقدر رانت و فرصت زد و بند دارند که می توانند هر ماه میلیاردهای تومان پول به جیب بزنند. ثروتهای کلان ایشان که در سنوات قبل مدیران میانی بوده اند از کجا آمده؟ از چندرغاز حقوق که چند صد میلیارد تومان ثروت جفت و جور نمی شود!چرا فکر می کنند مردم...بله؟
منم دوست دارم از این حقوق ها بگیرم. ولی میدونی چیه فکر میکنم اینکاری که الان داره انجام میشه دودش تو چشم خودمون میره. چون دو نفر هم که کارشون رو بلدند میرن خصوصی کار میکنند و دیگه دست قشر پایین بهشون نمیرسه. اینطوری حداقل حقوقشون رو از بیت المال میدادن که بخشی ازش رو ثروتمند تر ها تامین میکنند. الان ولی باید بریم مطب خصوصی همه پول رو قلمبه خودمون بدیم. بلکه این قانون نیم بند تصویب شود و اثر گزار تا انشائ الله عده ای ای زیادی که برایشان صرفه اقتصادی ندارد جاها را خالی یک مشت فرد باسواد خانه نشین ماهر کاردان به میدان ایند و فکر بکری برای این مملکت و مردم بکنند !!چون اگر محکم بایستند مسئولان مقید و زاهد باانصاف دیگه مشاغل برای خاله خانوم باجی ها رزرو نخواهد شد !!! هر میدیری که نمیتونه با حقوق کتعارف کار کنه بره بیرون، تا الان چه گلی به سر ما زدن. گویا نویسنده اشراف کاملی به تمام مشاغل و شرایط کاری دارد که حکم کلی می دهد. به ایشان پیشنهاد می کنم از پشت میز بلند شوند بروند در مناطق جنوب کار کنند و 30 درصد بیشتر بگیرند. نویسنده محترم وزیر می شی از رانتش استفاده می کنی اونهای که ثروت میلیادری دارند مگه با 10 میلیون به آن رسیدند تحلیل بالا ریشه در تفکرات کمونیستی دارد. سیستم پرداخت باید به نحوی تعریف گردد که امکان پرداخت دریافتی مناسب با توجه به مسئولیت ، توانایی ها و نبوغ فرد فراهم باشد. ممکن است عده ای حسب روابط و درحالیکه شایستگی ندارند به مناصبی دست یابند و درآمد بالا. اما این مشکل نباید از طریق سرکوب درآمد حل شود. تصور میکنید چرا بسیاری از نخبگان مملکت و دانش آموختگان دانشگاههای برتر مملکت انگیزهای برای ماندن و کار کردن در کشور خود را ندارند؟ به طور مسلم یکی از عوامل اصلی آن نبود سیستمی است که بتوان در آن هم به درستی کار کرد، هم مزایای متناسب دریافت کرد. وقتی جامعه از نخبگان خود تهی میشود ، امکان رشد و پویایی از آن سلب میشود و روز به روز در منجلاب بیکاری و هزار گونه مشکل اجتماعی و اقتصادی فرو میرود. اتفاقا حداقل حقوق و نبود کار مناسب و زندگی در شرایط سخت ریشه در بی بهره ماندن جامعه از نخبگانی است که اگر به آن ها بها داده شود میتوانند مشکلات را حل کنند.